Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
19 jun 2018
Zugspitz Ultratrail 2018
15 jun 2018
Ultra Fiord 2018
3 jun 2018
GTLC 105 km 2018
31 mei 2018
Keufelskopf Ultra
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
* December
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* 27 apr 2001: Verslag van Rotterdam
* 23 apr 2001: Het hazen van een 4:30-marathongroep
* 1 apr 2001: De zes uur van La Louviere.
* Februari
* Januari
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van April 2001
 
Een beetje laat verslag,maar voor m,n werk een weekje van huis geweest.
Op verzoek van het lopersblad Runners World mocht ik als haas meelopen in de marathon van Rotterdam.
Dat leek me wel wat, en samen met trainingsmaatje Tom Hendriks viel de keuze op de groep die een eindtijd van 3.45
op hun verlanglijstje hadden staan.
Zondagmorgen acht uur een snelle douche, wat eten, en daar is Tom al,zoals altijd precies op tijd.
Wat een prachtige dag, windstil blauwe lucht en zon, wat kan je nog meer wensen ?
Om 10 uur zoals afgesproken in de hal van het Casino, hier stonden de twee begeleiders van Runners World ons al op te wachten. Hier werden de startnummers uitgereikt en kregen we onze ballon opgespeld, voor iedere eindtijd een andere kleur.
Ondertussen kwamen de te hazen deelnemers ook binnen druppelen, en er werd kennisgemaakt,maar vooral over lopen
gepraat, is dit jullie eerste, wat is je beste tijd tot nog toe, hebben jullie genoeg getraind, en al dat soort dingen meer.
Er werd wel afgesproken dat het de bedoeling was dat er vlak gelopen zou worden, dat kwam bij ons neer om 26.40
op de 5 km te lopen, en 5.20 per km.
Nog vijf minuten, we staan zowat in de fontijn, allemaal strakke gezichten, gauw nog even plassen, een grote knal, en
daar gaan we. Nou mooi niet! Ruim 3 minuten later gaan we met een hoop gepiep over de startstreep, en als je dan denkt "lopen met die hap", mis! Het duurt nog zo,n 15 km voor dat we redelijk ons gang kunnen gaan.
Ja, je kan natuurlijk zeggen dat je om tien uur in dat vak moet gaan staan, maar dan verklaren ze je helemaal voor gek.
Helaas zijn we al zeker de helft kwijt, en of dat komt door de drukte of dat ze te hoog ingezet hebben, ik weet het niet,maar ik hoop het later nog te horen.
De twee minuten achterstand die we opgelopen hadden zijn op het 20 km punt weggewerkt,en vanaf hier gaat het prachtig op tijd. Het aantal volgers wordt nu toch wel erg klein, en bij het 30 km punt zijn het er nog 3.Ineens een rood gevaarte, ja hoor, Dolf Jansen vliegt voorbij, nou nog even opletten of Krijn er al aan komt, ja hoor ook dat gaat aardig de goede kant op.
Degene waarvan ik denk dat hij het nu toch ook wel erg moeilijk heeft proberen Tom en ik hem er toch op allerlei manieren te van overtuigen dat het er nog goed uitziet, en dat hij die laatste 8 a 9 km maar even flink op z,n tanden moet bijten. Het 35 km punt, nog steeds 3 volgers, en ik krijg er goeie hoop op dat ze het gaan halen, of het terecht is weet ik niet, maar het is puur op gevoel, want hier begint het natuurlijk pas.
Maar hoe zit het met onze volgers? Tom geeft weer door dat we ook deze km weer precies volgens het schema hebben gelopen.Fantastich lopen ze er alle drie nog bij, ik weet nu zeker dat ze hun gewenste eindtijd gaan halen.
Nog 500 mtr, we draaien de Coolsingel op, en onze mensen krijgen nu vleugeltjes, degene waar ik nu mee oploop
geef ik nog mee dat hij nu vooral moet genieten, en zeg hem dat het applaus voor hem is, zie ik hem nou z,n vuisten ballen, ja hoor, z,n armen gaan omhoog als een winnaar, prachtig, wat een sport.
Zichtbaar genietend gaan ze over de eindstreep,en hebben een geweldige prestatie geleverd.
Hun eindtijd 3,43 netto
s,Avonds nog met een hele koppel alles tijdens een door Runners World aangeboden diner nog eens door genomen.
Iedereen was het er overeens dat dit voor herhaling vatbaar is, maar de firma Rotterdam marathon zal toch zeker ook iets met hun startvakken moeten gaan doen, want voor zoveel deelnemers mag je toch best wat doen, en niet klakkeloos aannemen ze komen toch wel, want voor mij is het niet het parcours, maar het publiek dat deze marathon
tot een feest maakt.
Met dank aan iedereen.

