Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
17 dec 2017
Uitslagen weekend 16-17 december
10 dec 2017
Uitslagen weekend 8-10 december
8 dec 2017
Spannende ontknoping van de M&U Cup 2017 en voorbereiding editie 2018
5 dec 2017
Vriendenloop van De Panne naar Knokke op 24-02-2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
* December
* November
* 30 nov 2004: Olne - Spa - Olne 63,9 km
* 30 nov 2004: Over Gerrit van Rotterdam, de KNAU en, natuurlijk: Peter Stein
* 29 nov 2004: Bondscoach geen fulltime betaalde job
* 29 nov 2004: Record aantal finishers in Olne (28/11)
* 29 nov 2004: Van Urk naar Zwolle (27/11)
* 28 nov 2004: Zolder wordt Soerendonk
* 28 nov 2004: Tom Hendriks wint Marathon- & Ultracup 2004
* 27 nov 2004: E314 Border Bridge Marathon (23/1)
* 26 nov 2004: Jambo 42,6 km Kenia
* 25 nov 2004: De rol van de IAU
* 25 nov 2004: Ultralopen op de glijbaan der verval
* 25 nov 2004: “Standortbestimmung” van het Nederlandse Ultralopen anno 2004
* 25 nov 2004: Silvester Marathon Meerssen (31/12)
* 23 nov 2004: Uewersauer trail Luxemburg (21/11)
* 22 nov 2004: Avila 2004: “geweldig, fantastisch, super”
* 22 nov 2004: Bericht uit zee
* 19 nov 2004: Persbericht Zuiderzee Marathon
* 17 nov 2004: Uewersuaer (21/11)
* 17 nov 2004: Berenloop Terschelling
* 16 nov 2004: De top 5 van Guus zijn favoriete lopen door de ogen van zijn zielsmaatje
* 15 nov 2004: Athens Classic Marathon (7/11)
* 15 nov 2004: Kasterlee marathon
* 15 nov 2004: Monaco marathon (14/11)
* 14 nov 2004: Rondje Guus (2)
* 14 nov 2004: Een geslaagd tweede Rondje Guus
* 14 nov 2004: Luxemburgse ultramarathonners 2004
* 14 nov 2004: Belgische ultramarathonners 2004
* 14 nov 2004: Tussenbericht inschrijving Texel
* 12 nov 2004: IAU fixture list 2005
* 12 nov 2004: Ultra-bijeenkomst Apeldoorn 29 jan ‘05
* 10 nov 2004: Monaco marathon (14/11)
* 10 nov 2004: Rursee Marathon 2004
* 9 nov 2004: Een beregoeie marathon
* 9 nov 2004: Uewersauer (LUX) 21 november
* 7 nov 2004: NYCM 2004
* 7 nov 2004: Bottrop 50 km Waldlauf
* 7 nov 2004: 246 km lopen in Griekenland
* 6 nov 2004: Misverstand over "Rondje Guus"
* 4 nov 2004: Een dubbele ronde van Texel, nu neemt de filosoof wat rust (1997)
* 4 nov 2004: Splits 120 km Texel
* 3 nov 2004: Ultra Calendar The Netherlands 2005
* 2 nov 2004: Luxemburgse trail 21 november
* 2 nov 2004: Eén heuveltje te ver
* 1 nov 2004: Kiek'n woar het schip strandt!
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van November 2004
 
Zondag 14 november, mijn laatste wedstrijd als Senior. God, wat heb ik de laatste jaren enorme vooruitgang geboekt. Zou ik deze laatste Seniorsdag ook mooi kunnen afsluiten? Ik heb er wat schrik voor want het belooft een zwaar parcours te worden over twee ronden van 21 km. Daar ik regelmatig in Kasterlee train ken ik de aard van de streek een beetje. Veel bos, los zand en golvende heuveltjes. Zoals gewoonlijk kom ik met de trein en krijg een traject van 8 km vanaf het station Tielen naar het Kempense dorpje Kasterlee. Mooi als opwarmertje. Omdat het nog erg vroeg is heb ik Thermisch materiaal aangetrokken om warm te blijven, maar tijdens deze 8 km heb ik het al snel benauwd zodat ik mijn vest uittrek. Dat is een stuk beter. Even over negen kom ik aan in Kasterlee en vind er meteen de tent voor de inschrijving. Ik sta niet op de startlijst maar geen nood, na betaling van 25 Euro krijg ik alsnog een nummer toebedeeld. Nummer 311. Snel omkleden en ik besluit met lange broek en thermisch hemdje te starten. Ik ben dan ook een koukleum. Wederom de bekende gezichten en er wordt flink wat afgegroet en handjesgeschud. Ook Paul Beckers is van de partij en Edwin Lenaerts. Dat was al weer een hele tijd geleden dat we hem ook aan de start mochten zien staan. Nog zo’n man die gekwetst geweest is was Ben Mol. Naar eigen zeggen weer helemaal genezen verklaard. Dan klinkt het startschot. Een bende van een vijfhonderd deelnemers,- marathon en halve marathon samen- stormen het dorpje uit. De een wat sneller dan de ander. Vooraan worden twee groepjes gevormd. Ik zit in het tweede en loop