Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
10 dec 2017
Uitslagen weekend 8-10 december
8 dec 2017
Spannende ontknoping van de M&U Cup 2017 en voorbereiding editie 2018
5 dec 2017
Vriendenloop van De Panne naar Knokke op 24-02-2018
3 dec 2017
Uitslagen weekend 2-3 december
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
* 26 jan 2008: De kilometer-index van de Nederlandse ultralopen 2007
* 26 jan 2008: Sponsertocht Stichting Child Learn Nederland
* 26 jan 2008: Het motief van de hardloper.
* 25 jan 2008: Verdomd je hebt gelijk…de berg beweegt ?! Deel 6
* 23 jan 2008: Nieuw: Marathon 2-daagse in Spier.
* 23 jan 2008: De opstart.
* 20 jan 2008: Presentatie ‘De mens als duurloper’ op 19 april
* 19 jan 2008: Puntensysteem Marathon- & Ultracup 2008
* 19 jan 2008: Stand Marathon- & Ultracup 2008 na LPM te Genk
* 19 jan 2008: De beste ultraprestaties van 2007 (volgens Ubel's formule)
* 18 jan 2008: Verdomd je hebt gelijk…de berg beweegt ?! Deel 5
* 18 jan 2008: Nog plaats voor 3 deelnemers in Eifelsteig.
* 17 jan 2008: De Groepsloop!
* 16 jan 2008: LPM: als je maar rustig loopt blijven je schoenen als nieuw.
* 14 jan 2008: Ronde van Amersfoort
* 13 jan 2008: Tussenstand en nieuws JKM 21 maart
* 11 jan 2008: Op 14 juni weer 4 jaarlijkse Slachtemarathon
* 11 jan 2008: Verdomd je hebt gelijk…de berg beweegt ?! Deel 4
* 8 jan 2008: Eindstand UN klassement 2007
* 7 jan 2008: Willibrorduswandelpad: er is nog heel wat te lopen
* 7 jan 2008: Verdomd je hebt gelijk…de berg beweegt ?! ( deel 3)
* 7 jan 2008: Column Prisca Vis: Verdomd je hebt gelijk…de berg beweegt !? -2
* 6 jan 2008: Column Prisca Vis: Verdomd je hebt gelijk, de berg beweegt!”.. ..( 1)
* 6 jan 2008: Uitslag FAF Schinnen
* 4 jan 2008: Voorlopige kalender Marathon- & Ultracup 2008
* 3 jan 2008: RUN Winschoten met NK 100 km in NRC Sportjaarkalender 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Januari 2008
 
Aantallen starters NL ultramarathons 2007
Samensteller: Martien Baars, Texel



Ultramarathons NL 2007 aantal nationaliteit Cumulatieve afstand
ultralopers Nederl buitenl alleen ultra incl estafette etc

KNAU wedstrijden

Winschoten 100 km WK EK NK 366 126 240 28820 km 59940 km
(300 op de 100 km, en 66 op de 50 km)
Texel 120 & 60 km 262 245 17 16400 km 23380 km
(26 op de 120 km, en 236 op de 60 km)
Apeldoorn 24 uur NK & 6 uur 93 47 46 9470 km 14305 km
(57 op de 24u, en 36 op de 6u)
Stein 6 uur 162 55 107 9006 km 9006 km
Den Haag 12 & 6 uur 64 61 3 4119 km 6978 km
(19 op de 12u, en 45 op de 6u)
Steenbergen 6 uur 62 36 26 3508 km 5492 km
Brielle 50 km 26 25 1 1195 km 5295 km
Amersfoort 6 uur 49 40 9 2628 km 4263 km
Cruquius 6 uur 50 36 14 2659 km 3087 km
Epe 6 uur baan 40 27 13 2198 km 2600 km
Deventer 100 km baan 18 11 7 1416 km 1416 km

