Deze wedstrijd wordt gelopen tussen Nagoya aan de Pacifische Oceaan en Kanazawa aan de Japanse zee, het voormalig langste bustraject van Japan. De toenmalige busconducteur droomde ervan om de volledige weg te bedekken met kersenbloesems zoals een lange tunnel. De man, Ryoji Sato, plantte zelf in zijn vrije tijd 2000 jonge kersenbomen langs de weg, maar helaas voordat hij zijn droom kon verwezenlijken stierf hij op 47 jarige leeftijd in 1977.
Vandaar dat in 1994 in memoriam deze wedstrijd voor een eerste keer werd georganiseerd om alzo de droom van Sato waar te maken. De dag na de wedstrijd wordt door elke atleet die deze wedstrijd uitgelopen heeft een kersenbloesem op de route geplant en zal zo de wens van Sato werkelijkheid worden.
Om 6u 's morgens wordt aan het kasteel van Nagoyo de start gegeven op de voorlaatste zaterdag van april ( 24 april 2004 ). Om het verkeer niet te hinderen wordt op drang van de Japanse politie in groepjes gestart van 10 atleten met een tussenpauze van 3 minuten.
Deze wedstrijd heeft net als de Spartathlon eliminatiepunten die binnen beperkte tijd moeten bereikt worden :
Checkpoint 1 na 107,8 km eliminatietijd 14U00
Checkpoint 2 na 144,7 km eliminatietijd 20u00
Checkpoint 3 na 175,0 km eliminatietijd 24u30
Checkpoint 4 na 213,4 km eliminatietijd 30u30
Vorig jaar bereikten 60 van de 75 gestarte deelnemers de aankomst, waarvan 1 Belg, Joseph Butteneers in 35u56'.
Ook hier is de tijdlimiet 36u om de volledige 250km te lopen. Onderweg dient er ongeveer 25km door tunnels te lopen geworden. Deze tunnels zijn zeer smal, slecht verlicht en het water sijpelt er langs de muren naar beneden.
De looptijd wordt gestopt bij het aanraken van een kersenboom. Een symbolische aankomst net zoals in Griekenland bij het aanraken van de voet van het Leonidasbeeld.
Wijzigingen in
datum en andere gegevens voorbehouden.
Neem altijd contact op met de organisator voor inschrijving en actuele informatie.
|