Cees van der Woude.

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Ik ben voor de tweede keer gevraagd om samen met Ad Voortman een groep te hazen voor het blad Runner's World. Dit heb ik weer met veel enthousiasme en plezier gedaan, al viel het langzame tempo dit jaar erg zwaar. Collega ultralopers Tom Hendriks, Cees van der Woude, Mik Borsten, Ron Bakker, Henry Okkersen en Wim Epskamp waren ook van de partij. Runner's World had ons verrast met mooie Adidas-loopsetjes, we liepen er allemaal keurig bij, alhoewel Tom Hendriks verzoop bijna in zijn setje en liep in een eigen setje. We hadden ongeveer twintig lopers in onze groep en dat waren vooral vrouwen en debutanten, een enkeling had vaker de marathon gelopen. Het grote voordeel van zo'n langzame groep is dat je bij de start niet hoeft te dringen en lekker achteraan kan aansluiten, je wordt toch door iedereen ingehaald.

We vertrekken rustig en moeten de lopers ook nog even duidelijk maken dat ze niet moeten versnellen en zeker achter de ballonnen te blijven. Je treft ook altijd lopers die denken dat ze beter weten en constant versnellen en dan weer terugvallen in de groep. Hier word je helemaal gek van en je hoopt stiekum dat zo'n loper snel uitvalt, helaas hield betrokkene het vol tot 38 kilometer. De rest van de groep was erg goed en liep heel gedisciplineerd en werd na een tijd erg groot. Iedereen kan immers gewoon aansluiten en vlak meelopen. Onderweg worden we aangemoedigd door een vrouw die vorig jaar in onze groep debuteerde en dit jaar vanwege een blessure niet mee kan doen. Toch leuk dat ze nog aan ons denkt. Het lopen op zich gaat heel ontspannen mede door het mooie weer en het heerlijke Rotterdamse publiek, je wordt gedragen door al deze mensen. Deze marathon leeft echt en ook de langzame lopers worden op handen gedragen, misschien zijn deze lopers wel veel leuker voor het publiek. De halve marathon doen we in 2:14'02, perfect. Helemaal vlak lopen lukt bijna niet en we zitten in een marge van één en twee minuten.

Na 25 kilometer zie je het aan de gezichten van de lopers, ze krijgen het zwaar, heel zwaar. Je moedigt de mensen weer eens aan en zegt dat ze zuinig moeten lopen ze de energie hard nodig. Er wordt goed geluisterd en we gaan rustig door. Na de 35 kilometer vallen de meeste van de groep af en we houden drie sterke dames over. We adviseren ze om toch maar zelfstandig door te lopen. Zij komen uiteindelijk met z'n drieëen twee minuten eerder over de meet als de hazen. De laatste kilometers zijn voor ons ook erg zwaar, je moet constant slalommen om de wandelaars heen. Uiteindelijk komen we op de Coolsingel en worden we van harte begroet door de duizenden toeschouwers. Op aanraden van Ad doen we nog een beetje gek en laten we ons helemaal gaan en genieten! Onze eindtijd is 4:32'39, de netto-tijd is 4:28'12, wij lopen tevreden de finishlijn over.

Na afloop hebben we samen met twee redacteuren van Runner's World gezellig op de Binnenweg bij Opa gedineerd. Een mooie afsluiting van een heerlijke dag en een mooie marathon, ik durf nu hardop te zeggen dat dit de mooiste marathon van Nederland is. Dit is een ideale training voor ultralopers die ook eens op een andere manier willen lopen. Je wordt ook door de lopers in de groep met respect behandeld en ze krijgen een heel ander beeld van ultralopers. Ik hoop dat Runner's World volgend jaar verder gaat met de samenwerking met ultralopers.


UltraNed, Rob van den Hoek. 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
De zes uur van La Louviere.

