Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
10 dec 2017
Uitslagen weekend 8-10 december
8 dec 2017
Spannende ontknoping van de M&U Cup 2017 en voorbereiding editie 2018
5 dec 2017
Vriendenloop van De Panne naar Knokke op 24-02-2018
3 dec 2017
Uitslagen weekend 2-3 december
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
* December
* 31 dec 2004: Silvester Marathon (SM-Loop)
* 31 dec 2004: Zestig van Texel: 60 km voor 80% vol
* 30 dec 2004: Atletieknummers en records
* 29 dec 2004: Voorinschrijvingen E314 Border Bridge Marathon
* 29 dec 2004: Papanikitas en Bogar favorieten voor zege
* 28 dec 2004: Koude geselt lopersschare 3e Schipholloop (1980)
* 27 dec 2004: De nieuwe IAU staat in 2005 voor een grote uitdaging
* 26 dec 2004: Elfsteden Estafette afgelast, Ultraloop gaat door
* 26 dec 2004: Proposal to Increase Fairness of IAAF Overall World Rankings
* 26 dec 2004: Historisch overzicht van de Marathon- & Ultracup
* 23 dec 2004: Voorinschrijvingen 6u van Steenbergen
* 23 dec 2004: Wie waren de besten in het NL-ultralopen van 2004 ?
* 22 dec 2004: FAF Schinnen: uitstappen kost geld
* 22 dec 2004: Ultra Bierloop (15/5)
* 21 dec 2004: Boscross marathon Diever
* 21 dec 2004: Voorinschrijvingen MLP 16/1
* 21 dec 2004: Nature Marathon La Roche gaat toch door.
* 20 dec 2004: Voorinschrijvingen 50 km Soerendonk
* 20 dec 2004: Crossen in Diever
* 20 dec 2004: Silvestermarathon Meerssen (31/12)
* 19 dec 2004: Pafor Marathon Cyprus (6/3)
* 17 dec 2004: IAAF drastically skew their Road Rankings
* 17 dec 2004: Nogmaals de IAAF World Rankings
* 17 dec 2004: Lanzarote Marathon
* 17 dec 2004: Herdenkingsjaar Marokko Nederland 2005
* 17 dec 2004: Ronde van de Haarlemmermeer (1977 en) 1978
* 16 dec 2004: Marathon Apeldoorn erkende kwalificatiemarathon.
* 16 dec 2004: Koude wind en warme erwtensoep
* 16 dec 2004: Felix Limo, onder de grootsten van 2004 maar een kleintje?
* 16 dec 2004: 'Niet lullen, maar lopen' (Texel 1993)
* 15 dec 2004: Deelname aan de Marathon- & Ultracup 2005
* 15 dec 2004: Great Workouts for Popular races by Owen Anderson
* 15 dec 2004: Perfect parcours Purmerbos Marathon
* 14 dec 2004: IAU Formed... (1984)
* 13 dec 2004: 2005 Italian ultra calendar
* 13 dec 2004: Verslag Null lauf
* 12 dec 2004: Over puntentabellen
* 12 dec 2004: Hardloopgroeten uit Halfweg
* 10 dec 2004: ‘Ik kreeg 'm niet te pakken: alles was verkleumd.’ (Haarlemmermeer 1993)
* 9 dec 2004: Start Purmerbos marathon vervroegd!!!
* 8 dec 2004: Juiste tijd - juiste plaats
* 8 dec 2004: 'Pas na middernacht gaan sommigen er vandoor' (1999/2000)
* 7 dec 2004: Ultralopen en marathons in de Sahara
* 7 dec 2004: Nieuw: Marathon Hoorn
* 6 dec 2004: Onduidelijkheid over Nature Marathon La Roche-en-Ardenne
* 6 dec 2004: Waardering bij Limburg Trofee
* 5 dec 2004: Spartathlon-lezing in Potvis op Texel 27/3
* 4 dec 2004: Trainingsadvies voor ultramarathon
* 4 dec 2004: Marathon Plus in 2005 weer elk kwartaal
* 3 dec 2004: Peter Stein, Gerrit Van Rotterdam, Dirk Westerduin, en de basis
* 3 dec 2004: Schipholloop op laatste nippertje gered (Ronde om de Haarlemmermeer 1992)
* 2 dec 2004: Databyte zes uur Steenbergen (23/1)
* 2 dec 2004: Persbericht DataByte zes uur Steenbergen (23/1)
* 2 dec 2004: Duurlopen is unieke eigenschap van de mens
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van November 2004
 
't is fijn op de Belgische Ardennen te zijn!

