Limburgs zwaarste
Wat was het weer een happening gisteren. De tweede van Willem’s Funrunner lopen stond op de agenda en van heinde en verre waren lopers naar Heerlen getogen om wat bergjes te bedwingen. De totale afstand: bijna 72km en ruim 2.200 hoogtemeters. Dat zag er goed uit.
Om 9:00 uur stonden er een man of zestig, want er waren 8 mensen niet (op tijd) aanwezig, klaar om de traditionele toespraak van Willem aan te horen en te poseren voor de groepsfoto. Wat mij het meest bijbleef was de opmerking dat de toer-versie van de Amstel Gold Race werd gehouden en dat we wat wielrenners op de Keuterberg konden tegenkomen.
Om 9:03 werden wij weggeschoten en gingen we op weg naar de Brunssumerheide, waarvan het landschap wel iets weg heeft van de duinen bij Egmond. Daar liepen wij bijna allemaal al verkeerd en dat zou nog wel een paar keer voorkomen. Gelukkig waren de letters van de routebeschrijving iets groter gemaakt zodat ik het met mij loopbril kon lezen en dat heeft toch een paar keer redding gebracht.
De snelle mannen waren al gauw uit zicht maar ik kwam sommigen toch nog een paar keer tegen omdat ze zich verliepen. Na de heide kwam er een ten opzichte van vorig jaar nieuw stuk parcours: de trappen langs de skibaan van Landgraaf. Dat was op zich aardig maar het leukst is de afdaling aan de andere kant met de smalle paadjes zoals je die op nog meer plaatsen op de route tegenkomt.
Vervolgens langs Trintelen, Eys, het kasteel Wittem naar Gulpen waarna aan de klim naar de Keuterberg werd begonnen. Op de top stond veel publiek en zoals gezegd konden we hier wat wielrenners tegenkomen maar dit had ik echt niet verwacht: honderden wielrenners die breed uitwaaierend naar boven fietsten of wandelden en daar moesten wij langs naar beneden. Dit leidde hier en daar tot wat onveilige situaties want sommige van die jongens gingen zo zwoegend naar boven dat zij geen aandacht hadden voor de omgeving, laat staan voor een lopertje. Op dit stuk heb ik dan ook finaal de afslag naar de Sousberg gemist. Ik kwam in plaats daarvan uit in Schin op Geul. Dankzij de routebeschrijving kwam ik bij de Gracht weer op de route. Deze omleiding moet in ieder geval sneller en korter zijn geweest want 4 man die eerst voor mij liepen haalden mij later weer in.
Om een uur of half drie begon het te regenen en dat hield toch wel en paar uurtjes aan. Het is verder een appeltje-eitje verhaal op een paar keer na dat ik weer op het goede spoor werd gezet. Na het steile hellinkje bij het sprookjesbos volgde een groot stuk relatief vlak en via een leuk slingerpad langs kasteel Hoensbroek bereikte ik de finish in 8:25. Het tempo lag vanwege pijnlijke ribben wat lager dan normaal maar dat had als voordeel dat de prachtige route goed te bewonderen was. Voor mij was deze loop niet al te zwaar door de toegepaste tactiek: naar boven wandelen en rustig afdalen. Geen valpartij dan ook deze keer. De GPS gaf 71.800 meter aan en 2.670 hoogtemeters, na het inlezen in Sporttracks 2.0 waren daar nog 1.708 meters van over. Tot zover het praktische nut van een dergelijk ding als het gaat om het berekenen van de hoogte.
Vermeldens waard vind ik de organisatie: het is geweldig dat Willem zo iets met een paar mensen organiseert en deze verdienen allemaal een groot compliment. Er waren zes verzorgingsposten compleet voorzien met boterhammen, vlaaien, toetjes etc.; de hele route was gemarkeerd, foto’s en certificaten beschikbaar enz. Ik weet niet of er een 2009 editie komt maar deze loop is een aanrader!
|
16 mei 2008
top pagina
Kalender info