Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
21 jan 2018
Nieuwigheid voor lopers van de M&U Cup in de 6u van Stein
15 jan 2018
In memoriam Cor Westhuis
14 jan 2018
Wouter Huitzing wint Spine Challenger 108 mijl
7 jan 2018
Sri Chinmoy Inspiration Marathon
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* 29 feb 2004: Eten en drinken voor, tijdens en na de wedstrijd II
* 29 feb 2004: Mijn verhaal
* 27 feb 2004: Eten en drinken voor, tijdens en na de wedstrijd
* 25 feb 2004: Inschrijvingen Eemmeerloop geopend
* 25 feb 2004: Deelnemerslijst 6u van Stein
* 25 feb 2004: Bogar wil in Stein wereldrecord 6 uur aanvallen
* 24 feb 2004: Rus Zhalybin 91km 409m op 6u indoor
* 23 feb 2004: Zondag 23 mei toch een hele marathon Almere!
* 20 feb 2004: Ontwikkelingen Benelux ultrakalender, 2003/2004
* 20 feb 2004: Plaats NK’s 2005: Apeldoorn en Winschoten
* 19 feb 2004: MS Loop Almere 24/12/6 uur stopt
* 18 feb 2004: 6u Welden gaat niet door
* 18 feb 2004: Stand Ultracup na de 50 km van Zolder
* 18 feb 2004: Overmoedig, maar toch
* 17 feb 2004: Hoor de stilte... !
* 17 feb 2004: Six ultramarathons 2004 Denmark
* 16 feb 2004: La Magnetoise (BEL) 16/2
* 15 feb 2004: Fotos van de 50km van Zolder
* 14 feb 2004: Favoriet Marc Papanikitas wint 50km van Zolder
* 13 feb 2004: Verslag ultra-treffen Apeldoorn 2004
* 10 feb 2004: Samenvatting Nederlandse prestaties 2003
* 10 feb 2004: Croon Midwinter Marathon
* 9 feb 2004: Zandmarathon voor Artsen zonder Grenzen.
* 9 feb 2004: Italian Ultra & Trail Calendar 2004
* 8 feb 2004: Puntensysteem Marathon- & Ultracup 2004
* 7 feb 2004: Hoe ziet de pers de ultrawereld?
* 6 feb 2004: Voorinschrijvingen 50km van Zolder
* 6 feb 2004: Tussenstand inschrijving JKM 50 EM
* 6 feb 2004: JKM treedt ook toe tot de Marathon- en Ultracup 2004
* 4 feb 2004: Nederlandse kampioenschappen 24 uur, 1995-2003
* Januari
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Februari 2004
 
Als antwoord op de vraag van Theo de Jong zou ik graag mijn ervaringen en visie willen geven op dit altijd maar terug opduikend probleem.

Ik had dit graag onderverdeeld in 4 fasen :

Fase 1 : de voorbereidingsfase tot 24 uur voor de wedstrijd
Fase 2 : de laatste 24 uur voor de wedstrijd
Fase 3 : de wedstrijd
Fase 4 : de eerste uren na de wedstrijd

Alvorens hierover verder uit te wijden moeten we toch eventjes stil staan bij het energieproces dat werkzaam is tijdens zo'n ultralange inspanning. Al te vaak wordt er jammer genoeg geopperd dat een ultraloop op basis van vetverbranding gelopen wordt.
Hier toch maar eerst eens een ballonnetje doorprikken! Het lichaam heeft vijf mogelijkheden om energie te produceren :

1. CP-omzetting (creatinefosfaat), dit levert zowat 6 to 7" optimale energie en wordt vooral door de spurters gebruikt en getraind. Dit kan tijdens het lopen moeilijk aangevuld worden.

2. Aërobe omzetting van koolhydraten. Oftewel het verbranden van suikers door gebruik te maken van zuurstof. Deze manier levert vrij snel energie maar is opgebruikt na zowat anderhalf uur tot 2uur. Het voordeel is echter wel dat deze energie vrij gemakkelijk kan aangevuld worden en dat deze aanvulling tot 60gr koolhydraten per uur normaal geen problemen mag geven.

