Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
15 jul 2018
Chris Dhooge en Patricia Verschuere Belgisch Kampioen 24 uur
10 jul 2018
Coal Minerís Trail 2018 met aangepast parcours
9 jul 2018
Ultrafestival Deventer met Nationaal Kampioenschap 24 uur
24 jun 2018
Nieuw Wereldrecord 100 km Nao Kazami
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* 31 mei 2007: Loop mee met Bram in de 4. Isar Run
* 30 mei 2007: Zes uur van de Haarlemmermeer
* 30 mei 2007: Roberts en Delait favoriet tijdens de tijdens deSteinder City-Hall Marathon + 10 km
* 30 mei 2007: Eenmalige marathon op Roger Wils' verjaardag
* 22 mei 2007: Theo de Jong na hartoperatie van 'niets' naar 'ultra' ...
* 22 mei 2007: Apeldoorn: veel sfeer, maar weinig drukte
* 19 mei 2007: Jan-Albert Lantink en Mary Larsson winnen 24 uur Apeldoorn
* 19 mei 2007: Commonwealth Kampioenschap voor ultralopen en berglopen 2009 in Engeland.
* 18 mei 2007: Reactie Micha op Henks artikel
* 18 mei 2007: Henk Geilens reactie op 'Vox populi contra ultra'
* 18 mei 2007: Jan Nabuurs wint IsarRun (5-daagse etappeloop)
* 18 mei 2007: Foto's van 50 km Snaaskerke-Gistel
* 17 mei 2007: Nog 2 plaatsen voor vierdaagse Eifelsteig
* 16 mei 2007: Vox Populi contra Ultra
* 16 mei 2007: Nieuwe marathon in België : Jubileum Marathon Watervliet : 25.08.2007
* 15 mei 2007: De Gevangenismarathon 13 mei 2007 in Darmstadt (D)
* 14 mei 2007: Opmerkelijk 24H debuut voor de Belgen Pat Leysen en Pieter Vermeesch.
* 13 mei 2007: Wim Douw en Jolanda de Klerk winnen Eemmeerloop
* 12 mei 2007: NK 24 uur Apeldoorn in internationaal startveld
* 10 mei 2007: Statistiek Zestig van Texel 2007
* 8 mei 2007: Winschoten redt ultraloop de RUN
* 6 mei 2007: Hardlopen in Kaboel
* 6 mei 2007: AFSCHEID VAN INEZ
* 3 mei 2007: Stand Marathon- Ultracup 2007 na Antwerpen en La Bouillonnante
* 2 mei 2007: Moed, kracht en Inez
* 1 mei 2007: Inschrijving marathon Leens geopend
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Mei 2007
 
Tussen 14 en 18 mei 2007 vond de 4e editie van de Isar Run plaats. Jaarlijks vertelde vaste klant Willem Mütze, hoe geweldig hij het wel niet had gehad tijdens deze loop. Daar moest ik dus ook maar eens aan mee doen. Door mijn lakse houding wat betreft de aanmelding viste ik een aantal jaren achter het net: meer aanmeldingen dan beschikbare startplaatsen. Dit keer was ik er echter bijtijds bij. Mijn voorbereiding verliep goed, maar dat nam niet weg, dat ik toch wel benieuwd was, hoe het zou gaan. Ik heb weliswaar de nodige ervaring met etappelopen, maar tot nu toe nam ik voornamelijk deel aan evenementen in de heuvels/bergen, waarbij er sprake was van dagelijkse etappes van zo'n 40-50 km lengte met zo'n 1000-2000 meter hoogte-verschil. De Isar Run betekende meer kilometers per etappe en een in verhouding tot de afstand vrij geringe hoeveelheid hoogte-verschil. De namen van Gijs Honing (blessure), Bert de Jong (blessure) en Jos Broersen (Everest Marathon) verdwenen van de deelnemerslijst. De Nederlandse afvaardiging bestond zodoende uiteindelijk uit 1 vrouw (Jannet Lange) en 4 mannen (Jan Nabuurs, Theo Kuijpers, Willem Mütze en ondergetekende). 3 van hen namen voor het eerst deel aan de Isar Run (Jannet Lange, Jan Nabuurs en ondergetekende).

