Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
23 nov 2017
Wooler Trail Marathon
22 nov 2017
Terschelling Berenloop, zondag 5 november 2017
12 nov 2017
UltraSteinhart666 - 12 november 2017
5 nov 2017
3e Marathon van Rooi - 05 november 2017
Verslagen in 2017
* November
* 23 nov 2017: Wooler Trail Marathon
* 22 nov 2017: Terschelling Berenloop, zondag 5 november 2017
* 12 nov 2017: UltraSteinhart666 - 12 november 2017
* 5 nov 2017: 3e Marathon van Rooi - 05 november 2017
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van April 2008
 
De UMT als oprechte bezigheidstherapie.

Heel leuk al die verhalen van wat mensen onderweg meemaken.
De UMT-estafetteloop levert overigens terecht veel pennenvruchten op.
Het valt me echter wel op dat iedereen toch maar probeert de geplande vertrek- en aankomsttijden te halen,al moet men daar zichzelf voor geselen.
Zelf heb ik de etappe Tollebeek-Biddinghuizen over een afstand van 45 km voor mijn rekening genomen en aangezien ik het als een training beschouwde,had ik me voorgenomen er 5 uur voor uit te trekken in de hoop dat het voor mijn opvolger geen probleem zou zijn.
De omgeving van mijn route ken ik trouwens goed,alleen het laatste stuk naar Biddinghuizen was me wat minder bekend,maar ondanks je,je in die vlakte je verdwaald kan voelen kan je daar eigenlijk niet verdwalen.Oké,hier komt dan mij reisverslag.

Na een ietwat tekorte nachtrust sta ik om 4 uur 45 Hans Jorritsma in Tollebeek op te wachten die keurig op tijd is en na het vlaggetje en logboekje mee gekregen te hebben ga ik opgewekt op weg met mijn rugzakje vol met de meest noodzakelijke spullen.
Via Urk wil ik aan de achterkant van de dijk van de Noordoostpolder langs het IJsselmeer gaan lopen richting de brug van de A6 die de Noordoostpolder verbind met Oostelijk Flevoland.
Ik ben amper opweg of ik hoor de eerste vogels al fluiten,een aangenaam gehoor in de stilte van de vroege ochtend die af en toe wordt verstoord door gemotoriseerde vroege vogels opweg naar hun werk.Geen mens overigens die veel aandacht aan mij besteed.
Het motregent wat maar ik heb de hoop dat het vroeg of laat weer droog wordt.
Het stuk naar Urk zorgt voor de nodige sanitaire stops.
Zoals een oude heer betaamt!!

Via de dijk aan de Domineesweg te Urk kom ik langs het water te lopen en sterven de geluiden van een actief wordend vissersdorp langzaam weg.
Alleen de geluiden van klotsend water tegen basaltblokken en het gebrom van scheepsmotoren in de verte zijn te horen.
Ik loop ongehinderd heerlijk anoniem te genieten tot ik op wat verschrikte schapen langs de dijk stuit.
Een lam probeert een eind met me mee te lopen zodat en ik me genoodzaakt voel om te stoppen om het weer terug te brengen bij de rest.
Het zal zeker wat tijd kosten,maar ik heb toch geen idee hoelang ik bezig ben en erg veel interesseert me dat ook niet.
Lopen in het donker geeft me toch sowieso een ander gevoel van tijd en afstand.
Via de Ketelbrug die de A6 met de beide polders met elkaar verbind probeer ik weer de rust terug te vinden die even wordt verstoord door het razende verkeer van de snelweg waarop het Nederlandse volk ze best doet om mee te gaan in de vaart der volkeren.
Na het geraas achter mij gelaten te hebben loop ik nu aan de achterkant van de dijk langs de oevers van het Ketelmeer met nog steeds de nodige sanitaire stops.
Zoals een oude heer betaamt!!

Langs het Ketelmeer begint het langzaam licht te worden en de vele kleuren grijs die de natuur rijk is beginnen zich te onderscheiden.
Vogels in het water en langs de kant reageren op mijn voorbijgang en de motregen valt gestaag door.
Ik begin op gang te komen en dat is nodig ook want ik schijn al 2 uur 30 onderweg te zijn.
Bij Ketelhaven begint het langzamerhand wat harder te regenen en dat valt me niet mee,maar gelukkig waait het niet,dus elk nadeel heeft zo weer zijn voordeel.
Soms moet je het leven van de zonnige kant zien.
Hoewel er zo nu en dan op de dijk mensen naar hun werk snellen,is het nog steeds lekker rustig om hier te lopen zo langs het water.
Wel heb ik wat problemen met de balans van mijn rugzak die eigenlijk te klein is voor de spullen die ik meetors.
De rust in het landschap doet helemaal weldadig aan als ik het bos van Roggebotzand in duik waar een heel orkest van kwetterende vogels me even doet vergeten dat het steeds harder gaat regenen.
Na het bos moet ik toch even langs die doorgaande weg van Kampen naar Dronten én allemachtig zeg wat een verkeer,het lijkt wel een snelweg hier.
Was ik al niet nat,die sproeimachines die ze vrachtauto,s noemen doen hun best om me een verzopen kat te doen laten lijken.
Gelukkig duurt dit stuk niet al te lang en sla ik links af richting Biddinghuizen,mijn alleen zijn en rust koesterend en de harde regen trotserend.
Ik drink wat maar het wandelen doet me flink afkoelen en ik loop te soppen in mijn schoenen;
Maar gauw weer doorlopen,dan blijf ik nog een beetje warm.

Er wordt gebeld!Ik friemel mijn mobiel uit het heuptasje en wie heb ik aan de lijn?
Jawel.het is Andre van de Vliert die al in Biddinghuizen is en even wil weten hoe het gaat.
Geen idee hoe lang het nog gaat duren maar van Andre mag ik het rustig aan doen.
Ik hijs me zelf weer op gang op deze lange rechte wegen tussen vette klei,loonbedrijven en boerderijen. In de verte gloort de zon,maar er staat weinig wind zodat de regen zich niet zo snel gewonnen geeft.
Vandaag ben ik echter net zo halsstarrig als de regen en geef me niet gewonnen,het vocht en de kou krijgen me er niet onder,ik zet het op een lopen,aan de conditie ligt het niet
Ik focus me op mijn einddoel ondanks dat de lange rechte weg eindeloos lang lijkt als je wilt opschieten.
De regen laat zich eindelijk verjagen en monter loop ik Biddinghuizen binnen waar Andre me staat op te wachten op de afgesproken plaats.
Na de overdracht van het vlaggetje en logboekje is Andre snel op pad en ga ik snel wat droge kleren aantrekken in de plaatselijke supermarkt;aardige mensen hier.
De fiets die ik de dag vorige dag daar had neergezet staat er nog en ietwat stijfjes hijs ik me zelf op gang op weg terug naar Tollebeek waar de zon lekker schijnt en waar ik me vrouw opbel om te zeggen dat ik goed ben overgekomen.

Al met al ben ik toch tevreden ondanks dat het iets langer duurde dan gepland;op het eerste stuk heb ik daarvoor iets te langzaam gelopen door een lekkend fluitje en wat meelopend vee,maar het was een prima training.
De conditie en het moraal goed en het leuke besef dat ik aan een bijzondere estafette mee gedaan te hebben deden de rest
Wat mij betreft doet men dit nog een keer over en dan ben ik er vast weer bij als het even kan.
Zoals een oude heer betaamt!!

Herman Euverman.

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]