3. Anaërobe omzetting van koolhydraten. Indien de inspanning dermate groot is dat er niet genoeg energie vrij komt door de aërobe omzetting wordt er overgeschakeld op een verbranden van suikers zonder tussenkomst van zuurstof. Dit levert vrij snel energie maar heeft als nadeel dat er met de voorraad koolhydraten kwistig wordt omgesprongen en dat de afvalstof hierbij, melkzuur, voor vervelende krampen kan zorgen. (cfr. vrijwel alle loopnummers van 200m tot halve marathon)

4. Verbranden van vetten. Deze manier van energieproductie lijkt de beste, er zijn nauwelijks of geen vervelende afvalstoffen en ons vetreserve is ruim voldoende om tijdens een ultraloop (zelfs 48uren) in energie te voorzien, alleen..... dit energieproces verloopt vrij traag en is helemaal niet geschikt voor wat sneller werk.

5.verbranden van eiwitten. Dit is een absolute noodsituatie waarbij alle suikers en vetten niet meer in de noodzakelijke energie kunnen voorzien en waarbij spierweefsel wordt afgebroken, uiteraard een te mijden energieproductieproces.

Het lichaam zal automatisch proberen eerst vetten te verbranden en pas wanneer dit niet snel genoeg energie levert worden de suikers aangesproken, eerst aëroob, dan anaëroob, en veel later het spierweefsel.

Deze energieprocessen worden ook tijdens een ultraloop aangewend, dus bij het lopen van een ultraloop zal men ZOWEL SUIKERS ALS VETTEN verbranden !
Hoe trager men loopt hoe groter het aandeel van de vetten wordt, hoe sneller, hoe belangrijker de koolhydraten (suikers) worden !
Dit is toch belangrijk om te weten.

Daarnaast is er nog een heel belangrijk gegeven, nl. de DEHYDRATATIE of het uitdrogingsverschijnsel.

Het werd in het verleden ooit al eens aangetoond dat indien men door vochtverlies (zweten)
- 1% vh lichaamsgewicht verliest => 10% krachtverlies !

- 2% vh lichaamsgewicht verliest => 20% krachtverlies !

- 3% vh lichaamsgewicht verliest => +35% krachtverlies !

Drinken is dus belangrijk !!
Weet ook dat het lichaam maximaal 800-900 ml per uur kan opnemen.

Om te weten hoeveel je moet drinken weeg je je het best eens voor en na een training waarbij je telkens in je blootje op de weegschaal gaat staan en rekening houdt met de hoeveelheid die je hebt gedronken onderweg, hoeveel je ongeveer hebt geplast onderweg en wat je eventueel aan ontlasting kwijt geraakte. Dit gewichtsverlies reken je om naar het gewichtsverlies per uur en zoveel drink je ongeveer zonder de 900 ml te overschrijden.

Nu, terug naar het begin, de vier fasen :

Fase 1. De voorbereiding

In deze fase moet men proberen zoveel mogelijk koolhydraten te stapelen zonder zijn lichaam daarbij onnodig zwaar te belasten. In de laatste drie dagen voor de wedstrijd wordt er dan ook gekozen om meer koolhydraten dan gewoonlijk te nuttigen. De klassieke pastagerechten, koeken, rozijnen, fruit, energiedrankjes, aardappelen, ijscrème, etc.
Niet overdrijven is hierbij wel de boodschap. Tevens moeten we zorgen dat er voldoende gedronken wordt. Indien je weet dat 1 gram koolhydraten zich bindt aan 2 gram water moet het je niet verwonderen dat je in die fase wat gewicht zal bijwinnen.

Fase 2. De laatste 24 uur

We gaan ervan uit dat er voldoende energie werd opgenomen de voorbije dagen.
Nu moeten we zorgen dat het lichaam en dan vooral het spijsverteringsstelsel voldoende rust krijgt. Geen zware maaltijden meer en vetten vermijden... dus geen pannenkoeken kort voor de wedstrijd (Marc kent men visie daaromtrent), want vetten verteren traag !