28 november vond de omgekeerde Olne - Spa - Olne plaats. Hoe je de tenaamstelling wil veranderen is me een raadsel, Olne - Spa - Olne wordt geen Spa - Olne - Spa maar blijft gewoon Olne - Spa - Olne. Nee het parcours lopen we omgekeerd. Nou en dat voorspelt een bijzonder aangename finish ... 1 tot 2 km klimmen door een geul met zwerfstenen en modder.

Een bijzondere autorit richting Olne: een dashboardlampje van m'n Mini begint aan de grens van België spontaan te branden, geen paniek maar gezien mijn A-technische achtergrond (band vervangen wordt bijvoorbeeld al een vet drama) toch lichte schrik. Het gele lampje blijkt, achteraf, alleen iets van doen te hebben met de bandenspanning. Mijn, ter hoogte van mijn middel, zwembandspanning, neemt weer zijn normale proporties aan.

De overnachting in Soumagne dichtbij Olne blijft na 3 jaar nog steeds een hoogtepunt, een romantisch kasteel met een schitterende oprit en een imponerende binnenplaats. Ik mocht dit jaar de kamer alleen delen. Lekker gelezen waarbij ik kon genieten van klassieke muziek welke een verdieping lager ten gehore werd gebracht.

-'s Morgens in het schemer richting Olne. Ik heb reuze zin, ook al heb ik lichte buikpijn. De Belgische Ardennen brengen me tot rust. Het liefst loop ik alleen, één met de omgeving, de bomen, de dieren, de wind, het geluid van het voortkabbelend water. De vergezichten in de dalen waarbij de herfst de natuur in mooie kleuren heeft veranderd. De neergevallen bladeren maken het er niet gemakkelijker op maar het heeft iets bijzonders wanneer je voeten ermee in aanraking komen. In de voorbijgaande dagen heeft het op de Ardennen geregend waardoor sommige afdalingen (vooral op het 32km punt) echt glibberig zijn. Ik hoorde na afloop van een loper dat iemand uitgleed en na een salto onder in een sloot belandde. Echt het hoort gewoon bij een trail. Alles kan en mag, de natuur doet wat ie wil en je hebt het gewoon te accepteren.

Tijdens de hele loop heb ik me voorgenomen de ontspanning in mijn benen te houden, ook al was dit soms lastig bij sommige steile afdalingen. Daarnaast had ik de volgende tactiek:
afdalen niet forceren waardoor ik bij het klimmen over had. Het betekende stuivertje wisselen met lopers in mijn directe omgeving. De ene keer liepen ze me voorbij terwijl bij het klimmen ik kon inhalen. Een goede tactiek bleek achteraf.

Van te voren had ik als eindtijd 7 uur aangegeven wat uiteindelijk 6 uur 48 minuten en 44 secondes zou worden. Dit was maar liefst 1 uur en 4 minuten sneller dan in 2003. Als beloning dat je de finish bereikt had een keer geen medaille of t-shirt maar weer een originele herinnering: een gele blouse (trouwens bijna dezelfde kleur van het boeket gele rozen die me werd gegeven, welke het week-end super maakte). In september ontvingen we bij de trail du Condroz, 75 km, tevens een bijzondere herinnering, la Bonnette, een biertje.

Naast het unieke van de Belgische Ardennen, blijft de organisatie uniek waardoor ik me reeds voor een serie trails in 2005 heb ingeschreven.

Organisatie bedankt en Ardennen tot binnenkort!

Henk Harenberg

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Over Gerrit van Rotterdam, de KNAU en, natuurlijk: Peter Stein

Ik vraag mij af of Gerrit van Rotterdam louter is gestopt als bondscoach om de fakkel aan een ander door te geven. Maar goed, ik kan niet in zijn huid kruipen, het blijft bij een sterk vermoeden.

