Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
23 nov 2017
Wooler Trail Marathon
22 nov 2017
Terschelling Berenloop, zondag 5 november 2017
12 nov 2017
UltraSteinhart666 - 12 november 2017
5 nov 2017
3e Marathon van Rooi - 05 november 2017
Verslagen in 2017
* November
* 23 nov 2017: Wooler Trail Marathon
* 22 nov 2017: Terschelling Berenloop, zondag 5 november 2017
* 12 nov 2017: UltraSteinhart666 - 12 november 2017
* 5 nov 2017: 3e Marathon van Rooi - 05 november 2017
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van April 2008
 
Geen dal zonder een top (en andersom)

‘Een vriend van me had gevraagd of ik mee wilde naar de marathon in Alaska dit jaar, maar nu ik dit heb gedaan weet ik zeker dat ik niet ga.’ Rein was duidelijk vermoeid toen hij, overigens een kwartier te vroeg, bij Station Velp arriveerde. De tocht was niet makkelijk verlopen. Hij had tegenwind gehad en was een keer de weg kwijt geraakt. Zijn zoon was met een vriend op de fiets bij hem voor begeleiding en om de weg te wijzen, maar helaas. Door te vragen was het gelukt weer op de goede weg te komen en op tijd aan te komen. De vrouw van Rein was zeker een half uur voordat hij arriveerde al bij het station en was lovend over zijn prestatie, maar het drong niet erg tot hem door. De bos bloemen die hij van haar kreeg, mocht ze zelf naar de auto dragen. Het was een beetje zwaar geweest.

Niet uit het veld geslagen maar juist extra gemotiveerd door dit alles, en na nog enige gezellige kout met de fans van Rein begonnen wij, Margot Baars, Wim van Veldhuizen en Martin Messing aan onze etappe van de dit jaar voor het eerst georganiseerde Ultrafondus Mega Toff, UMT, een soort estafetteloop waarbij de Roparun qua afstand verbleekt. Op 29 februari is in Monaco het startschot voor de loop gegeven door Prinses Stephanie. Daarna is er nonstop gelopen door tal van lopers. Het idee was om alle districten van Frankrijk aan te doen. Uiteindelijk zijn er wat witte vlekken overgebleven in Frankrijk, maar zijn wel andere landen toegevoegd aan de loop. Zo zijn België en Nederland ook toegevoegd aan het parcours. Van 27 maart tot 6 april worden in Nederland alle provincies aangedaan. In elke provincie moet minimaal 1 wissel plaatsvinden en moet er minimaal 1 loper de hele afstand van de etappe afleggen. In Nederland heeft elke hoofdloper 4 uur en 48 minuten de tijd om de etappe af te leggen van minimaal 43 kilometer, en bepaald zelf zijn eigen parcours. In frankrijk en een deel van België lopen ze 6 uur. Margot was onze hoofdloper.
Van Rein hebben we de vlag, die het etaffettestokje vervangt, en een boekje meegekregen. Deze spullen gaan de hele tocht mee en wroden van loper tot loper doorgegeven.

Het is zaterdagmiddag 29 maart tien over twee in de middag als wij vertrekken. We beginnen door de verkeerde kant op te lopen, maar al snel hebben we door dat we terug moeten in de richting van waar Rein is gekomen om met onze route te beginnen die Martin vooraf heeft uitgezet aan de hand van fietsknoopunten. Zuchtend rijdt Martin ons voorbij, om ons vervolgens een straat verder te wijzen op een bordje dat we gemist hadden. Daarna zijn we nog maar een keer verkeerd gelopen, maar ook dat had Martin in de gaten. Volgens Margot en mij wees dit op een goede samenwerking, maar Martin was van mening dat we niet zoveel moesten praten en beter moesten opletten.

Via de fietspaden, soms onverhard, slingerden wij door het Veluwse landschap, door de bossen, over de hei, richting Loenen. Het parcours was fantastisch, de dag de mooiste van de week, de wind in de rug, de gesprekken bij tijd en wijle diep filosofisch. Wat wil een mens nog meer. Via de kleinere wegen door de velden tot in de buurt van Klarenbeek voor recreatieterrein Busloo. Daar wisselden Martin en ik elkaar af. De laatste 16 kilometer heeft Martin gelopen en zat ik achter het stuur. Voor mij een makkie, want het was al duidelijk dat ze toch niet verkeerd zouden lopen met Martin erbij, dus meteen maar 10 kilometer verdrop gaan staan en een verslagje geschreven in het boekje dat we van Rein hadden meegekregen.

Een rust kwam over me toen ik daar zat. Twee dagen ervoor bleek dat de loopster na ons om gezondheidsredenen haar etappe niet kon lopen. Ze had geen reserveloper, zodat er een stevige uitdaging was. Er is heel wat gebeld en gemaild, maar uiteindelijk werden er zelfs twee lopers gevonden via een site die veel door ultralopers wordt bezocht: ultraned.nl. Zodoende hoefden we ons reserveplan, nog een etappe lopen, niet ten uitvoer te brengen. ‘Shit,daar zijn ze al.’ Snel eruit, spullen aannemen, even vragen of alles goed gaat en voor de vorm Martin nog even aanbieden om het laatste stuk te lopen. Dat hoefde natuurlijk niet, waarschijnlijk eergevoel, en dat kwam mooi uit want voor mij was het eigenlijk wel genoeg voor vandaag.

Na 46 kilometer, 4 uur en 47 minuten kwamen Margot en Martin op het afgesproken punt, de Welkoop in Twello aan. Thijm en Harry stonden al klaar, al wisten ze niet goed waar ze aan meededen. Na een korte toelichting was het voldoende duidelijk. Tenslotte gaat het om het lopen en ze hadden er zin in. Ze hadden een kwartier speling, dus dat moest lukken. Samen op pad zonder verder enige begeleiding maar met het gezelschap van elkaar gingen ze de invallende duisternis in. Met een gerust hart gingen wij voldaan naar huis. Die mannen zouden het ook wel redden.

Wim van Veldhuizen.
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]