Helaas, Texel ligt er voorlopig uit, de volgende dag meteen een mailtje van loopmaat Tom Hendriks, we gaan naar La Louviere, want we moeten toch wat,niks op je luie krent, maar lopen.
Dat Anton (en ook Wilma) alles altijd perfekt regelen weten we allang, maar een route beschrijving was nieuw.
Op de meter (met wieltje gemeten ?)nauwkeurig,waar iedere afslag en bocht lag, zelfs een vijfhoek kon blindelings genomen worden, kwamen we ruim op tijd aan.
Ook Wim Epskamp en vriendin Lies reden mee, dus 2,5 uur praten over lopen.
De altijd aanwezige pijntjes werden nog even doorgenomen, maar al snel waren we het er over eens ,niet zeuren maar lopen.
Behoorlijk wat Hollanders aan de start, natuurlijk Ben Mol, Jan Willem, Hans v/d Steen, en Sjoert Slaaf met zijn hoffotograaf.
Een parcours van 2365 mtr lag bij de start om 10 uur voor ons te wachten.
Fris, maar voor mij een prima temperatuur, bracht mij toch weer aan het eeuwige twijfelen, wat moet ik aan, lang of kort
dik of dun, toch maar lang bleek een goede keuze.
Vier keer rechtsaf en de eerste ronde zat erop
Na de start ging het licht naar beneden, 400 mtr verder een beetje gluiperig omhoog, wel kort, maar net genoeg om het flink in de bovenbenen te voelen, dan de eerste bocht naar rechts, hier was het vervelendste stuk, de weg liep hier nl heel erg schuin, wat erg beroerd liep, dan de tweede bocht, deze liep erg flauw, en ging lekker naar beneden.
Helaas, wat in zo,n rondje omlaag gaat, gaat ook weer omhoog, het is niet anders.
Weer naar rechts,ik vond vals plat hier wel erg vals, zeker naar mate de uren verstreken leek het wel of die bult steeds hoger werd. Ook de wind begon zich er steeds meer mee te bemoeien, ja ja je krijgt hier waar voor je geld.
Dus gewoon tegen de wind in omhoog, je bent toch wel wat gewend in de polder.
Laatste bocht en daar waren de tellers alweer, ook Lies stond weer klaar in haar toko om het nodige vocht aan te reiken, op haar vraag hoe dat stuk weg aan de andere kant van het parcours was, antwoorde ik maar ,daar moet je gewoon niet aan denken.
De 2 lopers waar ik de eerste 2 uur met toch wel wat moeite mee opliep,kregen het al wat moeilijker met als gevolg dat ik alleen verder ging.
Lekker dacht ik, alleen lopen in zo,n wedstrijd is toch wel prettig.
Dat ik later in de wedstrijd beide lopers nog twee keer in zou lopen, gaf me best een goed gevoel.
Na zo.n uur of vier begon ik me toch wel af te vragen hoe dit af zou gaan lopen, want mijn rekenmachine had al uitgerekend dat een pr in zat (was 64,840 mtr).
Doorlopen en volhouden was vanaf nu het motto.
Jeetje, wat jammer Hans en Jan-Willem zijn eruit, ja ook dat kan gebeuren.
Helaas,ik moest even toegeven aan de vraag van binnenuit om te wandelen,150mtr, verder liet ik het niet komen, zal je hier dan je pr even om zeep helpen, dacht ik bij mezelf,dus even alles bij elkaar schrapen en hop hop in de benen,iedereen heeft pijn, en "pijn is fijn", volgens een oud ultraloper.
De race tegen de klok begon,altijd gehoopt nog eens 66 km te lopen, maar nu zit 68 er zelfs in.
Eerste toeter, nog een minuut, nog even alles eruit persen, want hoever zit ik van die 68 af ?
Mijn rekenmachine ging maar tot 66, dus maar hopen op een goede uitslag.
68,005 mtr, wat is het toch een fantastische sport, felicitaties van je medelopers, want hier is iedereen altijd blij voor iedereen.
Wim kon als derde vet 1 zijn beker ophalen bij de ronde miss, Ruim 81 km, altijd leuk zo,n prijs.
Tot mijn grote verbazing werd ook ik naar voren geroepen, derde bij de vet 2, dit zijn mooie dingen voor de mens, en wat dacht je van Ben Mol, zonder medicijnen ook een pr, bravo Ben.(hoor ik iedereen weer zeggen,kan niet goed zijn dat geloop van jullie)
Zo zie je maar, wat is nu een snel parcours ? Ik zeg altijd maar zo, als het er inzit komt het van zelf. (nou vanzelf ?).


Cees v/d Woude. 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]