Wat ik niet begrijp is dat hij de aanstelling van de nieuwe bondscoach afdoet met 'dat verdient niet de schoonheidsprijs'. In het Engels noemen we dat een understatement. Immers, als lopers niet gekend worden in de aanstelling van een bondscoach en dan ook nog eens botweg geconfronteerd worden met iemand die helemaal geen achtergrond in ultra-training heeft, dan hebben we niet over een gemiste schoonheidprijs. Dan hebben we het over een grof schandaal.

Wat dit betreft is er niets nieuws onder de zon. Ik herinner me nog dat Henk Heemskerk werd aangesteld als bondscoach, dat was in 1997, vlak nadat ik Texel had gewonnen. Die man had totaal geen benul van wat ultralopen nou eigenlijk inhoudt. Hij kwam zelfs met het idiote advies om bij warm weer je achterhoofd niet met een spons af te koelen, want dat zou gevaarlijk zijn. Met een dergelijke onkunde was die man een gevaar voor de atleten.

Ik schreef KNAU- directeur Bert Pauw destijds een brief over de manier waarop ze Heemskerk naar voren brachten. Die brief wat netjes opgesteld, ik meldde enkel feiten.

Uit het antwoord dat ik kreeg bleek een enorme arrogantie. Het kwam er op neer dat de lopers maar fijn rondjes moesten blijven draaien en dat de KNAU wel wist wat goed voor ze was.

Gerrit van Rotterdam haalt twee dingen door elkaar, als hij het over de KNAU heeft. Het is inderdaad zo dat ze daar geen cent te makken hebben. Maar dat heeft niets te maken met de aanstelling van een ultra-bondscoach. Ultra bondscoaches zijn nooit betaald en worden sowieso niet betaald. Dus geld speelt hier geen rol. Het gaat om een mentaliteit.

Waar we mee te maken hebben is een aloude arrogante cultuur, die zichzelf meer en meer onderuit haalt. Als je niet naar atleten luistert, dan kan het toch niet anders dan fout gaan? Zo kun je toch absoluut geen structuur voor de toekomst scheppen?

De KNAU heeft op deze manier sponsoren, waar je tegenwoordig van afhankelijk bent, niets te bieden. Ik heb samen met mijn eigen sponsoren die zaak destijds doorgelicht. Managers van hoog niveau kwamen tot de conclusie dat de cultuur bij de KNAU te stoffig en gesloten was om daar maar een cent aan te besteden. Die cultuur houdt de KNAU zelf in stand. Dat noemen ze in de sponsorenmarkt een gebrek aan uitstraling.

Als bovendien een potentiele sponsor weet van het reilen en zeilen bij de KNAU, bedenkt hij zich wel twee keer voordat hij daar geld in stopt. Dat reilen en zeilen heeft andermaal als voorbeeld de aanstelling van de huidige bondscoach ultralopen: te idioot voor woorden.

Nu over Peter Stein. Natuurlijk vind ik dat hij gelijk heeft als hij zegt dat ultralopen van een bedroevend laag niveau is in Nederland en dat trimmers niet geselecteerd mogen worden voor een nationale ploeg. Daar ga ik niet meer over bekvechten, die discussie hebben we verleden jaar gehad.

Stein legt echter de vinger op de zere plek, hij doet dat beter dan ik dat deed. Het gebrek aan realiteitszin bij veel ultralopers in Nederland schept ook een bepaalde cultus. Waarbij mensen die anders denken, maar zich niettemin inspannen om de zaak op een hoger plan te brengen, zo'n beetje in de ban worden gedaan. Het heeft iets weg van de Gereformeerde Zwarte Kousen kerk.

Stein weet waar hij over praat. Ik ken niemand die zich zo met hart en ziel voor ultralopen heeft ingezet als hij. De man weet ook wat er voor nodig is om een hoog niveau te bereiken. Daarin is hij hard. Maar topsport is hard.

