Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
15 okt 2017
Uitslagen weekend 13-15 oktober
15 okt 2017
Nederlands Record marathon Abdi Nageeye
12 okt 2017
Allertijdenlijst NL vrouwen 100 km < 10 uur
10 okt 2017
Programma Funrunner voor 2018 en het restant van 2017
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* 29 jun 2011: Tussenstand M&U Cup na Child Learn
* 27 jun 2011: Marathon- en Ultranieuws juni 2011
* 23 jun 2011: Jenni de Groot uitgevallen in LA-NY
* 21 jun 2011: De vlag in top voor de grote vrienden van dé 50
* 16 jun 2011: Etappeloop Bali Henk Harenberg
* 7 jun 2011: Beschuit met muisjes
* 6 jun 2011: Tussenstand M&U Cup na Amsterdamse Bos
* 2 jun 2011: A star is born in IJsselstein
* 1 jun 2011: Tussenstand M&U Cup na IJsselstein
* 1 jun 2011: Rondje Duits Wad-lopen door Fries cultuurgebied.
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Juni 2011
 
Hardlopers, wandelaars, verzorgers, bootslieden, lange rechte dijken, schapenkeutels, veel wind, zee, strand en zand, een oude schuit en een héél lang kanaal. Allemaal ingrediënten voor een leuke en geslaagde tocht in navolging tot het eveneens geslaagde Rondje Wadden van 2010. Als je tenminste bereid bent om steeds het onverwachte en onvoorspelbare te accepteren voor wat ze zijn. Sietze Houwen en Richard de Vries, de bedenkers van deze tocht houden er eigenzinnige opvattingen op na maar daar zit hem nu net de charme in. Reizen door een landschap en er van genieten op een losse ontspannen sfeer. Mensen die de heren nog kennen van het Pieter-ROG-Pad-gebeuren, weten hoe dat werkt.

Opnieuw dit jaar op stap geweest met de Bruinvisch, een oude Friese tjalk die vroeger dienst deed als vrachtschip en nu groepen over de Waddenzee vaart van haven naar haven als het tij dat tenminste toelaat. Schipper Cees Dekker uit Harlingen had nu twee bootsmaatjes,Thom en Bart, bij zich en dat was maar goed ook. Voor Cees gaan de jaren tellen. De heren kregen ook nog ondersteuning van een zekere Tjeerd en die wist ook van wanten dus was het geen probleem om over het wantij op het wad te komen. Dat scheelde hééééél veel.

De verzorging was weer perfect onderweg. Belinda, Frida en Martha wisten ons te verwennen en wat wil een loper dan nog meer! Ja en dan de rest van het gezelschap. Lex de Boer, Gijs Honing, Jos Broersen, Willem Mütze en ondergetekende, stuk voor stuk lieden die een aardig stukje kunnen lopen, dacht ik. Verder waren daar ook nog Lineke Tepper, die het lopen afwisselde met wandelen en Annemarie Hosli een zeer ervaren wandelaarster.

Goed, de tocht, een tocht door Ost-Friesland waar ik me verwant mee voel. Nu was het de bedoeling op de eerste dag te vertrekken uit Termuntenzijl aan de Dollard en 80 kilometer te lopen naar Greetsiel in Duitsland, maar ja het was dan toch behoorlijk warm en wat dan? Hup, met de auto naar Nieuw-Statenzijl gebracht en lopen maar. Dat scheelde 19 kilometer en het bleek later op de dag een verstandige beslissing. Leuk onderweg was het pontje van Ditzum over de Eems die we net haalden, anders hadden we een uur moeten wachten. De finish in het beschermde vissersdorpje Greetsiel was prachtig maar het ijs na afloop deed daar niet voor onder.

De volgende dag was het weer flink omgeslagen; regenbuien en veel wind. Persoonlijk, meer mijn weer en dat kon ik merken want het ging me goed af ondanks de oogwaarschijlijk lange dijken met veel tegenwind. Van Greetsiel naar Norddeich, eerst wat kris kras door het vlakke achterland en ja hoor dan de dijken. Heerlijk! Tevreden na 47 kilometer wachten in een warm restaurant op de Bruinvisch die zich een weg ploeterde over de Waddenzee om ons op te pikken en naar Norderney te brengen.

