Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
19 jun 2018
Zugspitz Ultratrail 2018
15 jun 2018
Ultra Fiord 2018
3 jun 2018
GTLC 105 km 2018
31 mei 2018
Keufelskopf Ultra
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* 25 mei 2005: Nacht van Vlaanderen Torhout 1989 en 1990
* 15 mei 2005: Tour du Parc régional du Pilat: speurtocht voor volwassenen in Frankrijk
* 11 mei 2005: Nacht van Vlaanderen 1987 en 1988: Catalan en Praet
* 11 mei 2005: De hazen en de schildpad
* 10 mei 2005: Nederlands kampioen 24 uur Ubel Dijk vertelt ...
* 10 mei 2005: Uitkijken naar volgend jaar!
* 10 mei 2005: Wijze lessen klinken op de achtergrond
* 10 mei 2005: Adrie van Dijk met vertrouwen naar Friesland
* 8 mei 2005: Parkhaus marathon Dresden Zaterdag 7 Mei 2005
* 7 mei 2005: Een beeld van een marathon
* 5 mei 2005: Jo Schoonbroodt eerste M55 in Maasmarathon
* 2 mei 2005: Torhout 1986 : Jean-Paul PRAET
* 2 mei 2005: Een te vroege en verdomde zomerdag
* 2 mei 2005: Maasmarathon 2005: tropische temperaturen ...
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Mei 2005
 
Een te vroege en verdomde zomerdag

Tja beste vrienden, ook met een eindtijd van 4.48 u. ben ik weer eens een tevreden man. Het moge ‘raar’ klinken, maar toch is het zo.
De 1ste mei 2005 zal tal van deelnemers aan de Maasmarathon in het geheugen gegrift blijven, vooral de meer dan 300 die er vroegtijdig de brui aan gaven.
Als bijna 1/3 van het deelnemersveld het vóór de eindstreep voor bekeken houdt, weet je genoeg. Dan is er wat loos. En er wás wat aan de hand, die bewuste 1ste mei. Het was heet, bloedheet in het land van Maas en Berwijn. De weerman sprak van 28 graden. Op het asfalt en/of beton waarop we grotendeels ons ding deden, liepen de temperaturen door de weerkaatsing van de hitte al gauw op tot aan de 35 graden. Voor de gewone sterveling die ‘zit’ te niksen is dit al heet, als je begrijpt wat ik bedoel … een marathon lopen in zulke plotse en ongewone temperaturen is nog wat anders.
Maar ‘when the going gets tough, the tough get going’, nietwaar …
Besluit daaruit niet dat ik gekke of onverantwoorde dingen deed, daar tussen Visé en Maastricht en vice versa. Nee, daar ben ik te oud en te ervaringrijk voor … lees wat verder hierover.


De wedstrijd

Voor mijn Maaslandse loopvriend en goeie maat Jacques Vandewal is het een speciale 42 K. Hij loopt er immers zijn 100ste officiële marathon. En daar horen wij natuurlijk bij te zijn. Het is gewoon een ‘must’ en een vanzelfsprekendheid voor mij en Pier (Hulsmans). Talloze marathons en ultra’s hebben wij samen tot een goed einde gebracht. Hier mogen wij dus niet ontbreken … hoewel ik drie weken lang geen stap gelopen heb en door ontstekingsremmers mijn manke rechterknie probeerde op te lappen voor die bijzondere wedstrijd. Als bij wonder is op 1 mei alle leed geleden en staan we om 10.15 u. paraat aan de startlijn. Een strakblauwe hemel ‘grijnst’ ons toe en een vlekkeloos zonnetje brandt dan al lustig op de meer dan 1100 hoofden die zich aan deze ‘helletocht’ wagen.
Dat er slachtoffers zullen vallen is dan al een feit.
Over de wedstrijd ga ik kort zijn.
We vertrekken met een groepje van een 8-tal vrienden die samen met feestvarken Jacques zo lang mogelijk zullen proberen samen te blijven. We maken ons echter geen illusies. Ons gezelschap zal – naarmate de wedstrijd vordert en naarmate de hitte zijn tol zal eisen – stelselmatig uitdunnen. Ik moet rond km 27 de rol lossen. Wij liepen tot dan tegen 10 km/uur en dat ging natuurlijk moeiteloos. Maar toch voel ik plots rond vernoemd kilometerpunt dat het iets moeizamer gaat, en als ervaren afstandsloper weet ik wat me te doen staat. Geen kapsones en blijven accordeon spelen, neen, afhaken en op eigen tempo, al is het dan maar tegen 9 of zelfs 8 km per uur voortschoffelen! Want aankomen zal ik, en niet als een halfdode of ten koste van mijn gezondheid.
Vanaf dan neem ik bij de bevooradingsposten ruim de tijd om twee, drie bekers water te drinken, en een druivensuikertablet te knabbelen, en vooral bekers water over mijn verhit kaal hoofd te kieperen.
Rond km 35 raak ik tot bij een groepje ‘wandelaars’ waarbij enkele Nederlandse (en een Duitse) loopmaats.
Al gekkend maken we er een gezellig wandelpartijtje van en na 4.48 u. bereiken we getekend maar niet uitgeteld de eindstreep. Daar worden we opgewacht door Jacques en zijn supporters. We dienen dan nog een uur te wachten vooraleer Susan (Maes) en trouwe gelegenheidsgezel Ghislain (Dops) over de verlossende chipmatten lopen.
Na de douche zouden we met z’n allen wat gaan eten om Jacques zijn 100ste te vieren. Maar vermits Susan zich onwel voelt en door ’t Rode Kruis een tijd lang ‘behandeld’ werd, en maat Lei Dautzenberg er maar bleekjes bijloopt en zich ook niet al te best voelt, en beiden niet in staat zijn om van een etentje te kunnen genieten, wordt het ‘feestje’ afgeblazen tot een latere datum.

Pier en ik besluiten dan maar richting Genk te rijden, waar de 1 meistoet nog volop aan de gang is en de 1 meikoningin op haar praalwagen de scepter zwaait.
Wanneer wij voor mijn appartement halt houden, merk is dat mijn kilometerteller 38,1 kilometer aanwijst.
Opmerking van Pier :”Pffff, nog niet eens de marathonafstand, van Visé tot Genk; de volgende keer lopen we tot daar en terug.”
Antwoord van Micha :”OK, maar mag het een graadje minder, misschien?!”

PS Jacques, dikke proficiat, maat!

Micha Havreluk
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]