Ik denk dat het beter is om dat hele selectie-en bondscoach idee in de ultradiscipline af te schaffen.
Dat hoogdravende gepraat over prestaties en selecties leidt nergens toe, het gaat bij ultralopers toch om de beleving? Loop of wandel dan gewoon gezellig de ene tocht na de andere, stukje koek erbij, naderhand koffie of wellicht een biertje. Zo'n sfeer past hier veel meer. Misschien kan ultralopend Nederland in deze samenwerken met de wandelvereniging. Die heeft mooie tochten al jaren panklaar liggen.

Dirk Westerduin
dwesterduin@yahoo.com 

 
[ top pagina ]
 

 
 
 
Hoewel ik niet snel in de pen klim voel ik me nu toch genoodzaakt te reageren op twee artikelen die op 25 november op ultraned verschenen. In het ene artikel veroordeelt Peter Stein het in zijn ogen bedroevend lage niveau van de huidige ultrageneratie en het selectiebeleid terwijl in het andere artikel Hinrick Klugkist niet alleen een profiel schetst van de te benoemen bondscoach maar ook een volledige functieomschrijving geeft.

Zoals al eerder in de aankondiging van de ultrabijeenkomst in Apeldoorn te lezen was stop ik als bondscoach. Enerzijds kost het mij al jaren te veel vakantiedagen en anderzijds vind ik dat je zo’n functie niet langer dan 4 à 5 jaar zou moeten willen bekleden. Het is nu tijd voor iemand met andere kwaliteiten om een volgende stap te kunnen zetten in de ontwikkeling van het ultralopen.

In reactie op de genoemde artikelen het volgende.
Wij hebben in Nederland maar één atleet die op basis van zijn prestaties in aanmerking komt om individueel ingeschreven te worden als deelnemer aan een EK of WK. Dat is Wim Epskamp die al een aantal keren de limiet van 240 km op een 24 uur wedstrijd gelopen heeft. Deze limiet is overigens gebaseerd op het behalen van een klassering bij de beste acht.
Voor de deelname van een team geldt het criterium dat een plaats bij de eerste acht landen in het klassement haalbaar moet zijn en zijn de richtprestaties voor teamleden die op de 100 km starten 8 uur en voor de 24 uur 210 km. Alle atleten die in teamverband deelnamen aan een EK of WK voldeden in tegenstelling tot wat Peter Stein schrijft aan de richtprestatie. Voor wat betreft de 24 uur werden er ook wel atleten geselecteerd die nog (net) geen 210 km gelopen hadden maar in potentie deze grens zouden moeten kunnen slechten.
De laatste jaren hebben de mannenteams zowel op de 24 uur als op de 100 km goed gepresteerd. In alle gevallen (m.u.v. de onlangs gehouden WK 24 uur in Brno) werd er een klassering tussen de 6e en 8e plaats bereikt in het landenklassement. Wim Epskamp behaalde in de afgelopen jaren een 5e en 7e plaats in het individuele klassement op EK’s 24 uur.
Hoewel de afstand tot een podiumplek voor de teams groot is kun je het niveau ook niet in de somberste bespiegelingen bedroevend laag noemen. Dan doe je de atleten schromelijk tekort.
Voor wat betreft de deelname van een vrouwenteam aan het WK 100 km in Winschoten werden er een aantal vrouwen uitgenodigd die óf aan de richtprestaties op de 100 km en/of 6 uur hadden voldaan óf gezien hun capaciteiten een bijdrage zouden kunnen leveren aan het teamresultaat.
Winschoten bood de atletes een mooie gelegenheid om ervaring op te doen en diende als stimulans om zich verder te ontwikkelen.
Net zoals de ontwikkeling van een ultraloper zich over een zeker traject uitstrekt kost het bouwen van een succesvol team ook tijd. Het is niet mogelijk vanuit het niets een ploeg in te schrijven die meedoet om de ereplaatsen.