Ikzelf had vroeger steevast problemen met de darmen, meer dan eens moest ik tijdens een 100 km 4 tot 5 keren de struiken in. De laatste twee jaar gebruikte ik echter de laatste 24 uur restenvrije voeding (te koop bij de apotheek of bij gespecialiseerde firma's) waarbij ik waakte om niet meer dan 60 gram koolhydraten per uur in te nemen.

Een spaghettimaaltijd zowat 7-8 uur voor een wedstrijd kan nog, en dan een drietal boterhammetjes 3 uur voor de wedstrijd is ook nog te doen. Zo deed ik het nog tot voor twee jaar maar niet meer de laatste twee jaar.

Fase 3. De wedstrijd

De wedstrijdfase begint op 30' voor de wedstrijd ! Die laatste 30 minuten drink je best alleen maar water. Pas wanneer je je goed heb opgewarmd en het lichaam al is begonnen met een beetje koolhydraten te verbranden dan pas kan je eventueel een licht gesuikerde drank drinken.

Tijdens de wedstrijd pas je een beetje op gedurende de eerste 20 minuten om niet onmiddellijk té zoete dranken te nuttigen, daarna moet je proberen twee zaken te controleren :

1. voldoende suikers opnemen via snel opneembare suikers en dit maximaal 60 gram/uur of 1 gram per minuut,

2. voldoende vocht opnemen, zie daarvoor de opmerkingen eerder gegeven.

Menig ultraloper vond reeds in Cola een ideale energiedrank en dit was ook bij mij het geval.

Toch belangrijk is : wanneer men wat natrium (via keukenzout, NaCl) aan zijn drank toevoegt worden de suikers sneller opgenomen.
Reken hiervoor op maximaal 1000 mg per liter drank. Ikzelf deed ¼ water bij mijn cola en voegde één koffielepel zout toe aan 6 liter drank. In de laatste 35 km van een 100 km dronk ik wel pure cola (zonder gas uiteraard).

Andere mineralen zijn niet nodig ! Ze worden toch niet snel genoeg opgenomen om voor enige hulp tijdens de wedstrijd te zorgen !

Bij dit alles is heel belangrijk dat iets drinkt dat je graag drinkt, het kost al zoveel moeite om al die drank binnen te gieten, laat staan dat je het dan nog niet lekker vind ook !

Fase 4. Kort na de wedstrijd

Na de wedstrijd is het van belang om je vochtpeil zo snel mogelijk te normaliseren. Probeer met wat aangelengde sportdranken en zeker nog geen zware maaltijden. Je lichaam heeft in de eerste 4 tot 6 uren tijd nodig om te recupereren van de inspanning zonder dat het zich nog eens moet inspannen om al dat voedsel te verteren.

Graag wil ik eindigen met een anekdote van mijn eerste 100 km die ik uitliep.
Amiens 1992: ik sliep in het zelfde Ibis hotel als de meeste atleten, zoals ook Jean-Paul Praet. Toen ik 's ochtends voor de start zag dat Jean-Paul aan het ontbijt alleen maar een koffie dronk schoof ik alle pistolets en koffiekoeken door naar mijn vader en schoonvader, want als Jean-Paul het zo deed, ik ook ! Ik at alles samen één banaan voor de wedstrijd maar dronk veel tijdens die immens zware wedstrijd (enorme regenval, en bijtend koud !) en finishte in mijn eerste 100km in 7u54'. Enkele maanden later vertelde Jean-Paul, die deze wedstrijd ook had gewonnen, me terloops dat hij die dag wel zijn ontbijt al op de kamer had gegeten !!!

Twee lessen : veel eten voor een wedstrijd hoeft zeker niet en iemand imiteren is uit den boze !