Op 13 mei vertrok ik bijtijds uit Halfweg. Met de trein naar station Venlo en vervolgens samen met Jan en Theo met de auto naar Plattling. Onderweg kwamen we, hoe toevallig, Willem Mütze en Heinz en Karin Jaeckel tegen. Waar zouden zij nu naar toe gaan? In de sporthal van Plattling was het bij aankomst al een drukte van belang. 's Avonds een gezamenlijke maaltijd en een briefing. We kregen een uiterst gedetailleerde route-beschrijving mee. Leuk, maar niet echt nodig, want de markering met pijltjes (kleine stickertjes) en punten (roze punten, geplaatst met een spuitbus) was al van dien aard, dat verlopen schier onmogelijk was.

Maandag 14 mei vond om 9.00 de start plaats van de 1e etappe. Na 200 meter had Jan Nabuurs al zo'n 100 meter voorsprong. De concurrentie had wat te doen de rest van de dag! Mijn enige doel was aankomen, liefst ontspannen lopend en blessures vermijdend, voldoende en regelmatig eten en drinken, tijd en klassering negeren. Ergens in de middenhoede maalde ik de kilometers weg. Bij de 3e verzorgingspost (26.4 km) was de 1e uitvaller al een feit. Werner Selch, winnaar van de Transe Gaule 2006, lag languit op de laadklep van de begeleidende vrachtwagen. Het was warm, niet zo mijn weer. Toch kon ik er wel redelijk mee uit de voeten, voornamelijk omdat ik in de voorbereiding inmiddels al heel wat in de hitte had gelopen. Na de laatste verzorgingspost (53.45 km) verdween de geest een beetje uit de fles. Toch bereikte ik heelhuids de finish in Dingolfingen en wel in een tijd, die mij het recht gaf om de 2e etappe bij de 2e groep te starten. De Nederlandse heren sliepen veelal bij elkaar op 1 hotelkamer. Jan Nabuurs was kwartiermaker. Hij ging er na aankomst op uit om inkopen te doen, zodat er na aankomst wat te eten en te drinken viel tijdens het uitrusten. De warmte had Theo en Willem behoorlijk aangegrepen. Laatstgenoemde kwam als een zombie binnen, strompelde een zijstraatje in, deed z'n petje af, ging zitten en begon vervolgens z'n ingewanden uit z'n lijf te proesten. Een invalide vrouw in een wagentje gaf haar duwende zoon de opdracht een Euro in het petje te gooien. Willem kon het gebaar weliswaar waarderen, maar gaf uiteindelijk toch te kennen over voldoende financiële middelen te beschikken. Een carrière als bedelaar was vroegtijdig de kop ingedrukt.

Op dinsdag 15 mei ging ik om 7.30 in de 2e groep van start voor de etappe naar Freising. Tijdens de Isar Run wordt geen bestaande route gevolgd. De Isarradweg komt echter regelmatig langs. Er wordt overwegend gelopen over brede paden (steenslag en split), die zowel door voetgangers als fietsers kunnen worden gebruikt. Isar - pad - bosstrookje is het doorgaans. Het was somber, bewolkt weer, sterk overwegend droog, pittig windje, goed loopweer. Ik startte in de achterhoede en wat sanitaire stops en het nodige getreuzel bij verzorgingsposten later liep ik moederziel alleen op de laatste plaats. Ik had geen mobiele telefoon of ipod bij me, die voor afleiding zouden kunnen zorgen (dat soort zaken heb ik echter sowieso nooit bij me). Het landschap was weliswaar mooi, maar niet bepaald afwisselend. Het tempo sukkelde een beetje in. In m'n bovenkamertje kreeg ik het een beetje lastig met de kilometers. Willem was de 1e van de 1e groep, die ik inhaalde. Normaal gesproken altijd goed gemutst, nu geen eer aan te behalen. Het ging van geen kant, hij zou uitstappen bij de eerstvolgende verzorgingspost (47.3 km). Ondertussen drong zich bij mij een middelgrote boodschap op. Ik liep op een mooi, rustig pad, maar tot zover het oog reikte was het aan beide kanten omzoomd door brandnetels. Dat heb ik weer, zucht! Aan alles komt echter een einde, zo ook aan deze etappe. In Freising kon de luxe niet op, want ik lag in m'n eentje in een tweepersoons-kamer.

