Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
14 aug 2018
Monschau Ultrarun nieuwe start
5 aug 2018
Kladno Sri Chinmoy 48 uur
3 aug 2018
Gross Glockner Ultratrail 110 km
26 jul 2018
Dappere renners gaan de snikhete Bokemei Run aan in het Westerpark!
Verslagen in 2018
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Maart 2005
 
De trail du pays Dogon in Mali, West-Afrika. mijn tweede woestijn-uitdaging na de marathon des Sables vorig jaar. Ik ( Henk Sipers) had geleerd van mijn fouten van vorig jaar zoals te weinig eten en alleen maar proberen rugzak-gewicht te beperken. Terwijl ik in de Sahara de MdS liep vorig jaar, liep Edwin Lenaerts de eerste aflevering van de Trial du pays Dogon. Hij had enkele dagen van te voren zijn enkel verzwikt en was toch vertrokken naar Mali. Ik heb daar toen veel over nagedacht en mij bleef zoiets altijd gelukkig bespaard. Tot dit jaar. Ik had me gedurende 4 1/2 maand voorbereid net als vorig jaar en had 9 marathons en 2 vijftig km 's gelopen met rugzak met 8-9 kilo. Geen problemen alles verliep prima. Een week voor het vertrek werden er film-opnames gemaakt door L1, de Limburgse lokale tv. Ik zou na afloop terug naar huis lopen met rugzak en dit was tevens de laatste training met rugzak. 's Morgens werd ik wakker met hoofdpijn. Voor mij een teken dat er iets niet in orde was want ik heb nooit hoofdpijn. Na afloop van de opnames vertrok ik dus hardlopend en het bonkte in mijn hoofd. Ik moest 17 km lopen en na 10 km moest ik al wandelen want ik voelde me steeds zieker worden. Uiteindelijk kwam ik na 5 wandelpauzes thuis en voelde me zeer beroerd en was duizelig. Ik nam de temperatuur op en had 38,9 . Ik ging naar bed en lag daar de gehele dag en de temperatuur zakte niet. Ik verwachtte dat de temperatuur zou zakken na 3 dagen maar dat gebeurde niet en ik bleef ziek. Ik meldde me bij Han Frenken af voor de 6 uursloop. Een teleurstelling daar ik gehuldigd zou worden daar ik een van de weinige lopers was die alle 10 de afleveringen gelopen zou hebben. Voor mij was Stein een deel van de voorbereiding daar ik altijd veel tijd nodig heb tijdens een meerdaagse om mijn tempo te vinden en zo misschien eerder goed zou lopen.

We zouden met 4 Limburgers naar Mali gaan, Han Frenken, Jos Vrancken, Lambert Schuurs en ik. Ik probeerde me zo goed mogelijk te houden maar alles was vermoeiend. Ik bleef ziek en het werd eerder slechter dan beter. Ik had nog regelmatig contact met Han en hij raadde mij ook aan rustig te blijven. Op zaterdag was ik nog ziek en had 38,5 koorts. Ik belde Alain Charlier ( de organisator van de trial in Mali) om me af te melden want lopen met koorts is zeer gevaarlijk en ik had al genoeg paracetamol etc etc geslikt en ik had er echt geen zin meer in. Nu had ik ook al problemen met mijn longen en hoestte de gehele dag en nacht. Alain bleef mij motiveren dat ik mee moest en alle 4 de doctoren zouden mij er door helpen en anders regelde hij wel iets in Mali. Okay, ik ging mee op zondagmiddag maar ik was zo slap als een vatdoek. Aangekomen in Mali ging het niet beter maar iedereen klaagde daar over de warmte. Alleen wist ik niet of het van de koorts was of de omgevingstemperatuur.