Het werd een hernieuwd weerzien met het eiland Norderney waar ik in 2001 al eens een marathon heb gelopen. Interessant dat er dan weer veel herinneringen naar boven komen terwijl het toch weer tien jaar geleden is geweest. Sommige herinneringen bleken wel wat vervormd door de jaren heen. Het weer was goed die derde dag, de stemming goed ondanks het feit dat sommige wat moeite hadden gehad met hun nachtrust vanwege snurkende geluiden en piepende mobieltjes om maar te zwijgen over het creatieve gebruik van het toilet met zijn pompmechanisme. Een aantal van ons liepen het hele eiland af naar een scheepswrak als keerpunt. Opmerkelijk is dat als je op het strand in de verte naar een herkenningspunt kijkt het eiland groter lijkt te worden, terwijl we eigenlijk naar de contouren van het er naast gelegen eiland liepen te kijken. Er stond een harde wind die dag en dat was te merken aan de zuidkant van het eiland. Maakt mij niet uit maar collega Gijs had er hoorbaar moeite mee. Toch weer een marathon gelopen ondanks de discussies vooraf over de te lopen afstand. Geen douche, wel een biertje en met de Bruinvis doorvaren naar Nessmersiel aan het vaste land. Hè, hier hebben ze wel en douche!

Op de vierde dag waaide het nog steeds hard en dat zou het blijven doen en eerlijk gezegd had ik ook niet anders verwacht. Dat eerste stuk buitendijks vanaf Nessmersiel was prachtig maar wel flink beuken tegen de wind in, dat wel. Landinwaarts kwamen we op fraaie boerenweggetjes en wonderschone dijkpaadjes terecht. Ost-Friesland is nog niet zo gecultiveerd als bij ons in Nederland en dat is voor een hardloper een weelde. De laatste 25 kilometer was het voluit gaan met de wind in de rug naar Neuharlingersiel langs de door Gijs verfoeide dijken. Daar was het wachten op de Bruinvisch die het wel presteerde om over het wantij van het wad heen te komen. Schipper Cees baarde opzien bij het aanleggen in de haven en presteerde het om een kade vol met mensen te laten genieten door een meningsverschil met de havenmeester in zijn voordeel te beslechten. Geen douche, wel weer mooi 58 kilometer gelopen.

Twee afstanden op dezelfde dag lopen met een totaal verschillend karakter heeft toch wel wat maar is ook best wel inspannend als het een lange dag gaat worden en dat werd het. Half vijf op, zes uur met de veerboot naar Spiekeroog want de Bruinvisch moest het wantij weer halen dames en heren. Daar loop je dan met ze allen s morgens vroeg nogal slaperig door een dorpje dat nog grotendeels in slaap is. Een heel schattig eiland dat Spiekeroog; geen autos geen fietsen te huur en waar we onderdak vonden in een plaatselijk bioscoopje. Er werd ook nog gelopen met het idee dat er later op de dag ook nog een afstand gepland stond. Ondanks dat Lex, Gijs en ondergetekende nog bijna verdwaalden in een natuurgebied werd het een relaxed tochtje van ongeveer 15 à 16 kilometer. Dat gaf ons nog de gelegenheid om uitgebreid te eten en te maffen in de volop aanwezige zon. Na gedane rust is het goed lopen en nadat de veerboot ons weer terug gebracht had ging het weer vlot langs de dijk met de wind in de rug naar Horumersiel. Onderweg ook nog even besloten om de laatste 10 kilometer naar de haven van Hooksiel waar de Bruinvisch zou liggen, niet te lopen omdat het dan wel een heel lange dag zou worden en we eigenlijk zin hadden in een douche, warm eten en een biertje. Blijft de vraag hoeveel kilometer dat tweede stuk nou is geweest. Volgens mij een 24 kilometer wat samen 39 maakt. Ik kan me vergissen maar eigenlijk doet het ook niet toe.Gewoon lekker gelopen!