Na mijn optreden van de vorige dag was ik gedegradeerd naar de 1e groep. Dat bleek een gunstige verandering, want in de voor- en middenhoede van de 1e groep was het voor mij beter toeven dan in de achterhoede van de 2e groep. Ik kan aardig goed alleen lopen, maar wat mensen om me heen vind ik ook best wel gezellig. Woensdagmorgen 16 mei ging de 1e groep om 7.00 van start. Het had er alle schijn van, dat het lekker weer zou worden en inderdaad het zonnetje ging schijnen. Tijd voor een striptease: shirt met lange mouwen uitdoen, shirt met korte mouwen aanhouden. Ik liep een heel stuk samen met Frank Berka. Net als zijn vader (Volker) neemt hij regelmatig deel aan loop-evenementen in Nederland. Om wat meer met de lokale bevolking te kunnen communiceren was hij zijn kennis van de Nederlandse taal een beetje aan het bijspijkeren. Dergelijke initiatieven moeten ondersteund worden en daarom besloot ik hem daarbij een beetje te helpen en wel met wat lopersjargon. Ik liet een boer en zei 'boer', waarna een verklaring volgde, dat het eigenlijk een woord met een dubbele betekenis is. Een landbouwer is uiteindelijk ook een boer. Ik liet een scheet en zei 'scheet', waarna een verklaring volgde, dat ook dit min of meer een woord met een dubbele betekenis is. Scheetje is uiteindelijk een soort kooswoordje (of niet soms?). Om zijn nieuwverworven kennis te testen volgden nog een aantal boeren en scheten. Ik hoop, dat het niet voor niets was. Ondertussen kwam München in zicht. We liepen vele kilometers door de stad, maar doordat we voortdurend door parken en groenstroken liepen, werd dat geen moment vervelend. Wel een beetje oppassen voor fietsers. Na München volgde na enige tijd een lichtglooiend gebied. Wat een verademing! Dat duurde tot de op 1 na laatste verzorgingspost (58.56 km). Met wat toen volgde (saai parcours, vlak) kon ik op dat moment moeilijk mee uit de voeten. Geestelijk had ik het bij de finish helemaal gehad. Gelukkig waren er lichamelijk weinig vuiltjes aan de lucht. Ik sliep niet zo best. Rust kreeg ik echter volgens mij voldoende. Ik had wel last van stijve spieren (bovenbenen), maar niet in een verontrustende mate. Ik ging het te lijf met Atrosan forte gel. Het is maar net, waarin je gelooft. Het bewijs daarvoor leverde die avond Jan Nabuurs. Hij smeerde zijn bovenbenen in met een Frans middeltje (een Transe Gaule-souvenier) tegen 'ampoules' (blaren) en 'frottement' (wrijving), deed er huishoudfolie omheen, sliep er een nachtje mee (de verf van de muren snurkend) en voelde zich de volgende dag weer als herboren.

Donderdagmorgen 17 mei ging de 1e groep om 7.00 van start. Het regende, dus maar een regenjackje aangetrokken. Het was niet koud, er stond nauwelijks wind en het regende weliswaar voortdurend, maar niet zo hard. Geen vervelend weer om doorheen te moeten lopen. Er zat de nodige glooiing in het parcours (zelfs 2 passages, die mij tot wandelen dwongen) en de afstand was duidelijk minder dan de 2 voorgaande dagen. Kortom, ik leefde helemaal op. Zo spannend als de strijd om de 1e plaats bij de heren was, zo saai was de strijd om de 1e plaats bij de dames. Carmen Hildebrand stak met kop en schouders boven de rest uit. Zelfs de heren aan de top moesten doorgaans lopen voor wat ze waard waren om haar voor te blijven. Tijdens de 4e etappe kwam ik ongeveer gelijktijdig met haar aan, waarbij de eerlijkheid dient te vermelden, dat zij wel 1 uur later was gestart. Als 'one of the guys' meldde zij zich vervolgens bij de herendouche. Verdere mededelingen kan ik echter niet doen, want ik had mijn bril niet op! 's Avonds zong de hele groep 'Happy birthday' voor Jan Nabuurs, die die dag 45 jaar was geworden. Ik was weer gepromoveerd naar de 2e groep, maar ik besloot toch maar 'gewoon' met de 1e groep van start te gaan.