11 wedstrijden subtotaal 1192 709 483

Andere ultralopen

Afsluitdijk 44 km 140 134 6 nieuw, eenmalig
Meerssen 58 km 50 33 17 nieuw (uitbreiding van Silvester Marathon)
Bunschoten 50 km 40 36 4
Heerlen 68 km 38 24 14 nieuw (vierjaargetijden - winter)
Amsterdam 60 km 34 31 3 tevens vierjaargetijden - zomer
(incl 5 lopers al week eerder op 30/6)
Amsterdam ST 100 & 50 km 27 17 10 10 op de 100, 17 op de 50 km
Castricum 60 km 24 16 8 nieuw (vierjaargetijden - lente)
Schinnen 50 km 22 13 9
Nijmegen (Berg en Dal) 61.5 km 19 16 3 nieuw (vierjaargetijden - herfst)
Pieterpad 500 km, 7 dagen 13 10 3 8 starters op het hele pad
Kornwerderzand 60 km 11 10 1
Ter Apel-Bourtange 60 km 10 8 2
Gilze 60 km 7 6 1 nieuw
Den Haag-Amersfoort, 98 km 4 4 0 (3 op hele THT + 1 extra ultraloper)
Gouda 50 km 4 4 0

Amsterdam ST 6 uur afgelast

15 andere lopen subtotaal 443 362 81

Totaal aantal starters 2007 1635 1071 564
in 26 ultralopen
(66%) (34%)

zonder Afsluitdijkmarathon 1495 937 558
in 25 ultralopen


Totaal aantal starters 2006 986 679 307
in 25 ultralopen

Totaal aantal starters 2005 1393 913 480
in 26 ultralopen


Korte toelichting. De RUN Winschoten 100 & 50 km, De Zestig van Texel 60 & 120 km, Apeldoorn 24 & 6 uur, en Stein 6 uur waren de (gebruikelijke) grote vier ultrawedstrijden van 2007. In totaal werd er op het RUN-circuit zo’n 60 000 km afgelegd, waarvan ruim de helft voor rekening van de 312 estafetteteams.

Bij de zeer succesvolle eenmalige Afsluitdijk Jubileum Marathon liep een hondertal deelnemers voor het eerst (iets) verder dan de marathon.
Ook zonder die debutanten deden er zo’n 400 Nederlandse individuen aan 1 of meer Nederlandse ultralopen mee. Samen maakten die in totaal 937 starts in bij elkaar 25 ultralopen, weer iets meer dan het recordjaar 2005 toen er 913 starts in 26 ultralopen waren.

Zie voor de kilometerindex van 2006 http://www.ultraned.org/n_item/f3636_2007_02.php
en voor die van 2005 (en 1999) http://www.ultraned.org/n_item/f3217_2006_01.php 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Datum 26 januari 2008


Wandeltocht Stichting Child Learn Nederland
Meerdere wegen leiden naar Rome




Op een zonnige vakantiemiddag in Rome onder het genot van een drankje en hapje bespreken twee vrienden wat ze nog graag willen gaan doen. De sportieve Henry Okkersen uit Schimmert vertelt dat hij wel graag eens de route naar Rome wil wandelen. Zijn wandelaarvriend Nanning Schotanus uit Weert begrijpt dit wel. Zijn wens is om naar de camping in Frankrijk te lopen waar hij al ruim twintig jaar zijn vakanties vertoeft. Nanning: “Het is eigenlijk een onnozel idee”, waarop Henry hem bijvalt met: “maar wel een enorme uitdaging, zeker om deze wandeltocht als activiteit in te zetten voor het goede doel Child Learn Nederland”.



Toekomstperspectief bieden aan kinderen in India

De stichting Child Learn Nederland zet zich in om de kinderarbeid in India te elimineren. Daarbij heeft ze diverse projecten lopen waarbij het realiseren van onderwijsvoorzieningen centraal staat. “Met deze wandeltocht hopen we op meer betrokkenheid voor de minder goed bedeelden in deze wereld” vertelt Nanning. Natuurlijk willen de heren ook meer naamsbekendheid voor de projecten van de stichting en uiteraard het werven van sponsors.. “Je moet daarom onder andere met een actie als deze, de aandacht trekken naar activiteiten van Child Learn”, reageert Henry.