Zoals ik al eerder gezegd heb vind ik dat het ultralopen een nieuwe impuls nodig heeft om een volgende stap te kunnen zetten. Daarom is het nu tijd voor een nieuwe bondscoach.
De duizendpoot die Hinrick Klugkist beschrijft bestaat niet. Het takenpakket dat hij voor hem heeft samengesteld eist een fulltime dienstverband. Kortom niet erg realistisch. De nieuwe bondscoach hoeft niet alles te kunnen of alles zelf te doen. Het is veel doeltreffender om mensen met specifieke kwaliteiten om je heen te verzamelen en die in te schakelen. Of dit lukt hangt af van de bereidheid van mensen om taken op zich te nemen. Ik heb Ed van Beek reeds toegezegd dat als hij mij op een of andere manier wil inzetten ik daarvoor beschikbaar blijf.
De sollicitatieprocedure verdient geen schoonheidsprijs. Er zijn echter niet veel kandidaten. Ik denk niet dat het verstandig is om iemand te benoemen die al eens de functie vervuld heeft. Zoals de meesten zich ongetwijfeld nog wel kunnen herinneren zijn er in het verleden tal van conflicten geweest die een slechte voedingsbodem bleken voor goede prestaties.
Ed van Beek heeft zich vier jaar geleden ook al kandidaat gesteld voor de functie. Hij is van onbesproken gedrag en heeft nog steeds de ambitie om het ultralopen naar een hoger niveau te tillen. Ik vindt het niet eerlijk om op voorhand een oordeel over hem te vellen. Hij steekt zijn nek uit en verdient het op zijn daden beoordeeld te worden.
Ik denk dat hij een goede kandidaat is en hoop dat een ieder die het ultralopen een warm hart toedraagt hem de steun geeft die hij nodig heeft.
Als laatste wil ik nog een lans breken voor de K.N.A.U. Deze organisatie maakt een moeilijke periode door. Het is niet juist om de K.N.A.U. alleen te beoordelen op hetgeen ze op dit moment voor het ultralopen kan betekenen. Geld is er niet, dat is duidelijk. Maar aandacht is er wel. Gerard Nijboer en Roelof Veld, toch niet de twee minsten, behartigen actief de belangen van het ultralopen. De laatste heeft zich in september zelfs kandidaat gesteld voor de functie van vice president binnen de I.A.U. en werd ook gekozen.
Een kritische houding is prima want dat houdt iedereen scherp. Maar stel jezelf alvorens kritiek te spuien van de feiten op de hoogte en wees daarnaast bereid zelf (naast het lopen) energie te steken in het werk dat gedaan moet worden.
Ik hoop dat Ed van Beek in alle rust kan doen wat hij wil en moet doen.

Met vriendelijke groet,
Gerrit van Rotterdam 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Met 2007 finishers telde de trail Olne-Spa-Olne voor het eerst in haar geschiedenis meer dan 200 finishers. In feite stabiliseert het aantal zich de laatste jaren rond de 200; het volgende overzicht laat dit duidelijk zien:

2000: 110 deelnemers waaronder 3 Nederlanders
2001: 142 deelnemers waaronder 20 Nederlanders
2002: 196 deelnemers waaronder 19 Nederlanders
2003: 182 deelnemers waaronder 10 Nederlanders
2004: 207 deelnemers waaronder 17 Nederlanders

Opvallend daarbij is dat er geen groei zit in het aantal Nederlandse finishers, terwijl we mogen verwachten dat iedereen deze wedstrijd zo langzamerhand wel zou kennen. Misschien dat een enkeling dit jaar de voorkeur gaf aan de Uewersauer trail een week eerder in Luxemburg?

De uitslag staat in de database en is dus beschikaar voor de UltraNED bezoekers. De nationaliteiten waren niet door de organisatie beschikbaar gesteld. We hebben dat zo goed mogelijk iungevuld aan de hand van onze eigen gegevens. Mocht er een foutieve nationaliteit door iemand ontdekt worden, geef dat dan even door aan ton.smeets@ou.nl
Onder de deelnemers merkten we ook een oude naam op, namelijk die van Burkhard lennarts; het broertje van Birgit, en zelf rond 1990 een verdienstelijk 100 kilometer loper met PR onder de zeven uur. Bovendien een goed trail-runner met veel ervaring in Zwitserland (Swiss Alpine Marathon, Trans Jura Marathon) en in eigen land bij de Rennsteiglauf.

Ton Smeets
ton.smeets@ou.nl 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]