Groetjes,
Jan Vandendriessche

Naschrift Tom Hendriks.
Het overzicht wat Jan hier geeft is zeer volledig en ik gebruik zelf grofweg dezelfde methodiek. Toch wil ik graag toevoegen dat de hoeveelheid vocht per persoon en situatie zeer verschillend is. Het is dus niet zo dat veel drinken per definitie goed is! De hoeveelheid drinken is wel trainbaar. Het toevoegen van zout - gebeurt overigens de laatste jaren steeds meer in sportdranken - is sowieso aan te bevelen om de balans in het lichaam in stand te houden.
Puntje van aandacht is controle via het lichaamsgewicht. Je moet er rekening mee houden dat je afhankelijk van je gewicht en fysieke conditie ongeveer een 450 à 900 gram verliest aan glycogeen (opgeslagen koolhydraten) en het daaraan gebonden water. Dat gewicht telt dus niet mee als je na de wedstrijd of training op de weegschaal gaat staan. Een ander punt is het feit dat eten tijdens de wedstrijd voor de fysieke gesteldheid niet nodig is en vaak gedonder geeft op termijn. Wat banaan, koek of anderer licht verteerbaar spul kan echter geen kwaad en moet eerder gezien worden als voedsel om de maag tevreden te houden dan noodzakelijk voor de prestatie. 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Omdat sommige ultralopers wel op de hoogte zijn, maar andere weer niet. En omdat ik soms het gevoel krijg dat men mij er niet graag naar vraagt, heb ik besloten om: ”Mijn verhaal“ op UltraNed te plaatsen. Niet omdat ik het zo graag wereldkundig maak, maar om toch een beetje duidelijkheid te scheppen. Mijn excuses wanneer ik je geen deelgenoot heb gemaakt, of juist wel.

Het begon allemaal in December 2002. Althans vanaf toen wist ik dat er iets mis was met mijn lichaam. Het vermoeden had ik echter al langer. Maar niet vreemd voor een ultraloper: men past niet voor de eerste de beste klacht. Je denkt immers het hoort erbij.

Ik liep een halve marathon in Emmerich Duitsland. Het was voor mij een behoorlijk snelle loop.
Nog niets vreemds. Ik was immers vanaf augustus van dat jaar niet meer werkzaam: vervroegde uittreding met een afkoopsom. Het zette voor mij als ultraloper alle deuren open. Ik trainde vanaf toen dan ook iedere morgen zo'n twintig kilometer per dag. Na de wedstrijd werd ik gecomplementeerd door veel collega hardlopers, waaronder ook een huisdokter. Ik vertelde hem dat ik iedere dag trainde en dat het daarom zo goed met me ging. Maar ik vertelde hem ook dat ik uitwendige dikke opgezette klieren had. Zichtbaar onder mijn kin. Hij adviseerde me contact op te nemen met mijn eigen huisarts, want dit hoort niet op jouw leeftijd was zijn verhaal.

De volgende morgen bracht ik een bezoek aan de huisarts. Hij onderzocht me met als resultaat een afspraak met het ziekenhuis. Een verwijsbrief zou hij schrijven met zijn bevindingen. Maar ik moest alvast een afspraak met de afdeling chirurgie maken om het een en ander te versnellen.
Dit laatste deed bij mij meteen de vraag oproepen van: ”Waar moet ik aan denken? Kanker?”
Dit is inderdaad het eerste op mijn lijstje zei hij me nog.

Het liep allemaal iets anders. Maar om een ieder niet te vermoeien met de details: in het kort kwam het hier op neer. Nog geen chirurgische ingreep. De internist onderzocht me, bloedprikken, zoals bij zoveel onderzoeken ook gebeurd. In april 2003 kwam er een uitslag. De internest sprak een vermoeden uit: chronische lymfklier leukemie. Dat verstond ik toen, en waarschijnlijk omdat ik van de hele materie niets af wist. De ziekte van Hodgkin. Ik vond toen wel dat de internist het maar moeilijk kon zeggen. Ik dacht nog is hij nou de patiënt of ik. Hij heeft toen dus gezegd Non-Hodgkin naar later blijkt.

Intussen liep ik het ene persoonlijke record na het andere, halve marathon, marathon, 6-uursloop.
Ze zitten er naast dacht ik nog. Maar die records hadden natuurlijk te maken met mijn trainingsarbeid en de rust tussen de trainingen die ik mezelf gunde. Ook was ik inmiddels op internet aan het zoeken geslagen. Nog steeds bij de ziekte van Hodgkin. Ik las daar dat hoewel de ziekte zich snel vermenigvuldigt je er toch jaren mee kunt leven. Zeker omdat bij mij ook vastgesteld was dat de ziekte heel langzaam voortsluimerde.