”Problemen kennen we niet”
De wandeltocht start op maandag 14 april 2008. Nanning heeft gekozen om te gaan voor route 1, naar Tazilly, het dorp van de camping Chateau de Chigy, een afstand van 700 km. Henry loopt in totaal 1900 kilometer en zal naar verwachting rond 1juli 2008 in Rome aankomen. De heren zijn optimistisch en enthousiast over hun wandeltocht. Henry: “Problemen, knelpunten? Nee die kennen we niet.Het bijzondere aan deze tocht in tegenstelling tot de routes die we eerder hebben gelopen, is het gewicht van de rugzak, veertien kilo, en natuurlijk berg lopen, vooral omhoog.” Henry, die al jarenlang een actief lid is van de Hardloopvereniging Veteranen Nederland, heeft al zoveel training op dagelijkse basis dat hij niet extra hoeft te trainen. Nanning: “ Ik train nu wel extra, ik ben erg benieuwd waar mijn grens ligt hoe lang ik aan één stuk kan doorlopen en wanneer de vermoeidheid gaat inslaan”.



Dagelijkse kost in India
Onze kinderen hoeven hooguit 5 minuten naar school te lopen en zo niet dan brengen de ouders de kinderen met de fiets of auto, maar geen haar op ons hoofd denkt er over na om onze kinderen vijf tot tien kilometer te laten lopen naar hun school. Dit is echter wel realiteit in India. Sterker nog, arbeiders, met name vrouwen, lopen dagelijks 30 tot 40 kilometer voor hun werk. Ze gaan op zoek naar bladeren waarvan ze wegwerpbakjes maken. Na het verzamelen van de bladeren lopen ze weer terug naar hun dorp waar ze de bladeren laten drogen. Als ze dan eindelijk de bakjes kunnen maken, gaan ze weer op pad om deze te verkopen. Alles doen ze hier lopend. Geen auto, geen openbaar vervoer, zelfs geen fiets. De opbrengsten van de verkoop is minimaal ondanks het urenlange lopen en werken. Met een gedegen scholing maken kinderen een kans op een betere toekomst.



Sponsoring wandeltocht
De heren betalen de gehele wandeltocht zelf, het aanschaffen van de survival materialen tot aan de verblijfkosten, komt uit hun eigen zak. Elke donatie gaat voor de volle 100% naar de projecten van de stichting. Op de website, www.childlearn.nl, waarop natuurlijk de sponsors vermeld zullen worden, komt tijdens de wandeltocht een wekelijks verslag. Henry: “Sponsors kunnen ook hun logo krijgen op onze kleding en andere materialen. Hiervoor heeft FNV Bouw zich al aangemeld. De betrokkenheid van de leden van hardloopverenging is duidelijk. Ze willen graag ook op hun eigen site, http://www.ultraned.org, de ontwikkelingen lezen.



Investeer in onze wereld
“Vele wegen leiden naar Rome” zegt Nanning lachend. En dat is hier letterlijk en figuurlijk. Met deze wandelreis brengen de heren niet alleen hun persoonlijke wens in vervulling, maar ook investeren ze in de dromen die de kinderen hebben in India. Investeer in onze wereld of wel het motto van Child Learn Nederland: Working towards a child labour free world. Is uw wens om hier aan bij te dragen? Of wel als bedrijf of particulier? Uw donatie is welkom op het gironummer 46.23.807. Meer informatie treft u op de website http://www.childlearn.nl.


Afzender
Stichting Child Learn Nederland

Contactpersoon: Roel de Vries

E-mail: Roel.devries@childlearn.nl



Informatie over de sponsor wandeltocht:

Henry Okkersen

Tel: 0454 04 17 32

Nanning Schotanus

Tel: 0495 58 54 64
 
 
[ top pagina ]
 

 
 
 
Het motief van de hardloper.

Voordat ik hier iets over kwijt wil,moet ik nog iets corrigeren.
In mijn mijmeringen over het fenomeen De Groepsloop had ik het over een bijdrage die op vriendelijke manier van de lopers in de Silvestermarathon werd gevraagd.
Ik kreeg een mailtje van Jo Schoonbroodt die mij er op attendeerde dat deelname gratis was en natuurlijk wist ik dat ook wel.
Het moet gezegd worden dat als je mijn opmerkingen in het verhaal letterlijk neemt het ook niet klopt wat ik schreef
Ik heb het in de overdrachtelijke zin van het woord gebruikt er van uitgaande dat de organisatie open staat voor een vrijwillige bijdrage aan de loop.
Het blijkt maar weer eens dat als men iets schrijft waarvan men zelf weet wat er geschreven staat door andere mensen heel anders gelezen kan worden.

