Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
27 dec 2019
BTS 170K Indonesië
27 nov 2019
Kleiner KoBoLT 23/24 november 2019
18 nov 2019
6 hours joensuunightrun
14 nov 2019
Albi WK 24 uur 26 en 27 oktober 2019
Verslagen in 2019
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van April 2005
 
Content!

Zaterdag de 50km van Gistel gelopen. Ik was content toen ik aankwam.
Geschrokken? Marc Papanikitas en content. Waar gaan we dat schrijven?
Hier en nu! Geniet ervan, het zal misschien de laatste keer zijn.

Gistel was één van de hoofddoelen. Het was één van de 8 wedstrijden in de wereld waar een ticket voor de Finale 50km in Palermo (16 oktober) kon worden verdiend.
Elke winnaar van één van deze 8 wedstrijden (binnen de 3h20’ bij de mannen en 3h50’ bij de vrouwen) mag gratis in Palermo lopen. Dan worden er ook nog 12 snelste tijden gekozen.

Gistel was dus “the place to be.” Ik had geen geld, tijd en goesting om naar Moskou, Rodgau, Engeland, Schotland, San Remo,….. te reizen om een 50 te lopen.
Gistel dus maar. Een weekendje met de vrouw en de kinderen aan zee.

Jan had zijn best gedaan om een sterk deelnemersveld te strikken. Op zijn website was er veel reclame gemaakt en kon je regelmatig een stavaza (stand van zaken) lezen.

Twee top Amerikanen, één top Fransman (Pr. van 2h15’ op de marathon) en Ivan Hostens (Allemaal lid van de nationale ultraploeg van hun land en geselecteerd voor de 100 van Japan) dongen naar het ticket voor Palermo.

Een paar dagen voor de wedstrijd mail van Jan:
Eén top Amerikaan haakt af. Mag niet van zijn coach, te gevaarlijk voor Japan.
Dus stavaza: één Top Amerikaan, één Top Fransman, Ivan Hostens.
Dag zelf: Jan vertelt dat de andere Amerikaan ook heeft afgehaakt. Stressfractuur.
Dus stavaza: 1 top Fransman, Ivan Hostens.
Nog dag zelf: Ivan Hostens zegt dat hij komt om te trainen (wat begrijpelijk is na zijn kwetsuur) en gaat voor 3h15’.
Dus stavaza: één top Fransman. O ja,…….en Marc Papanikitas.

De Fransman was inderdaad op en top. Hij zag er gevaarlijk uit met zijn blond snorretje en dito sikje. Een gebeeldhouwde ruwe Vikingkop, lopend als een Duitse tank. Recht aan, recht af. Een naam om schrik van te krijgen: Sandor Barcza.
Voor de start gunden we elkaar geen blik waardig. Van beide kanten straalde de arrogantie eraf. Afmaken, dat was de boodschap. Zowel voor mij als voor hem.

We vertrokken in een waanzinnig tempo. 16’40” op de 5km en ik kwam door op 33’45” op de 10km. Sandor liep toen al ver voor me uit. Hij was gekleed in een loopbroekje en een T-shirt.
Het was warm. Hij dronk amper of niet. Zij tempo was beestig hard. (liep voor 2h46’ op de 50!). Hij had vorige week in La Touqette een marathon in 2h26’ gelopen. Hij was gek.
Ikzelf had al na 7km problemen. Kreeg blaren op beide voetzolen (verkeerde schoenkeuze).
Ik liep gelijk een strijkijzer en na 15km wou ik er eigenlijk de brui al aan geven.

Toch had ik een gevoel dat de Fransoos stommiteiten aan ’t begaan was. Vooral dat drinken in deze temperaturen was mijn joker. Ennnnn ja hoorrrrrr. Daar gaat ie dan. Metertje bij metertje kom ik dichterbij. In de laatste ( we kwamen dan door in 2h29’ op de marathon!) van 6 ronden van 8km (en 2km aanloopronde) passeren we samen de meet. De speaker jut ons op en Barcza neemt weer 60m. Ik haat hem. Verdomme, ik ben kapot. Mijn voeten branden. En dan…..dubbel ik Rudy Vercruysse. Hij ziet mijn lijden en heeft een vlaag van vaderlandsliefde. “Komaan, volgen. Ik breng je er terug bij en dan erover!” Het lukt. Rudy heeft een perfect gevoel voor mijn tempo en schat het heel goed in. Erop en…..erover. Frankrijk ongelukkig, Sandor kraakt. Rudy neemt me mee tot 3km voor het einde. Ik steun en kreun alsof ik aan het bevallen ben. Ik voel de vellen van mijn voeten loskomen. Rik Goethals rijdt naast me, hij zegt dat ik het officieuze Belgische record kan pakken. Het interesseert me geen éne moer. Aankomen wil ik.

Toch spurt ik de laatste 150m nog, kramp in de bil, mankend over de meet. 3h01’32”.
Evenaring van het officieuze BR. (van Jan Vandendriessche). Ook hier is er weer veel discussie over. J-P. Praet liep ooit 2h59’.. en dan was er weer het gemekker over afstanden. We liggen er niet wakker van. Ik mag naar Palermo. Heb 4’ van mijn besttijd eraf gevlogen. (en 5cm voetzolenvel kwijtgespeeld). Ik voelde me waanzinnig goed, maar een dag later was er alweer de relativerende gedachtegang. Enig serieuze Belgische marathonloper loopt zo onder de 3 uur. Dus ik begrijp niet waarom ze absoluut niet de moeite doen om gratis in Palermo te geraken. Atleten die vlot tussen de 2h15’ en 2h20’ lopen moeten toch zonder problemen tijden van 3h en sneller op de 50km kunnen. Ach ja,…….

Uiteindelijk werd mijn weekend nog beter toen ik het bericht kreeg dat er een Belgische ploeg naar Japan gaat. Alles is geregeld. Ik weet dat er veel mensen achter de schermen hard hebben gewerkt. Bedankt Ivan!

Marc Papanikitas 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]