Olne –Spa –Olne: ik liep in die wedstrijd heel goed. Enkele ultralopers deed dit nog de opmerking maken: ”Theo,je gaat door je ziekte steeds beter lopen.” In die zelfde week werd ook het misverstand duidelijk, dat niet Hodgkin, maar Non-Hodgkin de ziekte was die mij ten deel was gevallen. Een knobbeltje was inmiddels bij mij weggehaald. Kwaadaardig. Levensverwachting 10 jaar. Met het maken van een scan was ook geconstateerd dat er verder geen organen aangetast waren.
Voor de geinteresseerde onder ons en de leken, waar ik zelf tot voor kort ook toebehoorde. Hodgkin is vrij goed te stoppen,(oftewel lees dat als niet te genezen). Ongeveer 90% kan men stoppen. Bij Non –Hodgkin is dit veel minder het geval, ongeveer 40%.
Je kunt je laten behandelen .Hiervoor zijn middelen zoals chemokuren, bestralingen, en inspuitingen aan de orde. Het is bekend denk ik, dat, er veel bijverschijnselen zijn bij de behandelingen van chemokuren. Men wordt er vaak veel zieker van.

De vraag was dan ook laat je je wel of niet behandelen. Bij mij is de kwaliteit van het leven heel belangrijk. En zolang als je niets voelt. Nou ja niets voelt, achteraf denk ik wel eens dat de steken en de vermoeidheid bij wedstrijden toen al een voorteken waren. Dan stel je zo’n behandeling uit.
Zo wil ik dit jaar toch heel graag de Isarlauf lopen van Oostenrijk naar de monding in de Donau in Duitsland 328 km in 5 dagen. En de Trans Gaule in Frankrijk 1165 km in 18 dagen van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse zee. Samen met mijn loopmaat Jan Nabuurs en Willem Mütze en misschien Bram van de Bijl. De dokter zegt dat het kan. En omdat ik zoveel plezier en houvast in het lopen heb, wil ik het ook doen.
Daarna zullen jullie mij een tijdje gaan missen. Hoewel er sporters zijn die ondanks de chemokuren blijven trainen, zij het op een lager niveau, lijkt mij dat ik in wedstrijden niets te zoeken heb.

“Mijn verhaal” heb ik willen schrijven, niet om zielig te zijn. Ik voel me ook niet ziek. Jullie kunnen er met mij ook gewoon over praten. Ik kan dit ook goed. Maar nog liever praat ik over het hardlopen met jullie. En doen of er niets aan de hand is. Maar wegstoppen is toch echt je kop in het zand steken ,en dat wil ik ook weer niet. Tot zondag 7/3 bij de 6-uurs van Stein.

Groetjes, Theo
email adres: theo.kuijpers en dan provider wanadoo.nl 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
ETEN EN DRINKEN VOOR, TIJDENS EN NA DE WEDSTRIJD

In mijn verslag van Zolder maakte ik melding van misselijk en overgeven direct na de wedstrijd. Om meer over de oorzaken ervan te weten deed ik een oproep aan lopers met ervaring op langere afstanden om adviezen te geven over voeding en eten tijdens die wedstrijden.
Op die oproep hebben een aantal personen gereageerd, waaronder een aantal lopers met dezelfde of bijna dezelfde problemen:
- Ruud Jacobs en Rudy van Daele zijn zelf ook zoekende naar de juiste eet- en drinkformule voor resp. 100 km en 24-uur wedstrijden;
- Kees Versteeg en Mark Papanikitas hebben dezelfde problemen als ik: misselijkheid en overgeven, vooral bij wedstrijden verder dan de marathonafstand. Weliswaar niet altijd, maar soms vrij heftig.

De (mogelijke) oplossingen die werden aangedragen heb ik hieronder verdeeld in:
- wat te eten vóór de wedstrijd
- wat te eten en drinken tijdens de wedstrijd
- wat te eten en te drinken na de wedstrijd.