Het motief van de hardloper staat er bovenaan dit artikel en dat gegeven kwam spontaan bij me op bij het lezen van de columns van Prisca Vis waarin een aantal mentale aspecten van het ultralopen werden belicht.Geen makkelijke materie als je er dieper op in gaat.
Ook de open brief van Theo de Jong aan zijn vriend Mischa gaf mij inspiratie.
Het is wel duidelijk dat iedereen er op een of andere manier mee bezig is hoewel niet iedereen er even makkelijk over praat laat staan er letterlijk over schrijft.

Het motief,mijn motief,mijn persoonlijke drijfveer om mijn doen en laten te rechtvaardigen.
Het houdt me al jaren bezig.Waarom doe ik het,wat zit er achter.
Is het een afgeleide vorm van de natuurlijke agressie van een mens,is het een neurotische drang tot bewegen of een variant van ADHD,alle dagen heel druk dus.
Ben ik een egotripper die alleen maar zijn eigen verbeelding najaagt,een onaangepaste mafkees vervreemd van de rest van de maatschappij,een vlucht uit een vermeende werkelijkheid.
Wat zal mijn omgeving er wel niet van zeggen,wordt ik wel serieus genomen.

Bewegen heb ik altijd moeten doen,van kinds af aan,op advies van de dokter vanwege een slechte gezondheid vroeger.
Er uit met die onrust in het hoofd en dat lijf,zwervend door bossen en duinen,de verbeeldingskracht zijn werk laten doen.
Een aparte jongen die Herman werd er gezegd,is altijd met zich zelf bezig en nooit met de rest.
Ja,en toen werd ik op een gegeven moment die maatschappij ingeschopt,moest presteren,wilde dat wel,kon het ook wel maar het kwam er niet uit.
Zocht naar compensatie en stak het eerst in alles wat onze lieve Heer verboden heeft.
Maar hoe blijf je gezond en wordt je op een verantwoorde manier oud.
Dan maar weer bewegen,lopen wel te verstaan,steeds meer lopen,steeds sneller,want gepresteerd moest er worden zoals je dat in een prestatiemaatschappij behoord te doen.

Lopen,hardlopen,jakkeren en presteren om maar serieus genomen te worden.
Er bij te willen horen om maar niet die outcast te hoeven zijn,maar wat wil ik nou werkelijk?
Vindt ik het nou echt wel zo leuk om keihard te lopen en er kapotte benen aan over te houden.
Gefrustreerd werd ik er door want ik kon me niet meer meten en dan maar bang worden om niet meer serieus gevonden worden,bang worden om er niet meer bij te horen.
Nieuwe onrust in het hoofd en die moest er uit.
Wat maak ik me eigenlijk wijs,het kan ook anders,dit is niet leuk meer.
Het spookte letterlijk door mijn hoofd.Ik moest iets bedenken.
Ik hervond mij zelf op Vlieland,daar waar ik vroeger rond zwierf,in gedachte met mezelf,met me eigen verbeeldingskracht,weg van die maatschappelijke druk die ik mezelf oplegde.
Jan Knippenberg heeft gelijk gehad,lopen is een vorm van reizen.
Reizen door een landschap,opgaan in het landschap,bewegen in het hier en nu over duinen,door modder,over zandvlaktes en door bossen.
Ik had weer een motief en gek genoeg nieuwe ambitie,nieuwsgierigheid naar die afstand voorbij de marathon in dienst van die reis door het landschap,onderweg zijn in gezelschap van mensen met ieder hun eigen motief.

Wat maken mensen het zich zelf toch moeilijk in het leven,wat heb ik het mezelf moeilijk gemaakt.
Waarom maak ik mij druk om wat andere mensen van mij vinden,om wat ik doe.
Als ik loop zoals ik loop,wat is dan datgene waar ik mij me hele leven toch zo druk om heb gemaakt.
Oké,je wordt geboren in een maatschappij die een bepaalde houding van je verwacht en als je daarvan afwijkt kan er een probleem ontstaan.
Mensen denken in associaties en handelen er naar,doen aan beeldvorming en kunnen last krijgen van vooroordelen.
Mensen spiegelen zich zelf altijd in hun relatie met hun omgeving,of ze zich zelf daarvan bewust zijn of niet.
De wetmatigheden die het menselijk gedrag bepalen gelden voor iedereen ongeacht wat men doet,waarom men het doet en hoe men het doet.
Waarom maak je dan druk om wat anderen van je vinden.
Ja,ik weet het wel.Wat er één keer als neiging is in gesleten raakt men niet zo gauw kwijt.
Het geduvel tussen bindingsangst en verlatingsangst is me niet vreemd,maar het is maar de vraag of ik me hele leven lang daar door moet leiden.Dacht het toch niet!
Ik kan altijd rekening houden met mijn eventuele beperkingen,daar een gepast antwoord op zien te vinden en mijn bevindingen gebruiken tijdens mijn lange tochten door het landschap.

