Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
22 okt 2019
Backyards Ultra's, de nieuwe trend in het ultralopen
21 okt 2019
Uitslagen en wedstrijden weekend 19-20 oktober
17 okt 2019
Voorbeschouwing WK 24 uur 2019 Albi
16 okt 2019
Website Ultraplatform tijdelijk uit de lucht
Nieuws in 2019
* Oktober
* 22 okt 2019: Backyards Ultra's, de nieuwe trend in het ultralopen
* 21 okt 2019: Uitslagen en wedstrijden weekend 19-20 oktober
* 17 okt 2019: Voorbeschouwing WK 24 uur 2019 Albi
* 16 okt 2019: Website Ultraplatform tijdelijk uit de lucht
* 14 okt 2019: Uitslagen en wedstrijden weekend 12-13 oktober
* 5 okt 2019: Jan Albert Lantink verbetert Wereldbestprestatie M60 100 mijl
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Maart 2010
 
Texels prikkeldraad

Afgelopen week stond er een midweek gepland op Texel. Onder andere een ronde Texel met een aantal lussen. Daarnaast een aantal kortere duurlopen zoals een duurloop van twee uur en een duurloop van drie uur.

De duurloop van twee uur stond in het teken van de Hoge Berg en een poging het graf van Jan Knippenberg te bezoeken. Daarnaast intrigeert al jaren de op de Engelse heggetjes lijkende omheining van de weilanden maar constateer dat het tevens plaggen gestapeld gras zijn. Nou de Hoge Berg mag dan het hoogste punt zijn van Texel maar enige bescheidenheid mis je wat deze benaming betreft of de Berg moet in de loop van de jaren gekrompen zijn. Het voelt als de "beklimming" van de Needse Berg. Ben je op het hoogste ... punt dan heb je echt geen hoogteziekte of iets dergelijks.

De Hoge Berg is echt prachtig om te lopen, de omgeving klopt, onaangetast zowel de natuur als de huizen. Het voelt echt Engels aan. Tja het graf was vandaag niet te vinden maar het is wel gelukt tijdens een wandeling. De tekst op de grafsteen is inmiddels bij vast een ieder bekend ("lopen is geen sport maar een manier van reizen"" maar het dekt toch grotendeels de lading. De beplanting op het graf maakt indruk. Recent is er nog gesnoeid. Een medaille siert de grafsteen en een isostar-reep valt me ook op welke in één van de paren hardloopschoenen is gelegd. De leeftijd van Jan Knippenberg maakt me stil. Wat het nog treffender maakt, is dat het vandaag nevelig is (zoals op de Schotse hooglanden, een favoriete bestemming van Jan) en dat er af en toe een druppel uit de hemel valt. It's a shame dat er jaren over heen zijn gegaan dat deze plek bezocht is.

Een dag later vindt er zonder startschot de start op de wielerbaan plaats. Een lekker temperatuurtje en ietwat wind. Richting de vuurtoren de wind in de rug. Telkens wanneer het genieten er is tijdens een ronde Texel, is er het besef van het grote contrast tussen de Waddenzee en de Noordzee. Het kan een mensenleven symboliseren: de waddenzee (vandaag in combinatie met de rugwind) de rust waarin een mensenleven zich kan verkeren. Vandaag voelt het als een verlengde van de politiek. De waddenzee vertegenwoordigt Job Cohen en de onrustige Noordzee is een verlengde van Geert Wilders met één groot verschil dat de Noordzee puur is en Geert Wilders nou dat mag een ieder invullen. Kijkend naar zijn haar dan kun je toch gerust vaststellen dat het niet natuurlijk is maar dat is zijn goede recht. Het gaat om de inhoud en niet om het uiterlijk en of er een verschil is bij Geert Wilders? Zie het niet als een veroordeling van de Noordzee maar het voelt even op deze manier. Geert heeft unieke uitspraken over Moslims, de Islam, over het verbod van hoofddoekjes maar wat viel op bij het leggen van bloemen bij Milly Boele? Exact mensen met hoofddoekjes die bloemen leggen. Natuurlijk gedrag. Hoe Geert de profeet Mohammed omschreef om van te gruwen maar gelukkig zijn dit korte gedachtenkronkels, hersenspinsels vandaag. Het mag het genieten in de weg staan. Daarnaast is het wel een bevestiging waarom mensen soms vermoeiend en niet te begrijpen zijn. Tevens voelt het telkens dat je aan een bepaald verwachtingspatroon bij een ander dient te voldoen. Nou neem maar aan dat niemand volmaakt is, laat een ieder dit accepteren bij een ander.

Terug naar de ronde, symbolisch is het nu een afdwaling, de afwijking van het goede pad komt vandaag nog ... De eerste grote afslag blijft qua naamstelling echt prachtig (of je in Frankrijk bent): Redoute, hoe verzin je het? Voordat deze afslag is bereikt, ontstaat er regelmatig een glimlach van genieten, lammetjes die uit dezelfde voederbak proberen te eten als hun ouders. Echter de bak is voor sommige aanleiding een stijve nek te krijgen, deze is echt soms aan de hoge kant. Sommige lammetjes maken het nog bonter, ze liggen gewoon in het voer. Het wordt dan min of meer een puree. Oudeschild is inmiddels bekend, de patatkraam aan de haven is, qua voedselaanbod, niet echt een verlengde van de haven maar deze hoort er gewoon bij. Echt voor de eerste keer in een jaar of zeven Tatenhove in het vizier. De wolfabriek (is toch een wolfabriek?) voor Tatenhove is al zeven jaar oud bekend maar Tatenhove laat blijkbaar geen indruk achter.