Alvorens een oplossing te vinden moet echter wel de oorzaak van het probleem in beeld worden gebracht. Via Theo Kuijpers kreeg ik van Gerrit van Rotterdam het volgende : natuurlijk is het last krijgen van een opspelende maag een combinatie van factoren: vermoeidheid, hoge snelheid, maar vooral een bijna lege maag die gaat samenkrimpen. Elke handeling geeft dan een snelle reactie aan die maag.
Opm. : Deze reden, een samenkrimpende maag, lijkt mij heel plausibel. Dat zou er voor pleiten zoveel te eten en te drinken dat de maag gevuld blijft, of denkt gevuld te zijn. Hoe? Dat weet ik ook niet.

De oplossingen die aangedragen zijn variëren sterk. Ik geef ze hieronder zo goed mogelijk weer en geef daar (ondeskundig) commentaar op.

Voor de wedstrijd:
Minimaal 3 uur voor de wedstrijd paar mueslibolletjes eten en veel drinken, vooral water. Geen zuiveldrank dit remt het functioneren van de maag en darm (Eric Sweens).
Enkele uren voor de wedstrijd eet ik, zoals iedere dag een vol bord Brinta pap en 2 krentenbollen. Vlak voor de wedstrijd drink ik nu twee pakjes van 200ml Nutricia Extran professional (Theo Kuijpers).
Voor de loop geen muesli eten, want dat verteert tijdens het lopen niet (Hans Thijssen).
Opm. : Zoals ik ook heb gemerkt verteert muesli tijdens het lopen niet goed.
Nu eet ik alleen voor de start nog enkele sneetjes wit brood met wat confituur. Vroeger at ik pannenkoeken en daar heb ik menig wedstrijden op gewonnen (Marc Papanikitas).
Opm. : Tot voor kort at ik ook pannenkoeken voor de wedstrijd. Misschien moet ik dat maar weer eens uitproberen. Overigens maakt het waarschijnlijk niet uit wat Marc eet, hij wint toch wel.

Tijdens de wedstrijd:
Zo min mogelijk suiker nemen tijdens de race en dit al in de training toepassen, dus tijdens lange duurlopen suikerinname afbouwen. Wel veel drinken, vooral isotone drankjes, eventueel gecombineerd met energieblokken met gecombineerde suikers. Op die manier wordt stofwisseling voldoende gestimuleerd en blijft insulineniveau het meest stabiel (Eric Sweens)
Opm. : Wellicht dat een deskundige zich eens kan buigen over het afbouwen van suikerinname gedurende de wedstrijd. Het lijkt mij dat het lichaam juist behoefte aan suikers heeft???
De combinatie met energieblokken met gecombineerde suikers lijkt mij tegenstrijdig met de afbouw van suikerinname tijdens de wedstrijd.
Tijdens lange duurlopen probeer je spieren, gewrichten en pezen te laten wennen aan de langdurige belasting en om de vetverbranding te verbeteren. Daarom drink ik tijdens lange duurlopen (3 uur of langer) alleen water. Zo af en toe een koekje, maar dat is meer voor het ‘lekkere’. Om het lichaam te dwingen vet te verbranden moet je, denk ik, tijdens lange duurlopen geen suikers o.i.d. nemen. Maar, of dat zo is,???
Tijdens de wedstrijd bestaat mijn drinken bijna hoofdzakelijk uit diezelfde Nutricia Extran voedingsdrank die ik ook voor de wedstrijd drink. Het is een voedingsdrank, dus drinken en voeding ineen. Tijdens de wedstrijd verder gewoon water, dat verdunt de voeding, die toch enigszins stroperig is, voldoende en lest de dorst. Alleen naar het einde van de wedstrijd wil ik ook nog wel eens een colaatje meepikken. Ik eet dus verder niet, moet ook niet nodig zijn (Theo Kuijpers die vroeger ook regelmatig last van zijn maag had, maar zijn problemen, met indirect advies van Gerrit van Rotterdam, heeft opgelost).
Hans Thijssen gebruikt tijdens de trainingen hetzelfde als in de wedstrijden om niet voor verrassingen komen te staan. E n wat hij gebruikt is het volgende: op de langere afstanden gebruik ik koekjes, ontbijtkoek, soep en zoute tuk, want je krijgt behoefte aan zout. Hans heeft slechte ervaringen met alleen zoetigheid, dus zout erbij. Tot de 100 km, zo is zijn ervaring, is Extran o.i.d. genoeg. Op een 24uur moet je dat aanvullen met zouten en mineralen.
Opm. : Hier komt zout om de hoek kijken. Ik kan me nog goed herinneren hoe lekker ik in Diever de bouillon na afloop van de marathondriedaagse en de 4 uur vond. Sinds die tijd neem ik steevast een thermosfles met bouillon mee (Naar Zolder overigens vergeten). En het is me steeds goed bevallen. Wellicht dat zout cruciaal is ??? Wie weet hier iets van???