Ik raad iedereen aan zijn eigen motief te koesteren zolang dat op een verantwoorde manier gebeurt.
Het maakt niet uit welk motief je hebt als je er maar plezier aan beleefd.
Graag wil ik afsluiten met een stukje oude volkswijsheid.

Doe wat ge wilt,gekletst wordt er toch!

Herman Euverman.
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Verdomd je hebt gelijk…de berg beweegt ?! Deel 6


Deel 6: Niet begrepen worden


Jan blijft bij zijn huisarts terugkomen met 'vage onbegrepen klachten', want hij heeft veel last van zijn pijn en moeheid. Jan probeert zijn symptomen zo duidelijk mogelijk aan de arts uit te leggen, maar zijn huisarts kan niets vinden. Vervolgens verwijst zijn huisarts hem naar een specialist, maar ook deze arts begrijpt niet waardoor de klachten veroorzaakt worden.

Piet heeft een burn-out en huilt tegenwoordig vaak ‘om niks’. Iets wat hij vroeger nooit deed. Door zijn familie en vrienden voelt hij zich niet gerespecteerd en niet begrepen.

"Ikzelf sneed me in mijn onderarmen met een scherp mes. Ik deed dat meestal om weer dichter bij mezelf te komen. Ik kon dan niet meer tegen al die gevoelens die ik in me had: haat, angst, woede, verdriet en teleurstelling. Ik was er bang voor. Wilde weg van mezelf en van al die losse gevoelens waar ik geen grip op had en die me overheersten. Ik voelde me zo gevangen.
Als ik me dan sneed, vele malen, werd het rustig in me. Was er alleen nog maar dat: die sneden in mijn arm waar langzaam bloed uit druppelde. Hoe meer ik de noodzaak er toe voelde, hoe minder pijn het me deed.
Maar mensen begrijpen dat niet en hebben medelijden.” (2)

Ans beweert stemmen te horen die haar de hele dag uitschelden. Op straat praat Ans hardop met denkbeeldige personen die voor anderen niet werkelijk aanwezig zijn. Mensen die haar passeren vinden haar gek of eng en de kinderen wijzen haar na.

Toen Kees zijn been gebroken had en in het ziekenhuis lag kreeg hij van vrienden veel grappige kaarten, snoep, bloemen en zelfs een fruitmandje. Elk bezoekuur was het een gezellige boel. Volgens de zuster was het zelfs iets te gezellig en moesten ze wat rustiger zijn.

Maar nu is Kees al negen maanden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis en geen enkele vriend is langs geweest. Kees heeft nu alleen twee oubollige ansichtkaarten gekregen.. ( 3)



***
Mensen met vage lichamelijke klachten waarvoor geen oorzaak gevonden kan worden, worden soms niet serieus genomen of niet begrepen en mensen met psychische klachten worden soms gemeden, omdat ze zich ‘onbegrijpelijke en eng’ gedragen.