Het Poldertje Zandkes na het surf-clubgebouw is om te smullen, geweldige kleine polder tussen twee dijken waar het één en al gekwetter is van vogels (zoals bontpekplevieren, hoe verzin je een naam?!, een prima scrabble woord, steltlopers is een ander, niet bij te houden, vogeltje). Even stilstaan bij de tweede wereldoorlog geeft gevoelsmatig aan waarom de rust van de Waddenzee trekt. De Waddenzee omarmt deze overleden helden. Een genot en een voordeel dat het vandaag mooi weer is, is dat op de Vlielandboulevard het lijkt of Vlieland zichtbaar is. De tijd te genieten is ruim aanwezig omdat de wind het voortbewegen aanzienlijk verlicht.

Vandaag doorgelopen tot aan de vuurtoren, normaliter mis je deze omdat het fietspad gevolgd dient te worden maar wilde toch een keer verder. De vuurtoren staat er mooi bij in de praktisch laatste winterdag. Op naar de Noord Zee kant. Tja na de Sluftertrap pardoes de keuze voor het verkeerde steile pad. Geen spijt omdat dit pad tevens leidt naar een pracht omgeving. Toch na een aantal kilometers omgedraaid en op naar de Nederlanden. De nieuwsgierigheid naar de Nederlanden is groot, is het al verder in ontwikkeling?, is er al meer begroeiing? Eigenlijk is het nog redelijk kaal (niet te vergelijken met het kapsel van een politicus), de grauwe ganzen kom je hier volop tegen. Deze gans heeft onder andere in de media de volle aandacht. Er zijn blijkbaar teveel van deze ganzen, tja dient de natuur gereguleerd te worden? Kijk dat een Texelse kat recent een voor Texelse begrippen zeldzame muis (veldmuis) ving, is een natuurlijke regulering. De grauwe gans is niet onderbezet op het eiland, op een bunder grond zie je er soms wel twintig tot dertig rond huppelen. De landbouw heeft er geen gemak van man en het toerisme blijkbaar ook niet.

Het water op de Nederlanden kabbelt rustig voort. Bij het verlaten van dit natuurgebied wordt de uitgang geblokkeerd door een stel galloways runderen. Op een bord staat deze niet te doorkruisen en een afstand te bewaren van circa 25 meter. Nou onder het prikkeldraad met stroom de Nederlanden verlaten is de enige overgebleven optie.

Bij strandpaal 21 de eerste kennismaking met het strand. De eerste honderden meters lopen zoals de Pipo de clown zijn voetstappen destijds zette. Toch is het strand redelijk goed, wind lekker tegen, wat wil je nog meer. Het Paggapaadje is niet direct te vinden. Toch lukt het bij navraag bij een strandpaviljoen. Een aantal hardlopende Texels dames vragen naar het doel waarbij tegelijkertijd de veroordeling om de oren vliegen: "is niet gezond, je hebt zeker geen vrouw en kinderen?", ach laat maar, het zal wel goedbedoeld zijn. Of het helemaal volgens de officiële route is, er is hevige twijfel. Ecomare wordt gepasseerd waarna de weg op de T-splitsing een anderen naam heeft dan de Randweg. Wat doet het er toe, de bossen en duinen maken het gevoel er niet minder om. Paal 12 is te vinden omdat het richtingsgevoel o.k. is. Het tweede deel strand is iets lastiger mede omdat een terreinwagen bijzondere capriolen heeft uitgehaald. Intussen is het donker, een geweldige ervaring op het donker langs de Noordzee voort te bewegen. Geen mens aanwezig, behalve het windgeruis, het klotsen van de golven en in de verte de lampjes op zee die de kustlijn aangeven. Geen lampje of hesje die aangeeft dat iemand zich voortbeweegt. Eén met de natuur. Af en toe stilstaan zodat het besef dit te mogen ervaren groter wordt.

Intussen terug in de realiteit, na twee keer eerder (één keer in wedstrijdverband en één keer in een training) de Horsmeertjes gepasseerd te zijn, lukt dit vandaag weer. Onvindbaar maar het maakt het avontuur er alleen maar groter op. Alleen of het allemaal volgens de regels is VERlopen? Een pad wat donders veel op het pad bij de Horsmeertjes lijkt, vertoont file-vorming, een kudde runderen staan er relaxt te grazen, tja dan toch maar weer 25 meter naar rechts uitwijken, uiteindelijk is prikkeldraad een onnatuurlijk verschijnsel, er onder door. Bij het eerste huis aangekomen, informeren of dit het begin van den Hoorn is, ja dus (kan ook niet anders) waarop de man zegt "je moet nog een heel eind naar den Burg", nou nog zes kilometer, of het een heel eind is, daar zijn de meningen over verdeeld. Een geluk bij ongeluk is dat een deel van de wegen zijn afgesloten voor verkeer waardoor het rustig is.

Al met al na een mooie dag voelt het centrum van den Burg als een verademing.

Nou vandaag toch maar de stoute schoenen aan voor een drie uur durende strandloop. Het eerste uur en twintig minuten de wind vol in de rug, de terugweg hoeft niet ingevuld te worden. Geweldig weer te mogen ervaren, de vogels staan soms gewoon stil in de lucht. Een aantal mannen zijn aan het kite-surfen, kinderen zijn zogenaamd aan het strandjutten. Een boer laat onder toezicht een trots jongetje van een jaar of tien het stuur in zijn handen houden.

Het plaatje is duidelijk: Texel heeft het. De dame aan de receptie omschreef het gevoel treffend als een vorig leven zoals je Texel kan ervaren.

Henk Harenberg 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]