Maandag, de dag voor de wedstrijd was de controle dag en kon je de laatste voorbereidingen doen. Ik voelde me iets beter en ging vroeg slapen maar in tegenstelling tot in de Sahara koelde het bijna niet af en ik transpireerde uit bed. s' Morgens was ik weer kapot en voelde me niet goed. Ik startte met de groep en na 3-4 km lag ik al achteraan. Dit was niet het probleem maar ik moest continue hoestten en soms zelfs bijna tot brakens toe. Ik was kortademig en moest gaan wandelen. Om een lang verhaal kort te maken, dag 1 stopte ik na 20 km en liet me even later weer overhalen door te lopen. Dit was niet verstandig bleek de dag erna. Ik was kapot en sliep bijna niet. Ik kon s 'morgens bijna niet eten en had diarree. De eerste paar km 's gingen goed maar na 7 km was ik total loss. Ik stapte uit en dacht dat dit het geweest was. Ik probeerde de rest van de dag me rustig te houden en heel veel te drinken. Mijn buikkramp werd erger en ik moest al aan de Immodium. Ik ging vroeg slapen en wist nog niet wat ik ging doen. Dag 3 pakte ik alles in en 15 minuten voor de start besloot ik toch weer te gaan lopen. Velen waren nml. komen vragen of ik weer starten zou. Ik vertrok en het ging maar alleen weer dat hoesten. Na 10 km was dat verminderd maar toen voelde ik me weer niet goed.

Eigenlijk ging het de gehele trial zo behalve dag 4, de marathon. Ik liep goed en bleef redelijk doorgaan tot de finish. Na de finish ging ik liggen en toen ging alles mis. Ik voelde me weer niet goed, was misselijk, diarree etc etc. Dag 5 werd zodoende de zwaarste dag van alles en ben enkele malen onder een boom moeten gaan liggen daar ik dacht dat er iets met me zou gaan gebeuren. Ik had dag 4 na de wedstrijd bijna niets gegeten en de ochtend van dag 5 een energiereep en verder niets!!!!!

Maar zoals met alles kwam er ook hier een einde aan. Tijdens de wedstrijd heb ik helemaal geen tijden opgenomen, het boeide me totaal niet.
De trail was geweldig, ondanks dat ik niets over het land en de mensen heb geschreven, ze zijn geweldig en er heerst een vreselijke armoede.
Het geld dat ik met Jos Vrancken had opgehaald, door de sponsorloop te organiseren en andere giften, kwam goed terecht. Op dag 3 kwamen we in een dorp waar de gehele oogst was opgegeten door de krekels en zij hadden het geld van ons gekregen en konden zo voor het gehele dorp meel kopen, 6000 kilo, tot de volgende oogst.

Ik ben blij dat ik ben meegegaan naar Mali en heb nogmaals zeker genoten van de mensen en het land, maar of dat verstandig is geweest weet ik niet.
Het lopen van zo 'n wedstrijd onder die omstandigheden en dan nog met rugzak en eigen verzorging en je niet goed voelen en een slechte hygiëne, kan genoeg problemen met zich meebrengen.
Door mijn werk weet ik dat maar op die momenten denk je er wel aan maar anders.......
Momenteel gaat het iets beter maar zeker nog niet goed. Mijn longen blijven me "dwars" zitten maar ik hoop dat de thuisatmosfeer en mijn vrouw dit alles weer ongedaan maken. Vandaag heb ik weer 10 km gelopen en moest maar 1 maal wandelen. op laatst kwamen weer die hoestbuien maar iets minder.

Hopelijk plaatst een van de andere deelnemers, Han, Lambert of Jos, een leuk wedstrijdverhaaltje zodat er een goed beeld ontstaat over de trail.

tot ziens Henk Sipers, Maastricht.
e-mail sifra provider home.nl

binnenkort foto 's op http://www.zandmarathon-dogon.tk
of
http://www.wistiti.fr/AlbumsPerso/Visualisation.asp?DI=irpaCKWER230320&nombre=3&first=true
en
http://www.ironorganisation.be.tf/
 

 
[ top pagina ]