Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
13 okt 2017
SPARTATHLON
11 okt 2017
Marathon Eindhoven 10-10-17
9 okt 2017
Lang – Langer – Langst, Goldsteig 661
1 okt 2017
Winterswijk-Dwingeloo-Duiven-Spartathlon ...
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
* December
* November
* Oktober
* 30 okt 2011: De Krimpenerwaard……..
* 21 okt 2011: Marathon Istanboel
* 19 okt 2011: NK Marathon "Hinnenvel-moment"
* 17 okt 2011: Rondje Luik
* 12 okt 2011: The long & winding road (RunLiverpool)
* 11 okt 2011: De 1e editie van de Marathon Oostende
* 10 okt 2011: Running against Cancer eindigde bij en in het Wheel of Energy
* 10 okt 2011: Wat een wereld! Hoe een buitenstaander de Spartathlon beleefde
* 9 okt 2011: Onderweg naar Leonidas – de laatste etappe
* 9 okt 2011: Zo ver weg en toch zo dichtbij
* 9 okt 2011: SPARTATHLON 2011
* 7 okt 2011: De Kustmarathon als training voor het NK Amsterdam
* 7 okt 2011: Spartathlon 2011: nachtmerrie komt uit!
* 5 okt 2011: De kunst van het hazen bij de heuvelachtige Brussels Marathon
* 5 okt 2011: Verslag Marathon Zeeland
* 4 okt 2011: De Zeeuwse kust marathon(s), wat een mooie dag!
* 3 okt 2011: Zeeuwse Kustmarathon: “En, was het niet te warm??”
* 2 okt 2011: Verslag Zeelandmarathon
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Oktober 2011
 
Telkens als ik mijn vrouwtje met haar nieuwe vest zie flaneren dan word ik steeds herinnerd aan het parcoursrecord dat ik vandaag op 30 oktober 2011 heb gelopen in de o –zo- mooie- marathon van Lekkerkerk. Het heeft wat opgebracht dat record daar en ik schenk het haar met plezier want ze verdient dat mooie vest na al die jaren samenleven met mij.

De organisatie van de Krimpenerwaard marathon verdient evenzeer iets. Gewoon meer volk aan de start. Deze sympathieke marathon die je voor een peulschil mag lopen wordt momenteel zwaar ondergewaardeerd. Voor die peulschil krijg je een mooi aanbod wat parcours betreft, en ik kan het je vertellen, onderschat deze marathon maar niet. Tot aan 30 denk je dat het een makkie is, maar eens je de wei indraait, de schuur door strompelt en dan nog een kilometer of 4 je geniet van veldwegen die er voor zorgen dat je, zoals de coureurs zeggen à blok gaat, besef je pas dat een marathon best zwaar kan zijn. De laatste 7km, wanneer je denkt dat je even een tandje kan bij zetten omdat het onverhard overgaat in verhard en je mooie maccadam voorgeschoteld krijgt, zijn een domper op de feeststemming. Je zet geen tandje meer bij, je verliest veel tandjes omdat de benen nog steeds vermoeden en denken dat ze molshopen, putjes en graszoden aan het bevechten zijn.

Maar goed, een mooi functioneel T-shirt rijker, fantastische bevoorrading en uit-de-bol gaande supporters maken dit tot een zeer aaibare marathon in een prachtige omgeving.
Ik hoop dat de organisatie volgend jaar krijgt waar ze recht op hebben…..een massa volk aan de start.

En nu de auto in want de vakantie aan de kust begint.

Marc Papanikitas
(marc.papanikitas <at> pandora.be)

De eerste drie mannen waren:
1 Marc Papanikitas Antwerpen bel 02:42:05
2 Menno Lieven Capelle a/d IJssel ned 02:44:35
3 Jeroen Romeijn Sliedrecht ned 02:48:32

De eerste drie vrouwen waren:
1 Lydia de Graaf Lekkerkerk ned 03:24:44
2 Vicky Maeijer Capelle a/d IJssel ned 03:49:01
3 Marry Teeuwen Ammerstol ned 03:56:13 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Op vrijdag 14 oktober vertrokken we naar Istanboel om aldaar de marathon te lopen. WE zijn Pierre Rinia, zijn zoon Remko en ik, Henk Sipers. Op zaterdag halen we de startnummers op de marathon-expo. Het is even zoeken in deze miljoenenstad maar na een wandeling van 1 1/2 uur zijn we er. Het stelt verder niet veel voor. We krijgen een functioneel T-shirt en een disposable chip een een tas. Je kunt er goedkope sportkleding kopen maar die hebben we niet nodig.