Wat voor dag is het eigenlijk? Is er nog wat gebeurd in de wereld? Geen krant, geen TV en een veranderd tijdsbesef. Leven met de dag, de dingen nemen zoals ze zijn in het hier en nu.
De wind is gedraaid op deze zesde dag en het is wat broeierig weer als de zon er door heen komt. Het eerste stuk vanaf de haven van Hooksiel gaat langs een zeer fraai pad en biedt de gelegenheid om het lichaam wakker te laten worden. Na een ommetje in het binnenland komen we weer aan de kust en worden weer geconfronteerd met de moderne wereld. Kolencentrales en havens die de nabijgelegen stad Wilhemshaven op de economische kaart moeten brengen. Die eetgelegenheid die we tegenkwamen aan de rand van de dijk was een mooie onderbreking. Een beker koffie, een heerlijk broodje voor een betaalbare prijs, wat wil een hardloper nog meer. De doorgang door de stad werd gezamenlijk genomen om maar niet te verdwalen. Uiteraard werd er een foto genomen van Willem bij het standbeeld van Kaiser Wilhelm en zocht ik weer naar herkenningspunten vanwege de Gorch Fock Marathon die ik er in 2007 liep. Bij het Ems-Jade Kanal aangekomen werden de teugels losgelaten en weer vaart gemaakt. Opnieuw kwamen er weer herinneringen naar boven want we liepen wel op de route van de helaas terziele gegaande ultra Ems-Jadelauf een loop over 72 kilometer van Emden naar Wilhemshaven. Herinneringen met een staartje in deze zesde etappe. Wel eerst gefinisht in het plaatsje Stade waar we op een bankje in de zon konden genieten van bier en gebak. Na goed beraad werd besloten om toch nog maar een aantal kilometers door te lopen om er in iedergeval zeker van te zijn dat we meer zouden lopen dan 42 kilometer. En ja nu komt het staartje tevoorschijn want in 2005 liep ik de Ems-Jadelauf en ben op 61 kilometer totaal gesloopt door de oostenwind uitgestapt. En waar liepen we nu naar toe? Precies, naar het punt waar dat gebeurde. De laatste drie kilometer heb ik even voluit gelopen en kwam in Dykhausen uit bij de brug op het punt waar het gebeurde. Dat was nog niet alles die dag, want we werden door de plaatselijke zeiljachtvereniging uitgenodigd voor het gebruik van de douche en een heuse barbecue. Dat werd dan ook gezellig maar de Bruinvisch kon ons niet bereiken vanwege en defecte spoorbrug. Een beetje sneu voor de vereniging die zich hadden verheugd op zon mooie boot. Na de barbecue terugwandelen naar Stade, naar de Bruinvisch en constateren dat we weer zon 45 kilometer hadden gelopen. Een dag waar hier en daar de vlaggen half stok hingen vanwege een omgekomen Duitse soldaat en we voor het eerst echt iets te horen kregen over een dodelijke bacterie.

De volgende dag drong dan toch het besef door dat het einde van de tocht naderde. Een dag met regen en veel wind tegen maar ik was niet meer stuk te krijgen. Het ging zeer voortvarend langs het kanaal met oude bruggetjes en sluizen richting Aurich. Eerst met de snufferd in de volle wind, later in de beschutting van bosjes en houtsingels, soms links van het kanaal, meestal rechts en merendeels in gezelschap van Lex. Martha en Richard hadden op de fiets een beste klus op de fiets met die tegenwind, maar de verzorging was weer ouderwets. Opmerkelijk deze week was ook de beleving dat we al verbaasd waren als we een auto of fiets tegenkwamen. Kom je in de buurt van een grote plaats dan moet je nog eens gaan uitkijken ook en dat is dan weer even wennen. Hè, alweer een fietser! In Aurich vonden we een restaurant aan de haven, pal op de finish nadat we voor de zekerheid nog een aantal kilometers erbij hebben gelopen om er zeker van te zijn dat we toch weer een marathon zouden afleggen; ja, serieuze jongens die hardlopers. Onderschat ze niet! Toch? Maar goed, de douche was goed en na een culturele rondwandeling door Aurich smaakte het biertje op een terrasje samen met schipper Cees voortreffelijk.

Iedereen weet dat er een keer een laatste dag komt, dat aan alles een einde komt, een afscheid, maar ik had het gevoel nog wel een paar dagen door te kunnen lopen Het zou de kortste etappe worden, van Aurich naar Emden en als de tijd en tij het zouden toestaan dan kwamen er wat kilometers bij. Het werd zowaar tegen het einde een Running against te boat met de Bruinvisch. Wij lopers wisten deze toch wel enigszins in ons voordeel te beslechten. Met de finish bij de beroemde Kessel-sluizen na 26 kilometers kwam er een einde aan een fraaie loopweek. Na enig oponthoud bij een brug en een zeesluis voeren we met de Bruinvisch over de woeste wateren van de Dollard naar Termuntenzijl, daar waar we aan onze reis waren begonnen. En daar stond zowaar Henri Thunnissen op ons te wachten. Heeft er toch nog iemand aan ons gedacht! Toch niet geheel anoniem gelopen.

Tsja, wat valt er nog te zeggen. Ga ook eens zon loopreis uitproberen zou ik zo zeggen. Het vereist aanpassing, maar het landschap en het gezelschap vergoeden veel. Tijdens onze reis in Ost-Friesland vond de ene dat er wat meer eilanden aangedaan mochten worden terwijl de ander de wind en de dijken wel eens vervloekte Maar de schapen hielden van die zeerepen en de zeer vele windmolens smulden van de ruim aanwezige wind.Er is altijd wel iets of iemand die ergens voordeel bij heeft. Het was een mooi avontuur en daar bedank ik bij deze iedereen voor.

Herman Euverman.
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]