Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
13 apr 2018
Der Rheinsteig
2 apr 2018
Pfalztrail 3 daagse
25 mrt 2018
Lentemarathon Amstelveen 25-03-18
11 mrt 2018
100 km Rheine 10-03-18
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
* December
* November
* 27 nov 2008: Verslag eerste Adriaan Tripbos Marathon in Sappemeer
* 25 nov 2008: Zuiderzee Marathon: weer een mooie in de verzameling
* 24 nov 2008: Peter Zuidema tevreden na 6 uur Troisdorf.
* 17 nov 2008: Rondje Guus 2008
* 12 nov 2008: Verslag WK 100km in Tarquinia
* 12 nov 2008: Plat, vals plat en gemeen vals plat.
* 11 nov 2008: Ultramaratona Degli Etruschi
* 8 nov 2008: Dublin Marathon: Een nul nul voor Henk Geilen
* 6 nov 2008: Dwars door Ierland-coast to coast!
* 3 nov 2008: De Berenloop… Terschelling marathon.
* 2 nov 2008: Ireland Coast to Coast
* 1 nov 2008: Lex de Boer en Frouwkje Herder winnen Halloween Marathon in Glimmen
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van November 2008
 
Plat, vals plat en gemeen vals plat.

Toneel is de reden van mijn bestaan, zo betoogde regisseur Theu Boermans in het Volkskrantmagazine. Zonder toneel kan hij zich geen leven voorstellen.
Dat geldt niet voor mij. Zonder toneel gaat mijn leven gewoon door, wat dat betreft ben ik een cultuurbarbaar. Maar met lopen is het een andere zaak. Is lopen de reden van mijn bestaan? Kan ik me een leven zonder lopen voorstellen? Zeer zeker wel. Soms, na een zware inspanning, lijkt een leven zonder lopen het hoogst haalbare. Nooit meer lopen, nooit meer deze extreme vermoeidheid, nooit meer deze pijn. Dit gedachtespinsel verdwijnt weer even snel als de meters onder mijn schoenen verdwijnen.

Lopen is zeer zeker niet de reden van mijn bestaan, maar het geeft daaraan wel kwaliteit. Bovendien biedt de kwaliteit van mijn lopen inzicht in mijn lichamelijke toestand. Ook geeft het lopen sjeu aan mijn leven. Lopen is de krent in de pap. Zonder lopen bijvoorbeeld zou ik niet net terug zijn uit New York. Zou ik niet weer een geheel andere wereld bezocht hebben. Een wereld waarin alles groter is (lijkt), van mussen (volgens mijn dochter) tot auto’s, huizen hamburgerbroodjes en gebouwen. Maar ook een grotere hulpvaardigheid. Sta je even op de kaart van de metro te kijken en meteen 'where do you wanna go? '
En ik had die hulpvaardigheid ook bij het publiek van de marathon verwacht, verbeeld in de voor mij broodnodige, dragende handen. Maar helaas.

In 2001 liep ik die marathon ook al eens. Met twee vingers in de neus en veel stilstaan bij bandjes en foto’s maken kwam ik lachend in 4 uur binnen. Ik kan me van de nu aanwezige heuvels of stukken vlas plat niets herinneren. Volgens mij was toen allemaal vlak. Kennelijks hebben ze iets aan het parcours veranderd.

Om 4:30 naar de bus. Daarna, dik ingepakt tegen een koude schrale wind, nog vier uur wachten. Na de start de Verrazano Narrowsbridge op. Gelukkig liepen we (Marijke, Janneke en ik) op het bovendek. Hier nog geen publiek, wel een mooi uitzicht op Manhattan. Dan Brooklyn in. Veel enthousiast publiek, rijen dik. Veel muziek ook, bleus, Jimmi Hendriks en The Doors.

Door Queens en over de Queens Borogbridge naar Manhattan. Wat een pokkebrug. Lang en een behoorlijke stijging. Dat breekt me op, het steeds vooruit rennen en foto’s maken trouwens ook. Daarna via First Avenue naar het noorden. Wat een heuvels, wat een einden vals plat. Heel, heel vervelend. Via weer een brug naar the Bronx, een kort rondje en dan over de volgende brug terug Manhattan in. Hier even lekker naar beneden naar de 20ste mile en dan begint het gedonder pas goed. De ene heuvel na de andere. Is er geen heuvel dan is er vals plat, van het gemeenste soort. Zo vals als alleen vals plat kan zijn. Ik heb er een verschrikkelijke hekel aan.

Bij 39 km is het over. Het hoofd wil nog wel, maar het hart en dus de benen laten het afweten. Janneke stoomt door, Marijke en ik gaan steeds vaker wandelen. Luid aangemoedigd door het publiek, maar dragen, ho maar, no way. We moeten het zelf doen. Okay, okay dat doen we. Bij km 41 en een beetje toch maar weer wat rennen. En al rennend komen we de streep over in 5:04. Eerste gedachte? Voor mij geen 60 van Texel! Maar zo snel als die gedachte opkwam verdween hij alweer. Ik heb al weer trainingsplannen, veel heuveltraining, veel vals plat. Laat het maar komen, zullen ze daar op Texel eens merken wat vals is.

Theo de Jong

Theo.marijke provider planet.nl
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]