Op zondagmorgen worden we 100 meter van ons hotel afgehaald met een bus en naar de start gebracht op het Aziatische gedeelte van Istanboel aan de overkant dus van de Bosporusbrug. Het is de enige marathon ter wereld die van het ene continent in het andere overloopt. Als we bij de start aankomen moeten we nog 1 u 40 min wachten. Dit doen we in vuilniszakken die we van het hotel hebben want zonder is het koud en nat. Het regent namelijk al vanaf vrijdag.

Dan de start die lijkt op die van New York. We moeten de lange brug over en 3 helikopters cirkelen er boven onze hoofden. We starten samen met de 15 km lopers en zijn in totaal met zo 'n 5000 lopers. Het loopt goed en al snel kan ik mijn eigen tempo lopen. Het regent weer een beetje en overal staan plassen water. Ik hoop mijn voeten toch een tijdje droog te houden. Het is mooi om een stad op deze manier te ontdekken.

Ik kende Istanboel al van 1989. Maar het is helemaal niet te vergelijken met het Istanboel van nu. Ik geniet en we lopen over de Galatabrug waar ongeveer het 10 km punt is. Je ziet de vele moskeeën en er is redelijk wat publiek. Rechtsaf en dan langs het water tot ongeveer 15 km en weer terug. De 15-kmers buigen een stuk eerder af en gaan dan richting finish. Er zijn veel marathonlopers.

Op het terugstuk slaan we na 19 km rechtsaf en gaan omhoog richting aquaduct. Hier gaat het wat minder vlot maar ja, ik heb de week ervoor 285 km gelopen met de babyjogger van Aken via via naar Schiphol.
Boven bij het aquaduct weer omlaag onder een viaduct door en weer omhoog en dan rechtsaf. Hier is het 20 km-punt en we krijgen een heel lang bijna recht stuk langs de zee. Hier kom ik weer in mijn tempo en na een tijdje zien we de eersten, ik denk 2 Kenianen, die op de terugweg zijn. De winnaar wordt Vincent Kiplagat in 2 u 10 min 58 sec.

Elke 5 km is een drankpost met water, suikerklontjes en stukjes appel. Elke 2,5 km ertussen is er ook water en sponzen. Er zou ook sportdrank zijn maar die heb ik alleen gekregen op km 25 en 35. Remko, die 3 u 20 min liep had ook niet overal sportdrank en nam op enkele plaatsen een van de laatste flesjes. Zelf had ik een bidon bij me met sportdrank en Powerbar gels.
Dan eindelijk na 29 km draaien we om en gaan terug. Je weet dan ongeveer wat je nog moet maar toch trekt het lang. Op km 40 gaan we omhoog tot de finish. Het eerste stuk door een park en dan na 1 km op de weg, langs ons hotel. Het tempo gaat hier erg terug en ik verlies veel. De finish is 100 meter van ons
hotel op Sultanahmet, het grote plein met de Aya Sophia en Blauwe Moskee.

Ik finish in 3 uur 58 min 7 sec.Plaats 605 van de 1238 marathonfinishers. Aan de finish krijgen we een plastic zak met de mooie medaille erin, een katoenen T-shirt, een poncho, banaan, reep chocolade en nog van alles.
Ik ben tevreden met mijn tijd gezien alles wat er dit jaar gebeurd is en daar ik een week geleden nog 285 km gelopen heb. Aan de finish krijg je bijna meteen je finishcertificaat en dan loop ik terug en ben a weer snel in ons hotel St. Sophia waar ik word gefeliciteerd door het personeel van het hotel. Wat leuk.
Dezer marathon is een echte aanrader.

Nu hebben we nog enkele dagen om de stad verder te verkennen. De Turken zijn heel aardig en je kunt er bijna overal lekker eten voor weinig geld. Nu enkele dagen rust in de stad, geen trainen, want mijn lichaam moet weer herstellen want mijn gezondheid staat voorop. Dit was marathonnummer 304.

sportieve groeten,
Henk Sipers
(sifra <at> home.nl)
http://www.adventure-runner.tk 
 
[ top pagina ]
 

 
 
 
Na het goede gevoel dat ik in 2009 over hield aan het Nederlands Kampioenschap Marathon (1e M55 in 2:46:17) wil ik het dit jaar weer eens in de categorie M60 gaan "proberen".
De start is al om 9:30 uur in het Olympisch Stadion. Dit is een uur vroeger dan in 2009! Het plan is om zondagochtend vroeg 4:30uur te vertrekken uit Maastricht en met Henry en Christine Okkersen (Urmond 5:00 uur) af te reizen naar Amsterdam.

Het schema van de Meerssen Marathon maar eens uit de kast gehaald. Startvak B en niet A omdat de leeftijd en niet de eindtijd bepalend is volgens de KNAU. Dat zijn de mensen die het (kunnen) weten?