wat uit om te zien wie er allemaal in het eerste groepje zit. Allemaal halve marathonners en dus geen ideaal gezelschap voor mij. Ik laat me afzakken en kom terug bij het tweede groepje. Dit zijn mijn concurrenten. Ik blijf dan ook in dit groepje zitten. We lopen gedurende de eerste 10 km over mooie straatwegen af en toe afgewisseld met een zandstrook die ook best beloopbaar is. Het gaat snel. Het geplande tempo tegen 4 minuten per kilometer klopt niet helemaal want we komen door in 39 minuten rond. Te snel eigenlijk maar het groepje is zo mooi en select dat ik er bij blijf. Paul Beckers komt mee aansluiten. Twee halve marathonlopers en twee persoonlijke hazen van Jan Daems vormen ons gezelschap in een groep van 8 atleten. Jan Daems, Paul Beckers,Gino Lauwen en mezelf zijn de marathonlopers in dit groepje. Het gaat snel maar toch is de sfeer nog ontspannen. “Opgepast jongens, er loopt een paard los achter jullie” klinkt het plots van achter ons. Gelukkig kan een van ons groepje het dier snel met wijde armgebaren de weide inleiden. Gelukkig, daar zijn we ook weer vanaf geraakt. Ik maande me eventjes Eric Zabel. De plaatselijke televisie is ook van de partij en blijft ons volgen tot we voor aan een etablissement komen. Dit heet “De ark van Noë” en meteen wordt er wat gras onder de voeten geschoven. Net naast een vijvertje. Wel mooi. Het is dan ook even drummen om veilig door het hekje te komen. Ik moet even later plassen en ga dan aan de kant. Vooraan snellen ze weg. Ik wordt nog ingehaald door twee deelnemers waaronder Jacky Schoepen (Zoon van…) die de halve marathon voor zijn rekening neemt. maar die heb ik weer snel te pakken. (Later zal Jacky me verbaasd vragen hoe het mogelijk is dat ik na mijn plasbeurt zo snel weer in de kopgroep kom). Vooraan werd inmiddels ook niet getreuzeld en met een versnelling van Jan Daems en zijn hazen Valt het groepje uit elkaar. De verharde zand- en steenpaden zijn nu overgegaan in modderpaadjes door kleine bosjes en veldwegen. Gelukkig is het droog en redelijk warm. We zijn nu 15 kilometer ver en hebben net 1 uur gelopen. Paul moet eraf en blijft even bij Gino Lauwen. Ik kom er snel achter en ook hij kan niet bij mij blijven. Het gaat hem te snel. Natuurlijk zitten de 24 uren van Brno (het Wereldkampioenschap) nog in zijn benen. Hij besluit wijselijk te stoppen na 21 km Vooraan gaan ze met vier man verder en ik blijf samen met Gino ons tempo hard houden. Nu krijgen we meer bos en met dit bos de heuvelstrook. Deze komen na 16 kilometer en gaan meteen in de benen zitten. Het doet pijn, vooral bij dit moordend tempo. Maar geen van beiden willen we onderdoen voor elkaar. We jagen elkaar letterlijk op. Enkele zware klimmen werken op onze adem maar dan krijgen we gelukkig een kilometertje dorp.De laatste honderden meters lopen we heen en weer zodat we onze achterstand kunnen gadeslaan.Vooraan zijn er nog maar twee deelnemers over en wij liggen nu op plaats drie en vier. We komen door de tent gesneld. We komen door in 1uur,23 minuten, nog nooit gedaan tijdens een marathon. Een gejoel van supporters. en een Djembeband maakt het euforiegevoel nog intenser. “Anderhalve minuut achterstand” hoor ik de omroeper zeggen. Deze loopt snel uit over twee minuten tot uiteindelijk drie minuten. We beginnen ook aan onze tweede ronde en nog steeds blijven we aan elkaar gewaagd. Nu hebben we zelfs een fietser bij, een vriend van Gino Hij rijdt mooi achter ons. Daar is de kameraploeg weer. “Hebben julie ambitie’s om weer vooraan te komen”? vragen ze ons. “Ambitie’s wel maar een gat van 3 minuten loop je niet zomaar toe. In de verte, na 28 km, zien we iemand langs de weg staan en jawel hoor, het is de laatste haas die het voor gezien houdt. Nu liggen we tweede en derde. Dat schept moed. Ik probeer steeds de forcing te voeren maar mijn compagnon lost niet en weet mooi het tempo mee hoog te houden. Dan rond 31 km komen we weer bij de Ark aan. Hier breekt de veer en laat hij me gaan. “Het is nog erg ver” meent hij. Ik wens hem de derde stek toe en zeg hem dat hij die moet vasthouden. Ik