Vrijdagmorgen 18 mei ging de 1e groep wederom om 7.00 van start. De 1e groep was inmiddels veel groter dan de 2e groep (2:1). Het was zonnig weer. We waren ondertussen in de bergen aanbeland, maar we liepen voornamelijk in het dal, dus het ontaardde niet in een zware bergloop. Prachtige uitzichten, dat wel! Zoals het een echte heer betaamt, hield ik netjes een hekje open voor een passerende Carmen Hildebrand. 100 meter verderop was weer een hekje. Ze liet het voor m'n neus in het slot vallen. Je denkt nog, dat samen onder de douche een band schept. Niet dus! Voorbij Mittenwald had een lokale pensioenado nog een aardigheidje voor ons in petto. Door bij een splitsing met de markering te klooien ontstond er enige onduidelijkheid over de te volgen route. Op een bankje bij de splitsing zat hij de gang van zaken te bekijken. Ik liep achter een voorganger aan, hoewel ik het idee had, dat het andere pad het juiste was. 2 min of meer parallel lopende paden in een dal, dat kon volgens mij nooit echt verkeerd aflopen. En ik kreeg gelijk. Na de verzorgingspost in Scharnitz (41.44 km) ging het richting de bron van de Isar, alwaar de finish van deze loop was. Schitterend stukje natuur. Finish in the middle of nowhere. Op een overbeladen boerenkar achter een tractor ging het weer terug richting Scharnitz.

's Avonds vond de prijsuitreiking plaats. Na een zinderende strijd had Jan Nabuurs gelukkig de winst naar zich toe weten te trekken. Jannet Lange liep naar een 3e plaats bij de dames. Theo Kuijpers (achterhoede) en ondergetekende (middenhoede) wisten ook heelhuids het einddoel te bereiken. Pas na afloop zag ik dat ik betrekkelijk makkelijk 18e in plaats van 21e had kunnen worden (verschillen respectievelijk: 1, 42 en 262 seconden). Maar ja, wat maakt het uit, tijd en klassering vergeet ik toch, dat ik de finish gehaald heb waarschijnlijk niet! Volgens mij waren er 11 uitvallers (20%), niet overdreven veel. De markering is overduidelijk. Er is een ruime hoeveelheid verzorgingsposten met een uitgebreid aanbod. De limiettijden zijn ruim. De maaltijden en overnachtingen zijn ook OK. Het evenement verdient op bijna alle fronten een 2e deelname, maar of het daar daadwerkelijk ooit nog van komt..........

Voor uitslagen, foto's, etc.: http://www.isarrun.com
Deze loop leent zich volgens mij goed als opstapje naar grootsere zaken zoals de Deutschlandlauf (http://www.deutschlandlauf.com) en de Transe Gaule (http://www.yanoo.net). Ook ROG-Pieterpad-gangers (http://www.monnikentocht.nl/pp.html) zullen deze loop wel weten te waarderen, heb ik zo het idee.

Nog enige mededelingen van het etappeloop-front. Binnenkort (7-10 juni) vindt de 1e editie van de Eifelsteig (http://www.rur-eifel-volkslauf-cup.de/lt-beverau/eifelsteig/eifelsteig.htm) plaats. Er wordt gestart vanuit Aken en er zijn nog enige plaatsen vrij. Vorig jaar vond voor het eerst de Swiss Jura Marathon 'nieuwe stijl' (http://www.swissjuramarathon.com) plaats. Dit had tot gevolg, dat vele oud-gedienden weer eens acte de presence gaven, waardoor het maximum aantal inschrijvingen werd bereikt. Dit jaar is dat duidelijk anders, want er zijn nog steeds plaatsen vrij. De interesse van Nederlandse zijde is echter nog nooit zo groot geweest. In de voorlopige deelnemerslijst telde ik 10 deelnemers uit Nederland (8x 350 km, 2x 175 km), waaronder volgens mij een vijftal debutanten. Zou al mijn gezeur en gedrein dan toch werken, :-)))))))
Voor wie begin juli liever elders start heb ik nog het onderstaande in de aanbieding:
*** 1 juli 2007 - 7 juli 2007, Moravian Ultramarathon, 301 km, 7 dagen, http://ultramarathon.czechian.net/mum.html (43 km per dag)
*** 7 juli 2007 - 11 juli 2007, La Trans Ubaye Queyras, ca 140 km, +8000 m, 5 dagen, http://transubayequeyras.monsite.orange.fr/ (1e editie)
*** 12 juli 2007 - 21 juli 2007, Ultra Marathon Race of Crete Mountain, 520 km, 10 dagen, http://www.petraterzi.org/talos/

Bram van der Bijl
anvdbijl provider xs4all.nl 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]