Het eerste "Hinnenvel-moment" wordt de autoramen ijsvrij maken om 4:30 uur in het holst van de nacht. Gelukkig is de ijskrabber niet ver weg. Op de weg naar Amsterdam is het erg rustig, zeg maar geen hond te zien. We arriveren ruim op tijd (7:30 uur) en hebben nog tijd voor een bezoek aan de sportexpo.

Bij de start tref ik Cees Stolwijk die me meldt dat 60+ Ton Smit het plan heeft om vandaag 2:45 te lopen. Pff, dag titel. Maar eerst zien en dan geloven. Voor ons in startvak A staan Caesar boys Roger Cuijpers en John Vaessen die informeren naar mijn plannen. Schema 15km/u oftewel 4min/km roep ik over de hoofden voor me. Ze knikken instemmend en het complot voor vandaag is gesmeed. Pas na 3km heb ik de kloof overbrugd tussen startvak B en de vanuit A vertrokken Roger en John. We lopen op schema met een 5 kilometer van 20:09. Trek hier de 11 seconden vanaf voordat ik over de startstreep kwam en we gaan als een Zwitsers uurwerk. De koude spieren door de lage buitentemperatuur en vroege starttijd (9:30uur) baren me wel wat onrust en ik verlang naar wat zon.

Tussen de hoge Amsterdamse huizen krijgt de lage zon niet veel kans (10km 39:56). John loopt zijn eerste marathon en we moeten hem steeds terug fluiten omdat zijn snelheid te hoog is. M60 genoten Cees Stolwijk en Ton Smit zijn komen aansluiten. Ton heeft er de vaart in en we laten hem lopen. Pas langs de Amstel krijgt de zon vrij spel en ik het gevoel dat het loopt zoals ik had gehoopt (15km in 59:55). Aan de overkant van het water zien we de kopgroep al richting centrum vliegen (20km in 1:19:45). Eenmaal de Amstel over, keren we en hebben nu een lichte wind in de rug (25km in 1:39:37). M60 Cees Stolwijk raken we kwijt. De afstand met de 1e M60 voor me (Ton Smit) wordt kleiner en we sluiten met Roger en John aan bij de groep van Ton.

De vraag is wat doen we: Even blijven hangen in de groep van Ton en de kat uit de boom kijken. Of "Volle Petai" eroverheen? Ik zoek Ton op en informeer naar zijn plannen. Ton oogt niet meer fit en geeft aan dat het beste eraf. Ik wens hem het beste en loop met John en Roger door naar de kop van de groep (30km in 1:59:30). Het tempo is akelig constant en als ik achterom kijk is de groep flink uitgedund en mis ik Roger Cuijpers. John Vaessen weet me ook niet te vertellen wat er met Roger gebeurd is en de trein dendert door met elke km net onder de 4 minuten. Ook John raak ik kwijt en nu is het ieder voor zich. Ik gooi er nog een stukje van het magic maggieblokje erin (35km in 2:19:15).

Het parcours gaat nu door de binnenstad langs de gracht en bij elk bruggetje zit er wel een bult die het ritme breekt. Toch haal ik veel lopers in dus zo slecht gaat het nog niet. Het Vondelpark is even een verademing maar dan komen er weer straten met tramrails, waardoor de paslengte steeds aangepast moet worden (40km in 2:38:52). De km's worden afgeteld en de pijp is nu leeg.

Alles in me schreeuwt om een stap rustiger te lopen. Ik verzin steeds weer nieuwe redenen om toch de gashendel vol open te houden. (Het gaat toch goed, laat het niet lopen. Hier heb je voor getraind, dus niet zeuren. enz) Het Olympischstadion komt net op tijd in zicht en de binnenkomst is een speciaal moment. Na nog een halve ronde over de atletiekbaan zit het loopfeest erop. De eindtijd van 2:47:37 is de beste Nederlandse M60 Marathontijd die ik in de archieven kan terugvinden. Als Nederlands Kampioen Marathon Masters M60 is het een tweede "Hinnenvel-moment" vandaag, tijdens de huldiging op de hoogste trede in het Olympisch Stadion.

De harde cijfers:
5 kilometer 20:09 (20:09) 11sec verloren bij de start!
10 kilometer 39:56 (19:47)
15 kilometer 59:55 (19:59)
20 kilometer 1:19:45 (19:50)
Halve marathon 1:24:11
25 kilometer 1:39:37 (19:52)
30 kilometer 1:59:30 (19:53)
35 kilometer 2:19:15 (19:45)
40 kilometer 2:38:52 (19:37)
Netto tijd 2:47:37

Veni Vidi Vici (Julius Caesar in het jaar 47 v.Chr) staat op de "Gouden medaille".
Maar zo makkelijk was het niet. Geen tulpen maar "Bloemen uit Amsterdam".
4 krasse zestigers onder de 2u55.., amaai!!!