snel alleen verder maar het gat word niet echt groot. Stelselmatig loop ik wel wat verder uit.. Maar door het tempo steeds op te drijven doen de benen natuurlijk meer en meer pijn en ik kom zelfs de valsplatte asfaltstroken niet meer op. Gelukkig zijn er genoeg supporters langs de weg die me telkens roepen dat ik op de tweede stek lig. Allemaal goed bedoeld, maar ik ben meer geïnteresseerd in wat er achter me gebeurd. De eerste plaats is met drie minuten voorsprong nauwelijks te behalen. Alleen een forse inzinking kan me de winst nog opleveren. Maar op nauwelijks 8 km van het einde geloof ik er echt niet meer in. Deze laatste acht kilometer worden heel zwaar. Gelukkig staan er om de kilometer bordjes zodat ik begin af te tellen. Ik kijk dan ook wanhopig uit naar het volgende bord. De bergzone komt weer in zicht en nu lijken de heuvels hoger geworden te zijn dan bij de eerste passage. Ik hol de heuvels weer op en moet zelfs op de hoogste even wandelen. Dit duurt gelukkig niet te lang en spoedig heb ik het tempo weer vast. Ik storm de heuvel af en maak gebruik van de snelheid om de volgende heuvel aan te pakken. En het lukt, ik loop de heuvels weer op. Dan weer omlaag, door het kleine deurtje van een schuurtje waar de drankpost instaat. Hier drink ik mijn bekertje rustig leeg en bij het buitenkomen zie ik nog niemand aankomen. Met amper vier kilometer te gaan is dit geruststellend. Toch is er nog dat beetje angst van wat er nog kan gebeuren Je weet natuurlijk nooit wat er achter je gebeurd, wie haalt wie bij en heeft zich ietwat gespaard om nog roet in het eten te komen strooien. Dus zit er maar een ding op en dat is ten volle doorgaan.Maar zolang niemand echt in zicht komt hoef ik me niet extra in te spannen. En dan…, Jawel hoor. Bij zulke gedachten slaat het noodlot toe. Ik loop in een modderspoor en wil opzij gaan naar een betere strook. Ik schuif uit en lig niet veel later languit in een modderplas. Ik zie er weer lief uit. Snel weer rechtgekrabbeld en zonder veel na te denken spurt ik verder. Gelukkig is het modder en zand zodat ik me niet pijn gedaan heb. Het einde van de boszone komt in zicht en ik snel de straten van Kasterlee weer binnen. Ik heb echter het gevoel dat het niet meer vooruit gaat maar de laatste 2,2 km overbrug ik in amper 7,47 minuten. Daaraan merk ik dat het tempo toch nog razend snel is. Normaal kom ik de laatste kilometers door net boven de negen minuten. Nog 1 kilometer te gaan. Ik pers er alles uit en hoor Paul Beckers langs de kant roepen. Dat doet deugd. Ook de andere aanwezigen laten zich niet ongemoeid en onder applaus en gejoel mag ik de laatste meters overbruggen. Jan Daems wint in een tijd van 2,42.08u. Ik word tweede in een prachttijd (op zulk parcours) van 2,48.41 uur. In de laatste kilometers is de achterstand verdubbeld maar wat geeft het. Hier ben ik gelukkig mee. Ook Gino Lauwen kan zijn derde stek veilig behouden en heeft drie minuten achterstand op mij (2,51.37u) en weer 3,00 min voor op de vierde, Frankie Leus (2,54.39u). Ook beiden hebben het prachtig gedaan. En wat een prachtige organisatie. Ik vertel hen na aankomst dat ik het jammer vind dat ik geen T shirt heb en prompt haalt men een plastic zak met twee T shirts en Ketchup voor me. Kan ik gebruiken voor bij de spaghetti straks. Die zit ik nog lekker op te eten wanneer ik naar de prijsafroeping moet komen. Men wacht even en ik krijg er nog enkele flesjes Leffebier bovenop. Het kan niet meer stuk dus.
Ik sluit mijn Seniorstijd af met prestatie van formaat. Natuurlijk is er altijd weer iemand die sterker voor de dag komt maar ik laat het niet aan mijn hart komen. Hopelijk kan ik in mijn Veteranentijd (of noemen ze dat nu de Masters) net zo sterk voor de dag komen….

Verder een pluim voor de organisatie voor het prachtige toch snelle parcours en de sfeer voor en na de wedstrijd en gelukkig ook de weergoden voor deze prachtige dag. Het was af. Van de 114 (ultra)marathons is dit De mooiste marathon die ik al gelopen heb.

Kloek Patrick 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]