Na de wedstrijd:
Direct na de wedstrijd drink ik gewoon wat er is , maar absoluut geen sportdrank.Het lijkt mij trouwens dat een stukje peperkoek of wafel geen kwaad kan. Maar bij warm weer zou je wel de voeding moeten aanvullen met af en toe een handje vol zoutjes. Maar ook dit heeft geen invloed op de maag (Theo Kuijpers).
Kees Versteeg had ook altijd last van misselijkheid na een marathon maar heeft daar het volgende opgevonden: meteen aan de, liefst gebluste, cola. Volgens een vriendin van hem gebruiken stewardessen cola bij luchtziekte.
Opm. : In Zolder riep alleen het denken aan drinken al braakneigingen op. Maar het is het proberen waard.

Ruud Jacobs verwijst ook naar de site van Edwin van der Loop. Op de wedstrijddag ziet zijn eet- en drinkgedrag er als volgt uit.
Laatste maaltijd 3 à 4 uur voor de wedstrijd gebruiken
Tot aan de wedstrijd drinken. In de laatste minuten voor de wedstrijd nog 1 à 2 bekertjes water / dorstlesser gebruiken. Wanneer je snel last hebt van je darmen tijdens de inspanning dan alleen dorstlesser gebruiken.
Probeer in de wedstrijd 150 - 250 ml water of isotone dorstlesser per kwartier te gebruiken.
Na de wedstrijd 1 bidon koolhydraatrijke drank gebruiken en goed drinken, ongeveer 1 uur later een koolhydraatrijke maaltijd gebruiken
Opm. : Is allemaal heel verstandig, maar redelijk algemeen. Want wat drinkt Edwin tot aan de wedstrijd, water? En dorstlesser bij een zwakke maag, wordt daar de isotone dorstlesser mee bedoelt??.

Al met al zijn er heel wat oplossingen aangedragen, maar op de keper beschouwd lijkt het meer dan het is. Bovendien zijn er ook nog wat vragen op te lossen (zie de ???). Eén ding is me wel duidelijk geworden: ik ben beslist niet de enige met zo af en toe maagproblemen. Daarom ben ik wel benieuwd wat ervaren ultralopers eten en drinken bij een wedstrijd. Wat bijvoorbeeld drinken de eerste tien van Zolder voor, tijdens en na de wedstrijd. Veel lopers, waaronder ikzelf, zullen waarschijnlijk baat hebben bij het antwoord op deze vragen.

THEO DE JONG
VIRIDIS@planet.nl
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
De inschrijving voor de 50 km lange Eemmeerloop , zaterdag 15 mei 2004 te Bunschoten Spakenburg, is geopend. Op de homepage van de organiserende trimvereniging Quo Vadis is alle informatie te vinden en is ook de folder met inschrijfformulier te downloaden. Nieuw is dat het parkoers door een KNAU-official is opgemeten en nu een certificaat heeft dat de afstand exact 50,000 km is.

In 2003 verscheen een vijftigtal sololopers aan de start. Wim Epskamp verbeterde het parkoersrecord naar 3.13.23 uur. Circa 500 estafettelopers zorgen op deze ronde van 50 km rond het Eemmeer voor een sfeervol evement.

Meer informatie op http://www.quovadisbunschoten.nl
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]