Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
24 apr 2018
De Zestig van Texel naar eerste weekend van april 2019
22 apr 2018
23 april 1988, Bruno Joppen en Ron Teunisse
17 apr 2018
Op 19 mei wordt het Belgisch Kampioenschap 100 km georganiseerd
17 apr 2018
Osschotse 6-urenloop pas beslist in de laatste hectometers
Nieuws in 2018
* April
* 24 apr 2018: De Zestig van Texel naar eerste weekend van april 2019
* 22 apr 2018: 23 april 1988, Bruno Joppen en Ron Teunisse
* 17 apr 2018: Op 19 mei wordt het Belgisch Kampioenschap 100 km georganiseerd
* 17 apr 2018: Osschotse 6-urenloop pas beslist in de laatste hectometers
* 11 apr 2018: Dinah Might 50 Miles Ultra Run editie 2
* 8 apr 2018: Inschrijving RUN Winschoten 2018 is open
* 4 apr 2018: Laatste dagen om in te schrijven voor de Osschotse 6 urenloop
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Mei 2013
 
De essentie (Latijn: essentia, van esse, zijn) of het wezen is filosofisch gezien de aard van iets, datgene wat kenmerkend is voor iets. Essentie kan in het algemeen worden beschouwd als datgene wat overblijft wanneer de als zodanig beschouwde 'randzaken' worden weggedacht.

Ik weet het nog goed – de dag – dat de essentie verdween in mijn loopleven. Vier dagen voor mijn 27ste verjaardag won ik mijn eerste wedstrijd. Van kop af aan solo versloeg ik iedereen die die avond ook naar het pitoreske Ameide was gekomen voor de derde 5 mijl race. Tot die tijd liep ik in de marge mee met de meute…..
Die avond voelde ik me sterk en besloot om eens als een “jekko” erin te vliegen en pas na 8045 meter (5 mijl) achterom te kijken. De race eindigde met 1 hand in de lucht en achteraf gezien wuifde ik daarmee de essentie naar het luchtledige.

Vanaf die dag wilde ik maar 1 ding: winnen! Van purist transformeerde ik in een niet te temmen wedstrijdbeest. Al jaren sta ik op met lopen en ga ik naar bed met lopen – tot het maniakale af. Pasta zonder saus – schoenen wegen in een sportwinkel – lichtere veters omdat het sneller loopt en zo kan ik nog wel even doorgaan. De essentie was ver te zoeken.

Twee dieptepunten staan me helder bij – de eerste was in het ziekenhuis in Nieuwegein. Eind november liep ik solo van Urk naar Zwolle tijdens de Zuiderzee Marathon – dwars door een sneeuwbui en winters weer liep ik een nieuw parcoursrecord, persoonlijk record en won oppermachtig. Drie weken later lag ik met ruim 42 graden koorts doodziek in het ziekenhuis. IJlend in de ambulance vertelde ik de broeders dat ik aan het trainen was voor een 50KM race in Duitsland en dat dit griepje niet echt uitkwam…
De derde ochtend kwamen opeens uit alle hoeken artsen naast mijn bed staan – mijn hartslag was zo laag dat ze zich enorme zorgen maakte om me – ik wist wel beter en vertelde ze doodnormaal dat ik wel vaker een rustpols had van 34.
Toen na vier dagen het infuus van mijn lijf mocht kon ik weer hardlopen – stiekem in de gang van het ziekenhuis dribbelde ik wat meters en de verslaving in me kreeg weer zijn benodigde shot.

Het tweede dieptepunt was vorige week zaterdag: huilend op een steen langs de Dordogne.
De bodem raken doet zeer, zeker als je beseft dat jarenlang watertrappelen om boven te blijven, je nu is opgebroken. De essentie was wederom ver te zoeken.
‘Je gaat niets vinden als je het verkeerde zoekt’ zei het stemmetje in mijn hoofd rond kilometer 28 afgelopen zaterdag in Belves. Ik keek op, zag een kasteel voor me, mijn vader naast me en toen brak er iets in me.
Schaamte en verdriet dat ik mezelf jarenlang voor de gek heb gehouden.

De essentie van lopen had ik al jaren niet meer gevoeld. Tot gisteravond!
Langs de rivier liep ik rustig naar huis – moe – lichamelijk, maar vooral mentaal. Moe van de drang naar overwinningen, moe van de wil om records te willen lopen, moe van het moeten!

Lopen zal ik altijd blijven doen – maar vanaf gisteren ga ik dit weer doen met Essentie.
Geen nummer op mijn borst spelden omdat ik wil winnen – geen klokje op mijn pols dat zegt of ik op recordschema loop.

Gewoon lopen, omdat ik er zoveel van hou.

Jeroen Romeijn
(jeroenromeijn <at> hotmail.com) 
 
[ top pagina ]