Jogger Jo
(jo.schoonbroodt <at> hotmail.com)

Meer Jogger Jo running info op http://www.jogger.tk 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
We lopen in de late namiddag binnen over een enigszins in onbruik geraakte gravel vierhonderdmeterbaan van een pre-oorlogs sportcomplex voor mensen van stand in Luik. Drie meter van de linkerdrager van de opblaasfinishboog worden worsten gegrild. Het is mooi weer, heel erg mooi weer. Ik kom niet als laatste binnen en dat maakt mij nog vrolijker dan ik al ben. Helaas geen trappist na afloop, maar de bruine Leffe is voor deze keer ook binnen te houden. Wat te suikerig, maar ach, een kniesoor die daar op let.

Die ochtend ging mijn wekker af terwijl halfvol maanlicht fel onze slaapkamer binnenscheen. De afwas die ik buiten op tafel had gezet, was stevig bevroren.
In de ochtendschemer, een kleine twee uur later, telden 150 lopers gezamenlijk af naar de start. ‘Vijf-vier-drie-twee-een’ en weg waren we. Gaandeweg de wedstrijd onplooide zich een bizar parcours onder onze voeten. Vanuit het stadscentrum van Luik trokken we in een bonte ministoet via kronkelige paadjes langs kanaaltjes, trappenparcoursen, stadsparkjes en stukken asfalt naar de boszoom om de stad en de voorstadjes heen. De nachtvorstrestjes losten langzaam op in de beginnende dag. Mooi licht, sfeervolle plaatjes van dampende wateroppervlakten waar half gezonken woonboten lagen weg te kwijnen en bevriezende rookpluimen van de restanten Luikse industrie in het tegenlicht van de opkomende zon. Ik werd er zowat warm van.

Geen extreme natuur. Voor een trail is er behoorlijk wat asfalt, maar van de 65 kilometer lopen er zeker 45 door weilanden, parken, achtertuinen, bossen en ander natuurachtig terrein. Een geslaagde poging om van iets ultra-erigs rondom een grote stad een soort trail bij elkaar te snokken. Ravito 1 na 25 km ligt strategisch gepositioneerd naast een fraaie basiliek op een heuvelrug met een schitterend zicht over de stad in de langzaam voelbare zon. De lucht is inmiddels strakblauw. Naast de chips, tucs en cola worden de eerste Jupilers opengetrokken.

Ravito 3 na 53 km, vermoed ik. Inmiddels vallen veel lopers terug in de overlevingsmodus. Het is inmiddels zo warm dat ik de schaduw opzoek waar dat mogelijk is. Vrij snel na deze laatste tijdelijke mobiele loperskroeg sta ik boven aan een trappensysteem waar Luik bekend om schijnt te zijn. Onder mij lopen driehonderd tredes de diepte in, het geheel is een meter of tien breed. Naast me een jongen op een mountainbike, die tussen een paar lopers en wat toeristen in aanstalten maakt om over de trap naar beneden te fietsen. Ik schrik van zijn suicidale voornemen en vraag de mountainbiker of het wel zo’n verstandig idee is. Hij antwoordt niet, maar begint aan zijn afdaling. Ik loop er achteraan om de jongen bijstand te verlenen als dat nodig mocht zijn. Ik bedoel, 65 kilometer lopen is een daad van onbezonnenheid, maar zo’n trap af fietsen is pure hoogmoed. En die komt vóór de val, zo wij weten.

Het gaat goed en als ik onder aan de trap aankom staat de biker me op te wachten. En ik vind het nu hij het er levend heeft afgebracht eigenlijk ook wel stoer.

Ik loop door. Om me heen toeristen die een dagje Luik doen. Via een kriskrasparcours lopen we door buitenwijken, tuintjes, parken, trappen en door schuren heen (enfin, zelfde recept als de eerste 55 km, maar wat minder modder en wat meer asfalt en beton) terug naar het sportcomplex in het sjieke deel van de stad. Het laatste uur haal ik een redelijk aantal lopers in, die iets te vroeg hebben gevlamd. Dat is prettiger dan door een hoop mensen te worden ingehaald, in het zicht van de haven. Ik denk dat ik langzaam een beetje doorkrijg hoe het werkt, die langloperij.

De Ultra Tour de Liège is ongeveer 65 km lang en overbrugt een hoogtemeter of 1700. Daarmee is het een vrij milde lange trail, niet ver van Nederland en zelfs met de trein goed te bereiken. De UTL wordt om de twee jaar georganiseerd en is wat mij betreft een aanrader. In verband met de stedelijke entourage (soms wat glas) is het niet aan te bevelen om hier op blote voeten te lopen!


Michiel Panhuysen 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]