Ook in verschillende schrijfsels van ultralopers komt het onbegrepen zijn naar voren. Hierbij gaat het voornamelijk om het onbegrip van anderen, voor hun sport en hun gedrag.
Piet Wijker: “Vreemd genoeg is de groeiende populariteit van het lopen op de weg in ons land bij de marathon blijven steken. Deelname daaraan nam in de jaren tachtig soms zelfs folkloristische trekjes aan en werd voor een beetje sportieveling zo ongeveer een "must". Hardlopers die een marathon niet lang genoeg vonden, bleven echter onbegrepen of werden eenvoudig voor gek verklaard.” (1)
“Ziet hij onderweg een halfdode meeuw in de branding liggen, dan wordt de drang om te stoppen met hardlopen bijna te groot. Vroeger had hij misschien ook echt halt gehouden, tegenwoordig loopt de ultraloper door en hoopt hij maar dat er straks een badgast langskomt die het beest met een steen op z'n kop uit zijn lijden verlost. Soms wordt al het leed van de wereld ultraloper Wim-Bart Knol wel eens te veel. Dat had hij vroeger nog veel meer last van, toen hij nog trainde voor de triatlon. Was hij samen met Thea Sybesma aan het fietsen, zagen ze een dood, aangereden konijn langs de weg liggen. Sloeg hij de training meteen over.
Die tijd is voorbij, al voelt hij zich nog steeds schuldig als de buurvrouw ziek is, en hij gaat hardlopen. Of als zijn zus, die arts is in een ontwikkelingsland, hem vraagt waar dat lopen nou eigenlijk goed voor is. Zo'n vraag, die natuurlijk niet te beantwoorden valt, doet hem meteen weer in de put belanden. Vaak voelt Wim-Bart zich onbegrepen. “ (4)
Rut Zoutman: “Een van mijn verlangens is loper worden en pratend daarover met Ron Teunissen, ultraloper en nog steeds Nederlands recordhouder op de 24-uurloop, had deze, jaren geleden al, gezegd: ‘Ga je eigen weg en probeer het vooral niet uit te leggen, de meeste mensen kunnen, of erger nog, willen het helemaal niet begrijpen. Ook jij bent een eenling en zult het zelf moeten doen, zonder al teveel hulp en zeker geen begrip van anderen.’ En met het hem zo kenmerkende cynisme had hij er nog aan toegevoegd dat dit ons lot was, ons noodlot.” (5)
Eric de Vries: Wij hardlopers zijn een gemakkelijk mikpunt van spot, zoals Midas Dekkers ook al ontdekte. En niet voor niets word je anno 2008 nog steeds op straat toegeroepen: een merkwaardige openbare bemoeienis die iedereen ten deel valt die van de norm afwijkt. Of je nu rood haar hebt, apart gekleed gaat, een merkwaardige manier van voortbewegen hebt of uit een ander dorp komt. (6)
Eric Clifton in Badwater : “Ik probeer mensen niet eens meer uit te leggen wat een dergelijke hardloopwedstrijd voorstelt. Het zoiets als wanneer een militair moet uitleggen wat oorlog betekent.” (9)
Prisca Vis loopt het liefst in de vrije natuur en zij vertelt zelden aan iemand dat ze ultraloopt. Ook Thijs Roest is niet zo’n prater over het lopen, Thijs legt uit waarom: “Ultralopen doet enorm zeer. De momenten dat het niet zo is, zijn uitzonderlijk. Toch ben ik nog nooit over mijn grenzen gegaan. Erkenning levert het me niet op, onbegrip wel. Ik praat dan ook niet graag over mijn hobby, mensen zullen het toch nooit begrijpen. Ik ben een loper van de leegte, zoek wedstrijden op in Scandinavie, op de flanken van de Mont Blanc. Ik hoef geen applaus.” (10)
En Ben Jones zei: “Dit zijn mijn beste vrienden. Dat kan ik niet zeggen van mijn collega’s, artsen. Dat zijn op sommige dagen regelrechte vijanden. Of ze het gezond vinden ? Het interesseert ze niet. ‘O, je gaat weer een paar dagen in de woestijn lopen ?’ Ze komen echt niet kijken. Voor Amerikaanse begrippen vertonen wij afwijkend gedrag. “( 9)
Bob Ankeney : “De mensen dachten dat ik gek was. Als ik ze uitlegde dat ik Death Valley ging lopen, wisten ze het wel zeker.” (9)
Henk Bronswijk (10): “Ik werkte in de nachtdienst , maakte terreinen schoon. Overdag had ik dus genoeg tijd om te trainen. Ik stuitte voornamelijk op onbegrip. ‘Hé halve zool, moet je niet werken !’”


