Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
17 aug 2019
Een geweldige etappeloop: de Holland Ultra Tour
13 aug 2019
Van hittegolf naar hoosbuien: de laatste week van de Holland Ultra Tour
12 aug 2019
Laatste editie Berg en Dal 12-10-2019
12 aug 2019
Klavertje Vier marathon- en ultraloop 25-8
Nieuws in 2019
* Augustus
* 17 aug 2019: Een geweldige etappeloop: de Holland Ultra Tour
* 13 aug 2019: Van hittegolf naar hoosbuien: de laatste week van de Holland Ultra Tour
* 12 aug 2019: Laatste editie Berg en Dal 12-10-2019
* 12 aug 2019: Klavertje Vier marathon- en ultraloop 25-8
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Juni 2009
 
Zal ik of zal ik niet? Op vrijdagavond had ik nog altijd geen beslissing genomen of ik zaterdagochtend de 13O km richting Vijfhuizen zou aansnijden. Maar aangezien ik in het andere geval mijn wekelijkse 100 trainingskilometers niet zou halen, liet ik uiteindelijk vrouw en kinderen toch weer maar een dagje achter.

Op de deelnemerslijst uiteraard de gebroeders Kloek. Zij moesten jammer genoeg om familiale redenen forfait geven. Geen uitgelaten grappen bij de start dus. Wel hier en daar handjes schudden met ouwe bekenden. Nitisch Zuidema bijvoorbeeld die ik - mag ik het eigenaardig noemen - nog nooit geklopt heb. Slecht voorteken dus alweer? En zou Cees Verhagen hier voor winst starten? Of wil de snelle Jeroen Romeijn nog een laatste test voor het WK over twee weken in Torhout?

Enfin, de starter schiet ons uiteindelijk weg: het startveld omvat de logische meute Nederlanders en nog twee Duitsers en inderdaad daarnaast ook slechts twee Belgen. Leo Pardaens, die uiteraard op puntenjacht moet voor de cup, en ikzelf die nog nooit een 6-urenloop tot een goed einde bracht. De organisatoren hadden een volledig nieuwe locatie gevonden in en rond een voormalige bloemenexpo in Vijfhuizen. Ruimte en parkeerplaats zat maar een beetje luguber eenzaam toch, een toiletje zonder licht, geen cafeetje, geen douches. Maar welke loper maalt daar in feite om als het parcours en de sfeer maar lekker zitten.

Het rondje dat we moesten afmalen klokte af op 2,250 km. Dat betekende dat ik dit wilde rondmaken ergens tussen de 10 en de 11 minuten. Leuk rondje trouwens rond enkele prachtige waterpartijen, met twee kuitenbijters van een 100-tal meters en een stevig windstuk, waarvan je natuurlijk enkel de neuswind voelt. Jeroen en Cees kozen al onmiddellijk eieren voor hun geld en lieten de anderen hun hielen zien. Dat was de informatie die ik met eigen ogen gezien had. Voor de rest was het zes uur lang gissen in welke positie je verzeilde en hoe je tegenstanders in- of uitliepen. Na een tweetal uren riep Cees me bij een kruising dat hij op kop liep. Jeroen was uitgestapt. Bewuste strategie of gaat het hem niet zo voor de wind? We weten het over 14 dagen. De afstand met Cees bleef zowat een halve ronde. We konden mekaar wat in de gaten houden aan de overkant van de vijver. Leo was ondertussen aan zijn gekende gelijkmatige tempo een prima wedstrijd aan het neerzetten. Goed half wedstrijd merkte ik dat ik aardig op Cees inliep. Sanitaire stop misschien? Of zou er wat schelen?

Enkele rondjes verder zat Cees aan de kant. Hij liep nog even verder mee maar zei dat hij er mee ophield. Op dat moment nam ik dus de kop over. Maar wie er achter mij liep en hoever dan wel, daar had ik het raden naar. Soms hoorde ik de speaker roepen 'de afstand is klein, maar een 200-tal meter'. Maar over wie ging dat dan? Over mij, over de estafettelopers, de dames? Enfin, ik kon mijn tempo behoorlijk doorzetten al begonnen die klimmetjes het laatste wedstrijduur natuurlijk wel te wegen. Maar op kop voel je dat minder, in tegenstelling tot je zenuwen die dan wel gespannen staan.

Nadat Cees zijn nummer had ingeleverd maar later weer had opgehaald voor een nieuwe start, vertelde hij me dat hij nog altijd op de tweede plaats liep. Even slikken dus maar meer dan 2 km ophalen op een uurtje leek me moeilijk haalbaar omdat ik mezelf nog behoorlijk goed voelde. Uiteindelijk bleek aan de aankomst dat ik me voor niks zorgen had gemaakt. Met winst en net geen 76 km op de teller is mijn zelfvertrouwen hersteld en mocht ik een grote bloemtuil meenemen die deze dag uithuizigheid weer zou goedmaken voor mijn vrouwke.

Klap op de vuurpijl was de schitterende tweede plaats van Leo Pardaens met net geen 70 km. Twee Belgen aan de start die aan de aankomst ook naast elkaar op het podium staan, leuk. Maar onze Nederlandse vrienden maalden er niet om. De sfeer was schitterend, felicitaties voor mekaars prestaties gingen heen en weer. En vooral: er bleek aan het eind wel bier voorhanden, helemaal gratis nog wel... omdat ik mijn portefeuille in de auto had laten liggen.

Dankjewel, Jos, en je team, voor deze mooie organisatie! En mijn 6-urenspook is meteen weggewerkt.

Pat Leysen
(pat <at>scharrel.be) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]