***
Als kanttekening hoort bij het bovenstaande dat het niet alleen anderen zijn die hardlopers niet begrijpen. Sommige lopers begrijpen ook zelf niet waarom ze rennen. Zoals blijkt uit het citaat dat op de website van ultraloper Mark de Boer staat:
"Het gaat me in mijn hoofd makkelijk af, maar onderweg voel ik dat mijn lichaam ook niet echt begrijpt waarom ik zoveel vrije tijd in dat stomme voortsjokken steek." (8)


Zowel patiënten als ultralopers worden soms niet begrepen. Maar gelukkig zijn er ook zieke mensen die wel door anderen begrepen worden. Zo zijn er ook ultralopers die wel kunnen rekenen op begrip en steun.
Lydia Doornbos en Jodi Kremer lopen allebei en Lydia zei : “Mijn familie begrijpt er niets van, maar heeft inmiddels geaccepteerd dat we een nogal veeleisende hobby hebben.” (10)
Henri Thunnissen vertelde: “Ik kom eigenlijk alleen maar mensen tegen die positief zijn over mijn ultralopen. En zo bijzonder is ons ultralopen natuurlijk ook niet. Er zijn tenslotte genoeg mensen die met hun hobby of sport evenveel of meer tijd kwijt zijn. Denk aan volwassen mannen die veldslagen naspelen of treinbanen bouwen, compleet met Zwitserse berglandschappen met veel tunnels. Ik ken ze (m'n vader en oom) en weet hoe oneindig veel tijd ze bezig zijn in hun eigen fantasiewereld.
In vergelijking met hen voel ik mezelf volstrekt normaal. Ik heb ook vrienden en kennissen die in een andere tak van sport (fietsen, paardensport, korfbal) actief zijn en daar opvallende prestaties neerzetten. Ultralopen is gewoon maar een van die vele sporten waar relatief weinig belangstelling aan besteed wordt. Maar als ik anderen erover vertel zijn ze altijd oprecht geïnteresseerd en wordt ik niet voor gek verklaard. Misschien helpt het mee dat ik vlakbij Winschoten woon, waar al sinds 1976 de 100 kilometer wordt georganiseerd. Maar ik heb zelf ook niet het idee dat ik nu zo'n bijzondere hobby heb. Ik zie ultralopen gewoon als een vak dat je kan leren.” (7)


***
Hoewel patiënten en ultralopers beide soms wel/ en soms niet begrepen worden, is het natuurlijk niet hetzelfde. Het niet begrepen worden als je ziek bent, terwijl je juist graag beter wilt zijn, is niet hetzelfde als niet begrepen worden terwijl je een hobby uitoefent. (11)
Het is alleen al anders omdat je met het lopen ( van een wedstrijd) zelf kunt stoppen. En voor vele patiënten verdwijnen de klachten niet zo snel en niet zo makkelijk.
Maar als je aan de momenten denkt waarin je als ultraloper ‘met je mond vol tanden stond’, en het je niet lukte om het ultralopen uit te leggen, aan de mensen die er niets van begrepen.
Dan is het misschien makkelijker om het ‘balen’ van zieke mensen, -als hun klachten weer eens niet begrepen worden-, een heel klein beetje te herkennen.



How tides control the sea,
and what becomes of me
How little things can slip out of your hands
How often people change,
no two remain the same
Why things don't always turn out as you plan
These are things
that I don't understand


Coldplay (12)




© verdomd je hebt gelijk…de berg beweegt, Prisca Vis

Bron:
Foto: Mark de Boer en Prisca Vis e.a.. Fotograaf: Frits Prinzen.
1)Een mooi maar raar rondje, verslag van de eerste 60 van Texel.april 1991. door Piet Wijker.op internet
2) Maar Johanna was er niet, verslag van Sandra de Werd over zelfverwonding.
3) Voorbeelden van o.a. patiënten verenigingen .
4) Lopen voor een oude schoen van Jan ( 2003). De Volkskrant, dinsdag 22 april 2003, pagina 22, Sport. Door: Rolf Bos.
5)Het verlangen om loper te zijn. JKM 04/05. Door Rut Zoutman. 12 januari 2005 op ultraned.
6) Reactie van Eric de Vries op de ultraloop website http://www.ultralopen.com bij columns
7) Reactie van Henri Thunnissen op http://www.ultralopen.com bij columns.
8) Abdelkader Benali in Marathonloper. Gevonden op de eigen website van ultraloper Mark de Boer.
9) Badwater 135, de gevaarlijkste vorm van loopsport. Door Kees Kooman. Runner’s World 1999.
10)De magie van de eindeloze cadans. door Peter Klooster, Runner’s World november 2006.
11) Note: Dit is zo bij alle delen van deze serie.
12) Coldplay. Things I don’t understand.
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]